Ο κ. Αλεξιάδης ανέφερε από το βήμα της Βουλής «Σε ό,τι αφορά το άρθρο 40, χρωστάω μια μεγάλη απάντηση και ένα ξεκαθάρισμα. Νομίζω ότι τα όσα ειπώθηκαν για το άρθρο 40, υποκρύπτουν και συμπυκνώνουν ακριβώς όλη τη διαφορετική λογική και λειτουργία των φορολογικών υπηρεσιών προ της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και μετά. Θα σας πω λοιπόν, τι γίνεται σε μια χώρα άλλη, όχι στην Ελλάδα. Γίνεται ένας φορολογικός έλεγχος με βάση στοιχεία που υπάρχουν…»
Γίνεται, λοιπόν, ένας έλεγχος σε μια επιχείρηση και στην επιχείρηση αυτή διαπιστώνεται φοροδιαφυγή, η οποία είναι τεκμηριωμένη, γιατί έχει καταγγείλει η μια επιχείρηση την άλλη. Υπάρχουν δηλαδή αποδείξεις. Δεν είναι κάτι που βρήκε απλά ο έλεγχος. Μεταξύ δύο επιχειρήσεων, κατήγγειλε η μια επιχείρηση την άλλη και έγινε έλεγχος.
Τα αποτελέσματα του ελέγχου –τι να κάνουμε;- δεν άρεσαν σε κάποιους. Και σε αυτή τη χώρα, όταν δεν άρεσαν τα αποτελέσματα σε κάποιους, είχαμε δυο δρόμους: Ή έφερναν διάταξη στη Βουλή και την ψήφιζαν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα και άτομα και διαγράφονταν τα πορίσματα του ελέγχου -έχουν γίνει αυτά εδώ από αυτή τη Βουλή- ή διέταζαν επανέλεγχο.
Διατάχθηκε, λοιπόν, επανέλεγχος και ο έλεγχος που διατάχθηκε συμφώνησε με τον αρχικό έλεγχο. Και τι έγινε τότε; Η υπόθεση πήγε στα φορολογικά δικαστήρια και ενώ η υπόθεση ήταν στα φορολογικά δικαστήρια, διατάχθηκε και δεύτερος επανέλεγχος, για να πιεστούν ακριβώς οι ελεγχόμενοι και να μπορέσουν να φτάσουν εκεί που ήταν.
Ξέρετε τι αντιμετώπισαν από την επιχείρηση οι ελεγκτές που πήγαν με το δεύτερο συνεργείο να κάνουν τον επανέλεγχο από την πρώτη μέρα; Τους το είπαν καθαρά: «Έχουμε κάνει μήνυση σε είκοσι έξι. Θέλετε να είστε οι επόμενοι;».
Γιατί; Διότι δεν μιλάμε για προστασία δικαιωμάτων κάποιων. Εδώ μιλάμε για εκφοβισμό υπαλλήλων. Εδώ μιλάμε για ανθρώπους που πάνε να κάνουν τη δουλειά τους και αντί να επιλέξουν να πάρουν ό,τι είναι να πάρουν και να φτιάξουν τα εξοχικά τους και να τακτοποιήσουν την οικογένειά τους και οτιδήποτε άλλο -όπως γινόταν στο παρελθόν και αυτά τα φαινόμενα θέλουμε να τα χτυπήσουμε- τους εκβίαζαν και τους πίεζαν με τέτοια πράγματα.
Και τι κάναμε, λοιπόν, εμείς εδώ;
Φέραμε μια διάταξη, η οποία σας ομολογώ ότι δεν είναι δική μας πρωτοβουλία. Είναι μια σωστή πρωτοβουλία των Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών, διότι θέλουν να σταματήσει ακριβώς αυτή η διαδικασία.
Φέραμε μια διάταξη, με την οποία λέμε ότι δεν είναι δυνατόν η επιχείρηση ή ο ελεγχόμενος να ανακαλύπτει νέα στοιχεία μετά τον έλεγχο και να έρχεται να λέει μετά τον έλεγχο «έχω αυτά τα στοιχεία, ξανάκανε τον έλεγχο για να πάω σε πιο ευνοϊκή κατάσταση». Ας τα έφερνε στον αρχικό έλεγχο τα στοιχεία αυτά.
Όμως, ακόμη και να έχει ανάγκη να επανεξεταστούν τα στοιχεία, βεβαίως, μπορεί να πάει στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών. Ενημερώνω εδώ όσους μιλούσαν για Επιτροπή 70Α και 70Β, ότι αυτό εδώ και κάποια χρόνια δεν ισχύει. Να είστε πιο προσεκτικοί, σας παρακαλώ πολύ. Μπορεί, λοιπόν, να εξετάσει η Επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Διαφορών αυτό το θέμα και είτε να το επιστρέψει στην αρχική Υπηρεσία που έκανε τον έλεγχο είτε να κάνει και η ίδια τον καινούριο προσδιορισμό του φόρου ή να πάει και στα φορολογικά δικαστήρια και να βρει το δίκιο του.
Αυτή, λοιπόν, είναι η διάταξη και μπορεί να έχει κάποιος την άλφα ή τη βήτα διάθεση για αυτή, μπορεί δηλαδή κάποιος να θεωρεί ότι πρέπει να κάνουμε τριάντα επανελέγχους σε μια υπόθεση, που φορολογικά δεν ευνοεί κάποιους. Το δέχομαι ως πολιτικό επιχείρημα.»
