Καλεσμένη στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, βρέθηκε το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης, 8 Απριλίου η Κάτια Δανδουλάκη, όπου παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Η γνωστή ηθοποιός, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναφέρθηκε στην αγάπη της για το θέατρο, τη ζωή της και την υποκριτική.
Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον κόσμο, τονίζοντας ότι επιλέγει να κάνει δουλειές που την ευχαριστούν, ακόμη και αν αυτό δεν έχει ανταπόκριση.
Σε άλλο σημείο μάλιστα, αναφέρθηκε στην περίοδο που ήρθε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη, εξηγώντας ότι επέλεξε να ανακτήσει τις δυνάμεις της και τη χαρά μέσα της.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhnuxvmdc1l5?integrationId=40599y14juihe6ly}
Η Κάτια Δανδουλάκη στον καναπέ του «Στούντιο 4»
Κάνοντας μία αναδρομή στο παρελθόν και εστιάζοντας στην καριέρα της, εξήγησε ότι ως επί το πλείστον, δεχόταν ανέκαθεν προτάσεις για πιο «σκοτεινούς» ρόλους και όχι κωμωδίας: «Ποιος θα μου έδινε εμένα κωμωδία; Πάμε να δούμε τη Δανδουλάκη να γελάσουμε; Τώρα αν το μάτι μου είναι θλιμμένο, πρέπει να πω ότι αυτό είναι κάτι, γιατί έχω πολύ βαθιά θλίψη μέσα μου, πολύ, πολύ βαθιά. Το ‘χω ψάξει κι αυτό».
Με αφορμή μάλιστα αυτό, αναφέρθηκε στην κατάθλιψη και στον τρόπο που επέλεξε να επαναπροσδιορίσει τη ζωή της: «Δεν ξέρω τι είναι αυτό, είναι η μεγάλη μου ανασφάλεια να μην χάσω τους δικούς μου, τους έχασα. Και επειδή είμαι άνθρωπος της χαράς, της ζωής, επειδή πέρασα και κατάθλιψη, δεν ήθελα να βρεθώ σε αυτή την κατάσταση, ούτε να τελειώνω τη ζωή μου και να ζω μέσα σε γκρίζες ατμόσφαιρες».
Και συνέχισε: «Συνειδητά επιδίωξα να ξαναβρώ τη χαρά με ένα καινούργιο «αλφάβητο». Τώρα ζω ένα άλλο «αλφάβητο» της ζωής. Ήμουν πάντα συνειδητή. Δεν έκανα τίποτα αυθόρμητα, αλλά υπήρξαν προτάσεις τηλεοπτικά που τις έκανα με το που τ’ άκουγα και υπήρξαν προτάσεις που το σκεφτόμουν. Αυτές που τις έκανα απ’ την πρώτη στιγμή, ήταν αυτές που ήμουν σίγουρη μέσα μου, το θέλω. Άρα, ό,τι έκανα ήταν πάντα κάτι που δεν μπορούσα μετά να μετανιώσω γι’ αυτό».
Σε δεύτερο χρόνο, μιλώντας για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά της, εξήγησε ότι ένας από τους σκοπούς της, ήταν να εντοπίσει τα αρνητικά στοιχεία του χαρακτήρα της για να αισθάνεται πιο ελεύθερη:
«Εγώ ήθελα πολύ να βρω τα κακά μου στοιχεία, τα θέλω πολύ και έχω ανακαλύψει πολλά κακά μου στοιχεία. Τα ‘χω ανακαλύψει με πολλή δουλειά δηλαδή. Τα είδα, τα δέχομαι ότι τα έχω. Και απ’ τη στιγμή που τα δέχτηκα, είμαι και πιο ελεύθερος άνθρωπος. Ένα είναι που δε θα ‘θελα ποτέ να χάσω στη ζωή μου: την αυτονομία μου.
Δηλαδή να μην εξαρτώμαι από κανέναν. Ούτε οικονομικά, ούτε ηθικά… Όταν χρειάστηκε, ζήτησα βοήθεια. Καταρχήν υγείας. Και κατά δεύτερο λόγο, οικονομική βοήθεια… Μου την έδωσαν οι φτωχοί μου φίλοι. Στηρίζομαι μόνο σε ό,τι έχει σχέση με αγάπη».
Τέλος, σε ό,τι αφορά την γνώμη που σχηματίζει ο κόσμος για την ίδια, ανέφερε: «Δε με νοιάζει καθόλου τι θα πει ο κόσμος για μένα. Μπορεί ο κόσμος να πει «μα πώς είναι αυτή, δεν την μπορώ την Δανδουλάκη», το ξέρω, αφού εκτίθεμαι. Ο ένας έχει αυτή τη γνώμη, ο άλλος έχει την άλλη. Δε με πειράζει καθόλου. Το μόνο που θα ‘θελα ως προς τον κόσμο είναι να είμαι κοκέτα. Δηλαδή, προσέχω και μέχρι το περίπτερο να πάω. Αυτή είναι η λόξα μου. Είναι ψυχαναγκαστικό».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhnuz7dekcuh?integrationId=40599y14juihe6ly}

































