Στην κριτική της αντιπολίτευσης ότι η καθυστερημένη άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης για την τέταρτη φρεγάτα Belharra που θα φέρει το όνομα «Θεμιστοκλής» επιβάρυνε πρόσθετα με περίπου 72 εκατ. ευρώ τον Έλληνα φορολογούμενο, θα κληθεί να απαντήσει η κυβέρνηση στη Βουλή τις επόμενες ημέρες. Και θα έχει την ευκαιρία να το κάνει , καθώς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει καταθέσει προς κύρωση στη Βουλή το σχέδιο νόμου με το οποίο εγκρίνονται οι πρώτες τροποποιήσεις των συμβάσεων 016B/21 και 017B/21 με την γαλλική Naval Group για την προμήθεια φρεγατών τύπου FDI HN (Belharra) και την εν συνεχεία υποστήριξή τους.
Στο δημοσιονομικό σκέλος, το κόστος των προαναφερόμενων τροποποιήσεων κατανέμεται ως εξής: περίπου 922 εκατ. ευρώ για την προμήθεια της τέταρτης φρεγάτας και την αναβάθμιση των τριών πρώτων (τροποποίηση 16Β/21) και περίπου 60 εκατ. ευρώ για την εν συνεχεία υποστήριξη των τεσσάρων φρεγατών και την επιμήκυνση της αρχικής περιόδου ISS (τροποποίηση 17Β/21). Οι πληρωμές προγραμματίζονται σε έξι έτη: περί τα 409 εκατ. το 2025, 141 εκατ. το 2026, 247 εκατ. το 2027, 126 εκατ. το 2028, 31 εκατ. το 2029 και 28 εκατ. το 2030. Η αντιπολίτευση ασκεί έντονη κριτική στο σχέδιο νόμου, εστιάζοντας κυρίως στο κόστος και στη διαχείριση του χρόνου της παραγγελίας.
Υπογραμμίζει ότι η τέταρτη φρεγάτα θα μπορούσε να έχει αγοραστεί με 719,6 εκατ. ευρώ, εάν η κυβέρνηση είχε ασκήσει την option μέχρι τις 30 Ιουνίου 2023, ενώ τώρα θα κοστίσει 791,5 εκατ. ευρώ, συν 17,8 εκατ. ευρώ για ανταλλακτικά και λοιπά υλικά. Παράλληλα, καταγγέλλει ότι η νέα φρεγάτα αποκτάται χωρίς όπλα, τορπίλες και αντίμετρα, κάτι που –όπως υποστηρίζει– καθιστά την προμήθεια ημιτελή και υποβαθμίζει την επιχειρησιακή της αξία. Επικρίνει επίσης το επιπλέον κόστος των 60 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση της διαμόρφωσης των τριών πρώτων πλοίων.
Αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες απαντούν στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, υπογραμμίζοντας ότι η διαφορά κόστους για την τέταρτη φρεγάτα FDI HN δεν είναι αποτέλεσμα αμέλειας, αλλά προϊόν της χρονικής στιγμής και των νέων επιχειρησιακών απαιτήσεων του Πολεμικού Ναυτικού. Εξηγούν ότι η προσφορά των 719,6 εκατ. ευρώ είχε ισχύ έως τον Ιούνιο του 2023, όμως στο μεσοδιάστημα προέκυψαν τροποποιήσεις τόσο στη διαμόρφωση των πλοίων όσο και στις συνθήκες της αγοράς, οι οποίες οδήγησαν σε αναθεώρηση των τιμών. Ειδικά για τα όπλα και τα συστήματα αυτοπροστασίας, διευκρινίζουν πως η προμήθειά τους προβλέπεται να ακολουθήσει με ξεχωριστές συμβάσεις, καθώς αποτελούν διαφορετικό σκέλος του εξοπλιστικού προγράμματος, όπως ισχύει διεθνώς σε ανάλογες συμφωνίες.
Τα ΕΑΣ, η Polyeco και η V Group
Δύο ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, η Polyeco του Γιάννη Πολυχρονοπούλου και η V Group του Βύρωνα Βασιλειάδη, εμφανίζονται ως οι επικρατέστεροι διεκδικητές του κρίσιμου έργου απορρύπανσης στις εγκαταστάσεις των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) στο Λαύριο, όπου παραμένουν θαμμένοι περισσότεροι από 220 τόνοι εκρηκτικών υλών. Το εγχείρημα θεωρείται υψηλής σημασίας και εξαιρετικής τεχνικής δυσκολίας, καθώς αφορά τον καθαρισμό εδάφους που έχει μολυνθεί από TNT και άλλα εκρηκτικά υπολείμματα. Η Polyeco έχει ήδη εμπειρία στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς στο πλαίσιο συμβολαίου με την MSM, θυγατρική του τσεχικού ομίλου CSG, είχε αναλάβει την απορρύπανση από TNT στις ίδιες εγκαταστάσεις.
