Εναλλακτικά, εκτιμά ότι θα μπορούσε με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών να δημιουργηθεί μία ανεξάρτητη επιτροπή εκτιμητών. «Μία δίκαιη αξιολόγηση της ακίνητης περιουσίας του δανειολήπτη, μπορεί ορθότερα να προσδιοριστεί από την αξία της σε βάθος μιας δεκαετίας, που θα περιλαμβάνει την προ κρίσης, κατά τη διάρκεια και τη μελλοντική μετά- κρίση, μέση τιμή» όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση.
Ακόμη, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα ρευστότητας στην αγορά, ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, προτείνει τον σχεδιασμό ενός τραπεζικού προϊόντος, το οποίο θα στοχεύει στην αναδιάρθρωση ή την αναχρηματοδότηση δανείων μέσω εθνικών κεφαλαίων, με ιδιαίτερη έμφαση στα παλαιά δάνεια.
Το νέο εγγυοδοτικό προϊόν θα μπορεί να λειτουργεί συνδυαστικά με όλες τις υφιστάμενες δράσεις των ΕΤΕΑΝ και ΕΤΕπ, οι πόροι των οποίων παραμένουν αδρανείς, εξαιτίας των υψηλών απαιτήσεων για εξασφαλίσεις που προβάλουν οι Τράπεζες. Είναι άλλωστε γνωστά τα προβλήματα που δημιουργούνται από τη προσπάθεια των ελληνικών τραπεζών να καλύψουν την απαιτούμενη κεφαλαιακή τους επάρκεια, καθώς και οι δεσμευτικοί περιορισμοί που έχουν επιβληθεί από τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησής τους.
Εξάλλου, επαναφέρει την πρόταση για τη λειτουργία Γραμματείας Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων σε επίπεδο Γραφείου Πρωθυπουργού, ως διαχειριστική μονάδα πρακτικού σχεδιασμού και άμεσης εφαρμογής.
