Ειδικότερα, ερωτηθείς σχετικά με την έλλειψη αναγκαίων αναπροσαρμογών του Ευρώ για να μπορέσει να ξεπερασθεί η κρίση και, ιδιαίτερα, για τις περιπτώσεις της Ιταλίας και της Ελλάδας, ο κ. Στίγκλιτς υπογραμμίζει: «Είναι κάτι που αποδείχθηκε πως ήταν πολύ σοβαρό εμπόδιο. Για την Ελλάδα, βεβαίως, ήταν καταστροφικό, αλλά πρέπει να τονίσουμε και κάτι άλλο. Αν είχε αντιμετωπίσει προβλήματα μόνον μια χώρα, το θέμα θα ήταν περιορισμένο: εντάξει, η Ελλάδα δεν στάθηκε ικανή να κάνει καλή διαχείριση, και τώρα πληρώνει τις συνέπειες. Το πρόβλημα, όμως, άγγιξε και την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Κύπρο, την Ιταλία και την Γαλλία. Όλοι αντιμετώπισαν δυσκολίες, κάποιοι επιχειρηματικής φύσης, και άλλοι όχι. Και η Βόρεια Ευρώπη. Κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωρίσει, κανείς, ότι πρόκειται για συστημικό πρόβλημα».
Κατά τον επιφανή οικονομολόγο «το ευρώ μπορεί ακόμη να αναμορφωθεί, αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι: «θα συμβεί κάτι τέτοιο;». Σε σχέση με τη στρατηγική της λιτότητας, υπογραμμίζει, ότι «από οικονομικής άποψης ήταν λανθασμένη γραμμή, διότι σε συνθήκες κρίσης, όπως εκείνες που αντιμετώπισε η Ευρώπη, θα χρειαζόταν το ακριβώς αντίθετο. Έπρεπε να προσφέρει κανείς, νέα ερεθίσματα και κίνητρα στην οικονομία, αντί να της προκαλέσει ασφυξία».
Σύμφωνα με τον κ. Στίγκλιτς, από πολιτικής άποψης, η εμμονή της Γερμανίας στη λιτότητα «είχε ακόμη πιο επιζήμιες συνέπειες, διότι δεν επέτρεψε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή ευρωπαϊκή λύση για έξοδο από την κρίση, δείχνοντας ακριβώς τους λόγους, για τους οποίους το σύστημα, υπό την σημερινή του μορφή, είναι αναποτελεσματικό».
Κατά την κρίση του Αμερικανού οικονομολόγου, το Brexit «δεν θα είναι χρήσιμο από οικονομικής άποψης, και αν επικρατήσει, θα στείλει ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο μήνυμα σε ότι αφορά στο πολιτικό πεδίο, ιδίως προς άλλες χώρες, οι οποίες θα μπορούσαν να αποφασίσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Μεγάλης Βρετανίας». Σε σχέση, τέλος, με τα προβλήματα που οδήγησαν στο δημοψήφισμα -που θα διεξαχθεί στις 23 Ιουνίου στην Μεγάλη Βρετανία- ο νομπελίστας καθηγητής του πανεπιστημίου Κολούμπια τονίζει: «Το πραγματικό πρόβλημα είναι πολιτικό, όχι οικονομικό. Στη διαχείριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγιναν πολλά λάθη. Είναι ένας θεσμός με δομή πυραμίδας, ο οποίος δεν κατέβαλε αρκετές προσπάθειες εκδημοκρατισμού, για να δημιουργήσει μια κοινή κουλτούρα και ταυτότητα μεταξύ των πολιτών της. Πρόκειται, όμως, για προβλήματα που μπορούν να διορθωθούν και η όλη πορεία της ιστορίας τείνει προς την ολοκλήρωση».
