Το ελάχιστο τίμημα που θα πρέπει κάποιος να καταβάλει προκειμένου να αποκτήσει τις δύο κερδοφόρες μονάδες της εταιρείας στη Σερβία είναι το ποσό των 25 εκατ. ευρώ, όπως εκ νέου επισημαίνει. Σημειώνεται ότι θέση της διοίκησης της εταιρείας αποτελεί ότι η πώληση των εργοστασίων της εταιρείας στη Σερβία, θα δώσει «ανάσα» στην ΕΒΖ από τις δανειακές της υποχρεώσεις κι έτσι θα καταστεί εφικτή η ολοκλήρωση των σχεδίων που έχουν τεθεί, ώστε η βιομηχανία να διεθνοποιηθεί, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα την αποκατάσταση της χαμένης αξιοπιστίας της, τόσο με τους συνεργάτες της, όσο και με τους παραγωγούς.
Ο κ. Ρώσσιος σημείωσε ότι έως και το τέλος της επόμενης εβδομάδας θα ξοφληθούν οι τευτλοκαλλιεργητές για το 2015 με την καταβολή του 1,8 εκατ. ευρώ που τους οφείλει η εταιρεία. Επιπλέον, επισήμανε ότι ξεκίνησε ήδη η περιοδεία των μελών του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας για την αποκατάσταση της χαμένης αξιοπιστίας με τους τευτλοκαλλιεργητές της χώρας. «Ήδη μίλησα σε παραγωγούς στο Αμύνταιο και πιστεύω ότι μέχρι το τέλος του 2016 θα έχουμε ολοκληρώσει την διαδικασία» επισήμανε, προσθέτοντας ότι οι περιοχές «στόχος» είναι: Λάρισα, Πλατύ Ημαθίας, Κοζάνη, Σέρρες και Ορεστιάδα.
Σκοπός της περιοδείας είναι αφενός να ενημερωθούν οι συνεργάτες της εταιρείας για την προοπτική και το μέλλον της βιομηχανίας, για τα σχέδια που γίνονται, αλλά και για την πορεία των πληρωμών, αφετέρου δε να επιτευχθεί διεύρυνση των καλλιεργούμενων εκτάσεων στα 200.000 στρέμματα. Υπενθυμίζεται ότι η φετινή καμπάνια έκλεισε με αύξηση περίπου 30% στην παραγωγή, η οποία ανήλθε σε 32.000 τόνους ζάχαρης, έναντι 24.000 τόνων πέρυσι.
«Αν βρεθεί τρόπος να μας εγγυηθούν ότι θα πληρωνόμαστε και δεν θα ζούμε με το άγχος αν θα πάρουμε τα λεφτά μας, ο στόχος των 200.000 στρεμμάτων καλλιέργειας με τεύτλα είναι πλήρως επιτεύξιμος» υπογράμμισε από την πλευρά του ο πρόεδρος των τευτλοκαλλιεργητών Κεντρικής Μακεδονίας, Παύλος Μπογιαννίδης και πρόσθεσε: «Η καλλιέργεια τεύτλων είναι κερδοφόρα για τον αγρότη και εφόσον θα είναι εξασφαλισμένο ότι δεν θα χάσουμε τα λεφτά μας, δεν βλέπω τον λόγο να μην γίνουμε και πάλι 8.000 καλλιεργητές, όπως ήμασταν το 2009 και τώρα απομείναμε 4.000».
Λιγότερο αισιόδοξοι για το τι μέλλει γενέσθαι με το μέλλον της βιομηχανίας, ιδίως μετά την πώληση των εργοστασίων στη Σερβία, δηλώνουν από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι στην ΕΒΖ, αναφέροντας ότι η βιομηχανία «μοιάζει με πλοίο ακυβέρνητο σε αχαρτογράφητα νερά».
Ο πρόεδρος της βιομηχανίας δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι η χθεσινή τρίτη αναβολή της συνεδρίασης του ΔΣ δεν συνίσταται σε κάποιο «πρόβλημα», αλλά κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά της τη Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου, καθώς εντός της εβδομάδας έχει προγραμματιστεί συνάντηση με την πιστώτρια τράπεζα. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι έχουν άλλη άποψη... Υποστηρίζουν ότι οι αναβολές είναι αποτέλεσμα δυσκολίας στις σχέσεις των μελών του ΔΣ και «φόβου» για ενδεχόμενη υποβολή παραιτήσεων.
Επιπλέον, κάνουν λόγο για εκκρεμότητες στα εργασιακά ζητήματα παρά την πρόσφατη υπογραφή νέας τριετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (με τη μη τήρηση όρων αυτής και τη μη εφαρμογή του κανονισμού εργασίας) και σημειώνουν ότι δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός για τη νέα καλλιεργητική περίοδο «με καμία χρηματοδότηση από την τράπεζα - σωτήρα της εταιρείας». Αναφέρουν δε ότι η συνεργασία με τον εργολάβο, που ανέλαβε τη συντήρηση των εργοστασίων της βιομηχανίας «μπάζει από παντού». Έτσι, καλούν εκ νέου την κυβέρνηση να δώσει λύσεις, αφού -όπως υπογραμμίζουν- «τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει πολύ και κάθε μέρα που χάνεται είναι πολύτιμη για το μέλλον της βιομηχανίας».