Ωστόσο, το κόστος του έργου παραμένει ασαφές, με τις εκτιμήσεις να κυμαίνονται από 5 έως και 20 εκατ. ευρώ, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα για το πραγματικό μέγεθος και τις απαιτήσεις του. Η υπόθεση της μόλυνσης συνδέεται με το πρόγραμμα καταστροφής ναρκών κατά προσωπικού που ανέλαβαν τα ΕΑΣ μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Οτάβα το 2008.
Μέσω της σύμβασης 34/2008, το έργο ανατέθηκε στη βουλγαρική Videx, αλλά διεκόπη το 2014 μετά από σοβαρό ατύχημα. Το 2016, η συνέχεια δόθηκε στη Soukos Robots, η οποία –σύμφωνα με καταγγελίες και μηνύσεις που κατατέθηκαν το 2018– φέρεται να ευθύνεται για τη ρύπανση του εδάφους με TNT. Μέχρι σήμερα δεν έχουν υπάρξει σαφείς απαντήσεις για την εποπτεία εκείνης της διαδικασίας.βΣτα τέλη του 2024, λίγο πριν την αλλαγή διοίκησης Κωστόπουλου, τα ΕΑΣ προκήρυξαν διαγωνισμό για την απορρύπανση στο Λαύριο, με προϋπολογισμό υψηλότερο από αντίστοιχο έργο στην Ελευσίνα. Ωστόσο, δύο εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο νέος διευθύνων σύμβουλος των ΕΑΣ, Χριστόφορος Εμμανουήλ Μπουτσικάκης, ακύρωσε τη διαδικασία.
Απαντώντας σε πρόσφατες αποκαλύψεις, ο κ. Μπουτσικάκης τόνισε πως «έχοντας απόλυτη επίγνωση της σημασίας που έχει η ασφαλής και έγκαιρη απορρύπανση του χώρου του Συγκροτήματος Εργοστασίων Λαυρίου, η Διοίκηση εργάζεται σε συνεργασία με τα επιστημονικά εξειδικευμένα στελέχη της για την άμεση έναρξη της νέας διαδικασίας και την ταχεία εφαρμογή της». Η αγορά παρακολουθεί πλέον στενά την υπόθεση, αναμένοντας την προκήρυξη του νέου διαγωνισμού και το ποιος όμιλος θα αναλάβει το έργο που θα κρίνει όχι μόνο το μέλλον των εγκαταστάσεων αλλά και την ασφάλεια της περιοχής.
ΚΕΚΡΟΨ: Στο ΣτΕ η υπόθεση της Παλαιάς Αγοράς
Νέες εξελίξεις προδιαγράφονται στην πολύχρονη δικαστική διαμάχη γύρω από την Παλαιά Αγορά Ψυχικού και την ΚΕΚΡΟΨ ΑΕ, καθώς στις 26 Νοεμβρίου 2025 έχει προσδιοριστεί να συζητηθούν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, στο Ε΄ Τμήμα, οι αιτήσεις ακύρωσης που έχουν καταθέσει ο Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού και το σωματείο Ένωση Ιδιοκτητών Ψυχικού. Οι αιτήσεις στρέφονται κατά της απόφασης του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με την οποία εγκρίθηκαν οι χρήσεις καταστημάτων στο επίμαχο ακίνητο, απόφαση που έχει ήδη διορθωθεί και αναδημοσιευθεί στο ΦΕΚ.
Η υπόθεση έχει ήδη διαγράψει μια μακρά πορεία στις αίθουσες των δικαστηρίων. Το σωματείο «Ένωση Ιδιοκτητών Ψυχικού» έχει προσφύγει κατ’ επανάληψη με αιτήσεις ακύρωσης κατά πολεοδομικών και πολιτιστικών πράξεων που αφορούσαν την Παλαιά Αγορά, ωστόσο η πλειονότητα των προσφυγών έχει απορριφθεί. Χαρακτηριστική είναι η απόφαση 2638/2019 του Διοικητικού Εφετείου, με την οποία έγινε δεκτή η παρέμβαση της ΚΕΚΡΟΨ και απορρίφθηκαν οι βασικές αιτιάσεις, ενώ το ΣτΕ με τις αποφάσεις Α246/2024 και Α1595/2023 απέρριψε μεταγενέστερες εφέσεις του σωματείου και μεμονωμένων κατοίκων. Το 2022, το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε εκδώσει τις αναβλητικές αποφάσεις 1250 και 1251, επικαλούμενο τη μη δημοσίευση σε ΦΕΚ της πράξης του ΥΠΠΟΑ.
