Στην Ελλάδα όμως φέτος δεν έγινε καμία ουσιαστική εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού, δεν υπήρξαν κέντρα εμβολιασμού στα οποία θα έπρεπε να κατευθυνθεί όποιος ήθελε ή έπρεπε να εμβολιαστεί και δεν ήταν ανοιχτές κλίνες σε μονάδες εντατικής θεραπείας για να υποδεχθούν τους βαριά ασθενείς. Εάν, είχαν γίνει όλα τα ανωτέρω τουλάχιστον οι 170 θάνατοι θα έπρεπε να είχαν αποφευχθεί. Με οποιαδήποτε μέθοδο στατιστικής επεξεργασίας των αποτελεσμάτων, σε σχέση με τους παράγοντες που επηρεάζουν τη θνητότητα από τη γρίπη, προκύπτουν αποτελέσματα ιδιαιτέρως στατιστικώς σημαντικά.
Και ενώ τους τελευταίους έξι μήνες ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, στα πλαίσια του θεσμικού του ρόλου και των σκοπών του, έχει εκφράσει την αγωνία του, το Υπουργείο σιωπά.
Τέτοια όμως ερωτήματα δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Απαιτούν επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις από τους καθ΄ύλην αρμόδιους υπουργούς, ώστε να μην οδηγηθούν ποτέ ξανά στο θάνατο τόσοι συνάνθρωποί μας από γρίπη.
