“Ελαστικοποίηση” των εργασιακών σχέσεων, συρρίκνωση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, “ψιλά γράμματα” στις προσλήψεις, ατομικές συμφωνίες και φυσικά παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας, σε συνδυασμό με την άγνοια στοιχειωδών δικαιωμάτων εκ μέρους του εργαζόμενου, μετατρέπουν κυριολεκτικά τον δρόμο του μισθωτού προς το λογιστήριο, σε… μισθολογικό ναρκοπέδιο.
Με αυτά τα δεδομένα, οι ειδικοί εντοπίζουν 14 παγίδες, τις οποίες κάθε εργαζόμενος πρέπει να αποφύγει.
Αναλυτικότερα όπως δημοσιεύει ο Αθήνα 9,84:
Όταν προσληφθώ, πρέπει οπωσδήποτε να υπογράψω κάποιο έγγραφο (σύμβαση) και να μου δοθεί αντίγραφο;
Ο εργοδότης υποχρεούται να γνωστοποιήσει αναλυτικά στον εργαζόμενο τους όρους εργασίας, δίνοντάς του έγγραφο που περιγράφει τη μορφή της εργασιακής σχέσης και τους όρους της (μεταξύ των οποίων και η αμοιβή), ανεξαρτήτως αν η σύμβαση εργασίας καταρτίστηκε προφορικώς ή γραπτώς.
Υπάρχει “δοκιμαστική περίοδος” κατά την οποία ο εργαζόμενος παραμένει απλήρωτος;
Το δοκιμαστικό, τέλος. Μπορεί να υπάρξει σύμβαση ορισμένου χρόνου για έναν μήνα (με ασφαλιστικές εισφορές και όλα τα τυπικά). Και φυσικά, ο εργοδότης δεν καλύπτεται από την προσκόμιση υπεύθυνης δήλωσης του εργαζόμενου ότι αποδέχεται να απασχοληθεί για “δοκιμαστική περίοδο”, χωρίς αμοιβή.
Υπάρχει “προ- μισθολόγιο” με μειωμένες αποδοχές;
Οι όροι “οδοιπορικά” και “προμισθολόγιο” αντί μισθού ή ημερομισθίου, δεν υπάρχουν.
Κάθε πότε καταβάλλεται ο μισθός; Υπάρχουν συγκεκριμένες ημερομηνίες; Μπορεί ο εργοδότης να μου ζητήσει την καταβολή του μισθού σε άλλα χρονικά διαστήματα, π.χ. ανά δίμηνο;
Όταν αναφερόμαστε στις “τακτικές αποδοχές” εννοούμε το βασικό μισθό ή ημερομίσθιο, όλα τα επιδόματα, καθώς και κάθε άλλη χρηματική παροχή ή παροχή σε είδος που δίνει ο εργοδότης σε σταθερή και μόνιμη βάση.
Ο εργοδότης, οφείλει (κυριολεκτικά και μεταφορικά) να καταβάλλει το μισθό σε τακτά χρονικά διαστήματα, μέσα στη διάρκεια του μήνα, δηλαδή κάθε βδομάδα, ή κάθε μήνα κλπ., ανάλογα με τη συμφωνία ή την τοπική συνήθεια.
Θα πρέπει να δεχθώ μισθό, ο οποίος αποτελείται από μετρητά σε συνδυασμό με κάποια άλλη παροχή (πχ κουπόνια αγορών);
Σε καμία περίπτωση ο μισθός δεν είναι δυνατό να αντικατασταθεί, ούτε εν μέρει, αλλά μόνο να συμπληρωθεί από άλλη παροχή.
Ποιές είναι οι «ευέλικτες μορφές εργασίας»;
Οι πλέον διαδεδομένες μορφές “ελαστικής εργασίας” είναι:
α) Η μερική απασχόληση: Κατά την κατάρτιση της σύμβασης εργασίας ή κατά τη διάρκειά της ο εργοδότης και ο μισθωτός μπορούν με έγγραφη ατομική σύμβαση να συμφωνήσουν, ημερήσια ή εβδομαδιαία ή δεκαπενθήμερη ή μηνιαία εργασία, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, η οποία θα είναι μικρότερης διάρκειας από την κανονική, δηλαδή την πλήρη απασχόληση.
β) Η εκ περιτροπής απασχόληση: Θεωρείται η απασχόληση κατά λιγότερες ημέρες την εβδομάδα ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το έτος ή και συνδυασμός αυτών κατά πλήρες ημερήσιο ωράριο εργασίας.
γ) Η προσωρινή απασχόληση: Η εργασία, η οποία παρέχεται σε άλλον εργοδότη (έμμεσος εργοδότης) για περιορισμένο χρονικό διάστημα από μισθωτό, ο οποίος συνδέεται με τον αρχικό, άμεσο εργοδότη του με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου.
