Με λόγια αγάπης και με βαθιά συγκίνηση, μίλησε η κόρη του Νίκου Ξυλούρη, Ρηνιώ, για τον πατέρα της, το βάρος της απώλειας και τη ζωή του μεγάλου ερμηνευτή – λυράρη.
Όπως είναι γνωστό ο Νίκος Ξυλούρης, έφυγε από τη ζωή το 1980, αφήνοντας πίσω του μία μεγάλη μουσική κληρονομιά που στιγμάτισε τον τόπο, αλλά και μία οικογένεια, η οποία ήρθε αντιμέτωπη με την απώλεια.
Η Ρηνιώ Ξυλούρη λοιπόν, το απόγευμα της Πέμπτης, 20 Νοεμβρίου, μίλησε στην κάμερα του «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, για τα τελευταία χρόνια της ζωής του πατέρα της, τον θάνατό του και την επίπτωσή του σε εκείνη και την οικογένειά της.
Η κόρη του Νίκου Ξυλούρη, Ρηνιώ, μιλάει στην εκπομπή «Στούντιο 4»
Αρχικά λοιπόν, η Ρηνιώ Ξυλούρη, αναφέρθηκε στον πατέρα της, στον άνθρωπο ο οποίος την στιγμάτισε με την απώλειά του, αναγνωρίζοντας τον μόχθο του για να παρέχει στην οικογένειά του όσα περισσότερα μπορεί. «Ο μπαμπάς μου είχε ένα χαρακτηριστικό: ό,τι και να συνέβαινε, όταν έβαζε το κλειδί στην πόρτα ήταν ο μπαμπάς. Ήταν πολύ γλυκός άνθρωπος, έδινε πολύ χάδι, πολύ φιλί, ήταν όλο στο κανακέμα. Πέρασε μέσα από τη φωτιά του πολέμου, του ξεριζωμού και ουσιαστικά ήταν πρόσφυγας. Κάηκε το χωριό δύο φορές, τη δεύτερη φορά την έζησε. Πολύ σκληρά χρόνια»
{https://exchange.glomex.com/video/v-dedniwqz9qcp?integrationId=40599y14juihe6ly}
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η ίδια, αναφέρθηκε στην περίοδο κατά την οποία μεταφέρθηκαν στην Αθήνα οικογενειακώς, και άρχισε ο πατέρας της να γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα: «Θέλω να πιστεύω, με τα παιδικά μου μάτια ότι η πιο ευτυχισμένη περίοδος του πατέρα μου ήταν τα γλέντια και οι παρέες, που ακόμη και τα πιο δύσκολα, τα έβαζε σε ένα τραπέζι, τα έντυνε με μουσικές και τραγούδια», ανέφερε αρχικά και συνέχισε μιλώντας για τον ερχομό της Αθήνας:
«Στην Αθήνα ο μπαμπάς μου προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στα ξέγνοιαστα χρόνια και στην αυστηρότητα και στις δυσκολίες της Αθήνας. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από τον τοίχο υπάρχει και κάτι άλλο που δεν είναι αυτό που σου παρουσιάζουν».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dedm7zl27gc9?integrationId=40599y14juihe6ly}
«Δεν μπορεί ένας τόσο αγνός κι αθώος άνθρωπος να συμβιβαστεί έτσι. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι υπάρχει δολοπλοκία, ψέμα, συμφέρον. Αυτό δεν μπορούσε να αντέξει…».
Σε δεύτερο χρόνο, μιλώντας για την περίοδο που η ασθένεια είχε χτυπήσει τον πατέρα της, ανέφερε: «Η μητέρα μου ατσαλώθηκε, γιατί είχε δύο παιδιά, είχε χάσει τον άνθρωπό της, η μάνα μου και σήμερα είναι ερωτευμένη με τον πατέρα μου. Δεν υπάρχει πιο βαρύ πένθος από αυτό. Και έπρεπε να αντιμετωπίσει όλους τους τύπους τις δυσκολίες. Μία μεγάλη, γνωστή οικογένεια… με οικονομικά προβλήματα», σημείωσε μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε η μητέρα της το πένθος, ενώ σημείωσε πως από την αρχή, έπιασε δουλειά στο μαγαζί που είχε ανοίξει ο σύζυγός της.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dedm7zl27gc9?integrationId=40599y14juihe6ly}
Μεταξύ άλλων ωστόσο, η Ρηνιώ Ξυλούρη, ανέφερε πως έλαβαν μεγάλη οικονομική βοήθεια από γνωστές οικογένειες, όπως από την οικογένεια Δοξιάδη και τον Σταύρο Ξαρχάκο.
Θυμούμενη μία όμορφη ανάμνηση με τον πατέρα της σημείωσε: «Μας φιλοξενούσε η οικογένεια Δοξιάδη στο Πόρτο Ράφτη και περπατούσαμε γιατί έπρεπε να κάνει βόλτες και καθίσαμε σε ένα θεατράκι οι δύο μας, με μία πανσέληνο και αφού του έκανα παράπονα – ήμουν το κορίτσι του μπαμπά μου- άρχισε να τραγουδά: Χάρτινο το φεγγαράκι, αν με πίστευες λιγάκι, εκεί με έλιωσε», σημείωσε εμφανώς συγκινημένη.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dednh4nikz29?integrationId=40599y14juihe6ly}
«Είχε πολύ φως, πολλή αγάπη. Μετά ξαφνικά πέφτει σκιά και ένα βαθύ πένθος. Ήμουν 13 όταν έφυγε από τη ζωή. Πονάει, ήταν η εφηβεία, πονάει και το παιδί και ο έφηβος και τον ακολουθεί».




























