Στην μονή της Αγίας Αναστασίας Φαρμοκολύτριας είχε επιβληθεί ΕΝΦΙΑ 142.000 ευρώ, αλλά μετά από τροποποιητική δήλωση, το ποσό του ΕΝΦΙΑ μειώθηκε στα 21.000 ευρώ. Να σημειωθεί ότι αρχικά είχε προσφύγει στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και η μονή του Προφήτη Ηλία, της μητρόπολης Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας, αλλά παραιτήθηκε στην συνέχεια.
Η εν λόγω μονή ζητεί να μην καταβάλλουν ΕΝΦΙΑ, σε όποιο σημείο της Ελλάδος και εάν βρίσκονται, όλα τα μοναστηριακά ακίνητα (ακίνητα των μονών) είτε αυτά ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος, είτε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιούνται για θρησκευτικές-λατρευτικές τελετές ή για άλλους σκοπούς.
Όπως είναι γνωστό, ο νόμος 4223/2013 προβλέπει την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ των ακινήτων που ανήκουν στις μονές του Αγίου Όρους, είτε αυτά βρίσκονται μέσα στο Άγιο Όρος, είτε εκτός αυτού και ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς σκοπούς ή μισθώνονται.
Κατά τον ίδιο νόμο, δεν απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ τα ακίνητα των Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών μονών, καθώς και των μονών της Εκκλησίας της Ελλάδος, που δεν χρησιμοποιούνται για θρησκευτικούς και λατρευτικούς σκοπούς.
Η μονή που έχει προσφύγει στο ΣτΕ, υποστηρίζει ότι συντρέχει άνιση φορολογική μεταχείριση μεταξύ των μονών, η οποία, εκτός από το Σύνταγμα, παραβιάζει και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη του Συμβουλίου της Ευρώπης, που προστατεύουν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία.
Ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ (πρόεδρος ο Νικόλαος Σακελλαρίου), ο εισηγητής της υπόθεσης, σύμβουλος Επικρατείας Γιώργος Τσιμέκας, ανέφερε ότι αυτεπάγγελτα το δικαστήριο εξετάζει το ζήτημα κατάργησης της δίκης. Και αυτό γιατί το χρηματικό αντικείμενο της δίκης μειώθηκε στις 21.000 ευρώ και είναι πλέον κάτω του ορίου εισόδου υποθέσεων στο ΣτΕ, που είναι τα 40.000 ευρώ.
Ακόμη, ο εισηγητής ανέφερε, ότι παρ’ ότι με νέα διοικητική πράξη μειώθηκε το ποσό του ΕΝΦΙΑ και η μονή έχει προσφύγει κατά της αρχικής πράξης, η νέα, δεύτερη πράξη, σύμφωνα με την νομολογία του ΣτΕ, θεωρείται συμπροσβαλλόμενη πράξη και δεν τίθεται θέμα κατάργησης της δίκης.
Τέλος, το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.
