Ορισμένοι γονείς κάνουν τα πάντα για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από την ταλαιπωρία.
Αν αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα, παρεμβαίνουν· αν κάτι πάει στραβά, βρίσκουν εκείνοι τη λύση· κι αν μπορούν να τα γλιτώσουν από οποιαδήποτε προσπάθεια, το κάνουν. Εξάλλου, αυτό που για έναν ενήλικα είναι μια μικρή δυσκολία, για ένα παιδί μπορεί να φαντάζει τεράστια πρόκληση.
Ωστόσο, η ψυχολογία προειδοποιεί ότι αυτή η υπερπροστασία ενδέχεται να έχει συνέπειες που δεν φαίνονται στην παιδική ηλικία, αλλά χρόνια αργότερα, όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν και κληθούν να σταθούν στα πόδια τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
6 συνήθειες που μπορεί να αναπτύξουν στην ενήλικη ζωή
Όταν τα παιδιά δεν έχουν αρκετές ευκαιρίες να κάνουν λάθη, να πάρουν αποφάσεις και να λύσουν μόνα τους προβλήματα, δυσκολεύονται να αναπτύξουν την ανεξαρτησία τους.
Ακολουθούν ορισμένες συμπεριφορές που τείνουν να διατηρούν καθώς μεγαλώνουν:
- Γίνονται εξαρτημένα από τους άλλους: Χρειάζονται βοήθεια ή επιβεβαίωση ακόμη και για να διαχειριστούν καταστάσεις που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μόνα τους.
- Δυσκολεύονται στη διαχείριση των συναισθημάτων τους: Αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο πρόβλημα στον έλεγχο της απογοήτευσης και στην ψύχραιμη αντίδραση στις αναποδιές.
- Αποφεύγουν τα προβλήματα: Μπροστά σε μια δυσκολία, η πρώτη τους αντίδραση είναι να ζητήσουν βοήθεια αντί να αναζητήσουν λύση.
- Τα παρατούν εύκολα: Καθώς δεν έχουν συνηθίσει να ξεπερνούν εμπόδια, συχνά εγκαταλείπουν την προσπάθεια όταν κάτι δεν πηγαίνει σύμφωνα με το σχέδιο.
- Έχουν ελάχιστη αυτονομία: Μπορεί να σημειώνουν καλές ακαδημαϊκές επιδόσεις, αλλά να αισθάνονται χαμένα όταν πρέπει να οργανώσουν τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.
- Δυσκολεύονται στη λήψη αποφάσεων: Αναζητούν συνεχώς τη γνώμη τρίτων, φοβούμενα μήπως κάνουν λάθος.
Η σημασία της ισορροπίας
Η υπερπροστασία δεν καταδικάζει τα παιδιά να γίνουν εξαρτημένοι ενήλικες. Η αυτονομία μπορεί να καλλιεργηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο είναι σημαντικό να ενθαρρύνεται από μικρή ηλικία.
Το «κλειδί» δεν είναι να αφήνουμε τα παιδιά να αντιμετωπίζουν μόνα τους το παραμικρό πρόβλημα, αλλά να τα στηρίζουμε χωρίς να λύνουμε τα πάντα εμείς γι' αυτά. Επιτρέποντάς τους να κάνουν λάθη, να αναλαμβάνουν μικρές ευθύνες και να βρίσκουν τις δικές τους λύσεις, τα βοηθάμε να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και τα προετοιμάζουμε για τις προκλήσεις που θα συναντήσουν ως ενήλικες.
Πηγή: okdiario.com
