Τον Ιούλιο του 1996 η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε από τη ζωή έχοντας δώσει ισχυρή μάχη με την υγεία της, με τη μνήμη της να παραμένει μέχρι και σήμερα ζωντανή μέσα από τους εμβληματικούς της ρόλους κα τις διαχρονικές της ατάκες.
Την Τετάρτη 17 Ιουνίου, η σπουδαία πρωταγωνίστρια «επέστρεψε» με έναν ιδιαίτερο τρόπο, καθώς εγκαινιάστηκε το καμαρίνι της στο Εθνικό Θέατρο Πειραιά στο οποίο εκτίθενται πλέον προσωπικά της αντικείμενα και κοστούμια.
Το απόγευμα της Παρασκευής 19 Ιουνίου, μέσα από την εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» ήρθε στο φως της δημοσιότητας το τελευταίο, σχεδόν προφητικό ηχητικό ντοκουμέντο της Αλίκης, στο οποίο η ίδια αναφέρει ότι το όνομά της θα είναι στην επικαιρότητα για χρόνια και μετά τον θάνατό της.
«Έχουν να ειπωθούν, να γραφτούν πολλά και όταν εγώ δεν θα υπάρχω. Και ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο σωστά. Ίσως να είμαστε ρεαλιστές, να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε από τη ζωή», αναφέρει χαρακτηριστικά, φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα την Μέρλιν Μονρόε σημειώνοντας ότι πιθανά τον ίδιο θα συνέβαινε και με την ίδια.
«Διάφορες εκδοχές, πολλά θα ειπωθούν και ίσως πολλά να μου αναγνωριστούν τότε. Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω, ίσα – ίσα, με ικανοποιεί. Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Ο μύθος δημιουργείται μέσα από την αλήθεια. Το ψέμα πρέπει να είναι αληθινό. Το ψέμα για το ψέμα είναι άδικο».
{https://exchange.glomex.com/video/v-djcyorfgmq5d?integrationId=40599y14juihe6ly}
Και συνεχίζει: «Σε όλη αυτή την πορεία μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω. Να ζήσω με την έννοια την ουσιαστική, να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες. Όλα σε εμένα είναι συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά, τόσο που πολλές φορές δεν μπορώ να τ’ αντέξω, αλλά προσπαθώ… Ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο άλλος μου εαυτός είναι η Αλίκη», ακούγεται να αναφέρει στη συνέχεια η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Κατά τη διάρκεια του ηχητικού ντοκουμέντου, η «εθνική σταρ» ακούγεται να λέει μερικές από τις μεγαλύτερες αλήθειες της και τις πιο βαθιές σκέψεις της.































