Με δεδομένο ότι τον Οκτώβριο οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης στην Ελλάδα, έφτασαν το 61,68% και συνολικά το τρέχον έτος κινούνται στα επίπεδα του 54%, γίνεται σαφές ότι το «τέρας» της μερικής απασχόλησης αυξάνεται διαρκώς.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο έντονο, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι μειωμένοι μισθοί που δημιουργούν οι ευέλικτες μορφές εργασίας προκαλούν αντίστοιχα μειωμένα έσοδα για τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Το αποτέλεσμα είναι σύμφωνα με τους υπολογισμούς ειδικών να προκαλούνται απώλειες που μπορεί να ανέλθουν έως και το 0,9% του ΑΕΠ για κάθε έτος. Εάν δεν αντιστραφεί το κλίμα, υπολογίζεται ότι οι απώλειες αυτές θα ανέλθουν στο αστρονομικό ποσό των 65 δισ. ευρώ έως το μακρινό 2055. Σύμφωνα με έρευνα που εκπονήθηκε από τον κ. Σάββα Ρομπόλη, ομότιμο καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, εάν δεν αντιστραφεί η πορεία των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, τότε κινδυνεύουν άμεσα οι κύριες συντάξεις με νέο γύρο περικοπών που μπορεί να ξεπεράσει το 30%. Για να περιοριστεί το φαινόμενο, θα πρέπει να αυξάνεται το ΑΕΠ της χώρας τουλάχιστον κατά 5,7%, σε ετήσια βάση.
Οι μισθοί πείνας που συνοδεύουν την μερική απασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία, έχουν πλέον αποτυπωθεί και με συγκεκριμένα νούμερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας:
- 126.956 εργαζόμενοι λαμβάνουν ποσά μέχρι 100 ευρώ το μήνα.
- 343.760 εργαζόμενοι εισπράττουν από 100 έως 400 ευρώ μικτά.
Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα ότι περίπου μισό εκατομμύριο εργαζόμενοι (για την ακρίβεια 470.716) έχουν μηνιαίες αποδοχές που δεν ξεπερνούν τα 400 ευρώ.
Αναφορικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, όπως προκύπτει από τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό των εργαζομένων της ΕΕ-28 (στοιχεία Αυγούστου 2015) στην ηλικιακή ομάδα των 15-64 ετών που δηλώνουν ότι η κύρια απασχόλησή τους ήταν με καθεστώς μερικής απασχόλησης αυξήθηκε από 16,7 % το 2004 σε 19,6 % το 2014. Το κατά πολύ υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων με καθεστώς μερικής απασχόλησης το 2014, παρατηρήθηκε στις Κάτω Χώρες (49,6 %) και ακολουθούν η Αυστρία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δανία, η Σουηδία, το Βέλγιο και η Ιρλανδία, όπου η μερική απασχόληση αντιπροσώπευε στην κάθε περίπτωση ποσοστό μεγαλύτερο από το ένα τέταρτο των απασχολουμένων. Αντίθετα, η μερική απασχόληση ήταν σχετικά σπάνια στη Βουλγαρία (2,5 % των απασχολουμένων), καθώς και στις χώρες: Σλοβακία, Κροατία, Τσεχία και Ουγγαρία (από 5,1 % έως 5,5 %).
