Οι κανόνες είναι μέρος της παιδικής ηλικίας. Μας προστατεύουν, μας μαθαίνουν όρια και μας βοηθούν να λειτουργούμε μέσα στον κόσμο. Όμως δεν είναι όλοι οι κανόνες υγιείς. Κάποιοι δεν έχουν στόχο την ασφάλεια ή την ανάπτυξη του παιδιού, αλλά τον έλεγχο ή τις ανεκπλήρωτες ανάγκες των γονιών.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Dr. Emily Guarnotta, οι συναισθηματικά ανώριμοι γονείς συχνά βλέπουν τα παιδιά τους όχι ως ξεχωριστά άτομα, αλλά ως προεκτάσεις του εαυτού τους ή ως πηγή συναισθηματικής υποστήριξης. Έτσι, το παιδί μαθαίνει ότι για να αγαπηθεί πρέπει να καταπιέσει τον αυθεντικό του εαυτό - και αυτή η στρατηγική επιβίωσης το ακολουθεί και στην ενήλικη ζωή.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου στους παρακάτω «κανόνες», δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά με εσένα. Σημαίνει ότι έμαθες να επιβιώνεις σε ένα συναισθηματικά περιοριστικό περιβάλλον.
Οι 7 κανόνες των συναισθηματικά ανώριμων γονιών
1. «Μην εμπιστεύεσαι κανέναν εκτός οικογένειας»
Οι γονείς αυτοί υπονομεύουν φίλους, δασκάλους ή συγγενείς, για να κρατούν το παιδί εξαρτημένο μόνο από αυτούς.
Το αποτέλεσμα; Στην ενήλικη ζωή μπορεί να δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς, να ζητήσεις βοήθεια ή να δημιουργήσεις ασφαλείς σχέσεις.
2. «Τα μυστικά μένουν μέσα στην οικογένεια»
Δεν πρόκειται για αθώα μυστικά. Πρόκειται για τη συγκάλυψη προβλημάτων, παραμέλησης ή κακοποίησης, ώστε να προστατεύεται η εικόνα της οικογένειας.
Αυτό σε μαθαίνει να μην μιλάς, να μην ζητάς βοήθεια και να νιώθεις ενοχή όταν εκφράζεσαι.
3. «Μην αμφισβητείς ποτέ τους γονείς σου»
Το «επειδή το είπα εγώ» γίνεται νόμος.
Σαν ενήλικας, αυτό μπορεί να μεταφράζεται σε φόβο απέναντι στην εξουσία, δυσκολία στη λήψη αποφάσεων και έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό σου.
4. «Πρέπει να είσαι τέλειος»
Η αξία σου συνδέθηκε με τις επιδόσεις σου. Αυτό δημιουργεί χρόνιο άγχος, τελειομανία και φόβο αποτυχίας, ακόμα κι όταν έχεις πετύχει πολλά.
5. «Το να είσαι ευάλωτος είναι αδυναμία»
Αν έκλαιγες, ντρεπόσουν ή φοβόσουν, ίσως δεχόσουν χλευασμό ή απόρριψη. Σήμερα μπορεί να σου είναι δύσκολο να ανοιχτείς, να ζητήσεις υποστήριξη ή να νιώσεις πραγματική οικειότητα.
6. «Δεν έχεις δικαίωμα στην ιδιωτικότητα»
Έλεγχος, παραβίαση ορίων, εισβολή στον προσωπικό χώρο. Αυτό σου μαθαίνει ότι δεν σου ανήκει ο εαυτός σου και δυσκολεύει τη δημιουργία υγιών σχέσεων στην ενήλικη ζωή.
7. «Η αγάπη κερδίζεται»
Η αγάπη δινόταν μόνο όταν ήσουν «καλός», υπάκουος ή επιτυχημένος. Έτσι έμαθες ότι δεν είσαι από τη φύση σου άξιος αγάπης. Κι αυτό είναι ένα από τα πιο βαθιά τραύματα.
Πώς να αρχίσεις να θεραπεύεσαι
Η καλή είδηση είναι ότι η επούλωση είναι απολύτως δυνατή.
1. Κάνε στροφή στον εαυτό σου
Μάθε να μιλάς στον εαυτό σου με κατανόηση: «Είναι λογικό που ένιωσα έτσι». «Δεν είμαι ελαττωματικός, είμαι άνθρωπος».
Δώσε στον εαυτό σου τη φροντίδα που δεν έλαβες.
2. Θέσε όρια
Τα όρια δεν είναι αγένεια. Είναι αυτοπροστασία.
3. Δούλεψε το παρελθόν σου στη θεραπεία
Ένας ειδικός που κατανοεί το παιδικό τραύμα μπορεί να σε βοηθήσει να σπάσεις παλιά μοτίβα, να επεξεργαστείς τον πόνο και να δημιουργήσεις μια ζωή που δεν καθορίζεται από όσα έζησες.
Θυμήσου αυτό:
Δεν γεννήθηκες προβληματικός.
Έμαθες να επιβιώνεις σε ένα περιβάλλον που δεν μπορούσε να σου δώσει αυτό που χρειαζόσουν.
Και τώρα, μπορείς επιτέλους να το δώσεις εσύ στον εαυτό σου.