Ακολούθησε η ορθή δημοσίευση στο ΦΕΚ 46955/1.2.2023 και η απόφαση 795/2023, η οποία έκρινε ότι η προηγούμενη πράξη ήταν ανυπόστατη λόγω πλημμελούς δημοσίευσης. Το Υπουργείο Πολιτισμού επανέκδωσε στη συνέχεια νέα πράξη, η οποία βρίσκεται πλέον ενώπιον του ανωτάτου δικαστηρίου προς οριστική κρίση. Η ΚΕΚΡΟΨ έχει παρέμβει υπέρ της νομιμότητας των πράξεων του ΥΠΠΟΑ, υποστηρίζοντας ότι οι επιτρεπόμενες χρήσεις στην Παλαιά Αγορά είναι σύννομες και απαραίτητες για την αξιοποίηση του ακινήτου. Η εκδίκαση της 26ης Νοεμβρίου 2025 θεωρείται κομβική, καθώς αναμένεται να κρίνει το μέλλον της επίμαχης υπόθεσης, η οποία παραμένει αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος για τους ιδιοκτήτες της περιοχής Ψυχικού – Φιλοθέης.
Ανάκτηση ενίσχυσης από πτωχευμένη εταιρεία
Μόνο προβληματισμό προκαλεί η απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και αφορά την ανάκληση της υπαγωγής επενδυτικού σχεδίου της εταιρείας GMP International Trade Power ΑΕ, το οποίο είχε ενταχθεί τον Ιούνιο του 2007 στις διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου 3299/2004. Το σχέδιο προέβλεπε τον εκσυγχρονισμό μονάδας και την εγκατάσταση συστημάτων προηγμένης τεχνολογίας για την ανάπτυξη ολοκληρωμένων υπηρεσιών πλύσης λινών ρούχων στη θέση «Ποταμιά» Οινοφύτων Βοιωτίας, με συνολικό ενισχυόμενο κόστος 11,53 εκατ. ευρώ και κρατική ενίσχυση 5,19 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με την απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Αναπτυξιακών Νόμων και Άμεσων Ξένων Επενδύσεων, η ανάκληση κρίθηκε αναγκαία επειδή η εταιρεία δεν υπέβαλε αίτηση πιστοποίησης ολοκλήρωσης και έναρξης παραγωγικής λειτουργίας έως την προθεσμία της 1ης Απριλίου 2024.
Ως συνέπεια, το Δημόσιο ζητεί την ανάκτηση της ήδη χορηγηθείσας ενίσχυσης ύψους 2,59 εκατ. ευρώ, εντόκως, καθώς θεωρείται ότι καταβλήθηκε αχρεωστήτως. Ωστόσο, μια καθοριστική λεπτομέρεια ρίχνει βαριά σκιά στην υπόθεση. Η GMP International Trade Power ΑΕ έχει κηρυχθεί σε πτώχευση ήδη από τον Απρίλιο του 2011, γεγονός που θέτει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία παρέμενε, τουλάχιστον τυπικά, ενταγμένη στο καθεστώς του αναπτυξιακού νόμου μέχρι και το 2025.
Το ερώτημα πώς διατηρήθηκε η σχετική υπαγωγή και γιατί δεν κινήθηκαν νωρίτερα διαδικασίες ανάκλησης και ανάκτησης της επιδότησης, παραμένει αναπάντητο. Ανατρέχοντας στη διοίκηση της εταιρείας κατά τα χρόνια που ήταν ενεργή, εντοπίζεται ως αντιπρόεδρος ο Γιώργος Βελέντζας, στενός συνεργάτης της οικογένειας Κουτσολιούτσου και πρώην αναπληρωτής CEO των Καταστημάτων Αφορολογήτων Ειδών, με μακρά παρουσία στην ηγετική ομάδα της εταιρείας, πολύ πριν αυτή περάσει στον έλεγχο της Folli Follie.
Η Πλαστικά Θράκης
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), βάσει της υπ’ αριθμ. 510/0/9691 εντολής, διενεργεί την τρέχουσα περίοδο μερικό φορολογικό έλεγχο στις διαχειριστικές χρήσεις 2020 και 2021 της μητρικής εταιρείας του Ομίλου Πλαστικά Θράκης, της Πλαστικά Θράκης Εταιρεία Συμμετοχών ΑΕΕ. Στις εν λόγω χρήσεις, η μητρική, ως εταιρεία συμμετοχών, δεν κατέβαλε ουσιαστικά φόρο εισοδήματος, με τη φορολογία της να περιορίζεται αποκλειστικά σε λογιστικές προσαρμογές που αφορούσαν αναβαλλόμενους φόρους. Οι προσαρμογές αυτές ανήλθαν σε 553 χιλιάδες ευρώ το 2020 και σε μόλις 16 χιλιάδες ευρώ το 2021.
Ωστόσο, σε επίπεδο Ομίλου, η εικόνα διαφοροποιείται σημαντικά. Η συνολική φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε αισθητά το 2021, φτάνοντας τα 18,05 εκατ. ευρώ, έναντι 10,8 εκατ. ευρώ το 2020, γεγονός που μεταφράζεται σε άνοδο άνω του 67%. Η διαφορά αυτή αναδεικνύει τον διακριτό ρόλο Ομίλου και μητρικής: ενώ ο Όμιλος, με ενεργή παραγωγική και εμπορική δραστηριότητα, φέρει σημαντικό φορολογικό βάρος, η μητρική περιορίζεται στις λογιστικές καταχωρίσεις.
