Πρόσφατα έχασε την μητέρα της η Χριστίνα Σάλτη, ύστερα από σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, ενώ ακόμη και σήμερα η ερμηνεύτρια, συγκινείται στη θύμηση της.
Ειδικότερα, η Χριστίνα Σάλτη, το πρωί της Τετάρτης 19 Νοεμβρίου, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Super Κατερίνα», όπου και διηγήθηκε την περιπέτεια της μητέρας της. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η τραγουδίστρια, λύγισε και δάκρυσε on – air, μία αντίδραση που συγκίνησε και την Κατερίνα Καινούργιου.
Η συγκίνηση της Χριστίνα Σάλτη για την απώλεια της μητέρας της
Αρχικά λοιπόν, η Χριστίνα Σάλτη, αναφέρθηκε στην περίοδο όπου εντόπισαν το πρόβλημα, λέγοντας, πως συνέπεσε με την μεγάλη επιτυχία της ερμηνείας του τραγουδιού «Παράλληλη αγάπη»: «Είναι πολύς καιρός που το παλεύαμε, ήταν αλλού η ενέργειά μου. Έκανα τα πάντα για τη δουλειά μου αλλά πιο πρακτικά πράγματα, ήμουν δίπλα της συνέχεια. Με τη μαμά μου ήμασταν τα πάντα. Μετά την πολύ μεγάλη επιτυχία με την «Παράλληλη αγάπη», έγινε αυτό με τη μαμά. Η ζωή τρέχει».
Εμφανώς συγκινημένη, αναφέρθηκε στην ασθένεια της μητέρας της, την οποία όταν εντόπισα, ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο: «Όλοι βοηθούσαμε, έπρεπε πάντα κάποιος να είναι μαζί της. Ο καρκίνος ξεκίνησε από το παχύ έντερο, δεν της έδινε σημάδια. Άργησε πολύ να το βρει, ήταν ήδη τρίτου βαθμού»
Παράλληλα, μιλώντας για την απώλειά της, θυμήθηκε μία συζήτηση που είχαν, ενώ σημείωσε πως αισθανόταν τύψεις όσο εκείνη τραγουδούσε μαγαζιά, την ίδια ώρα που η μητέρα της νοσηλευόταν: «Πλέον εύχομαι σε όλους τους ανθρώπους υγεία και τύχη, δεν είναι τίποτα δεδομένο για κανέναν. Πίστευα ότι, αν πάθει κάτι η μάνα μου, θα πεθάνω. Το αντιμετωπίζω, γιατί σκέφτομαι τη μαμά μου που μου έλεγε «Μικρά παιδάκια έχουν καρκίνο, βρε Χριστίνα, δεν πειράζει». Δε γίνεται να κάνεις και διαφορετικά, αν και πολλές φορές είχα ενοχές που έβγαινα και τραγουδούσα, ενώ η μαμά μου ήταν στο νοσοκομείο».
{https://exchange.glomex.com/video/v-decldg4qt7fl?integrationId=40599y14juihe6ly}
Σε αυτό το σημείο, εξομολογήθηκε με δάκρυα στα μάτια, πως με την μητέρα της, είχαν πάντοτε άριστες σχέσεις και την ένιωθε τόσο φίλη όσο και μαμά: «Δεν την πίκρανα και δεν με πίκρανε. Δεν έχω ενοχές ότι της μίλησα άσχημα, γενικά αγαπιόμασταν πολύ. Και στο νοσοκομείο μου έλεγε «σε λατρεύω, σ’ αγαπώ πολύ». Αυτές οι φράσεις μου έχουν μείνει και τώρα με συγκινούν. Τον πρώτο καιρό ήταν πολύ δυνατή, μαγείρευε, έπλενε. Ακόμα κι όταν έγινε μετά μία μετάσταση και ήταν πιο δύσκολα, ήταν πολύ αισιόδοξη. Μου έλεγε: κοίτα, περπατάω».
Κλείνοντας, χαμογελώντας, αναφέρθηκε σε ένα όνειρο που είχε δει με πρωταγωνίστρια την ίδια και την μητέρα της, ενώ εξομολογήθηκε πως την αντίκρισε ήρεμη: «Δουλεύω πολύ, γιατί δε θέλω να σκέφτομαι. Τα βράδια είναι πιο δύσκολα. Την είδα μια φορά στον ύπνο μου. Περπατούσαμε πολύ ήρεμα στο χωριό της σε έναν δρόμο πολύ καθαρό κι αυτή κάποια στιγμή έστριψε να πάει σε ένα σπίτι με λουλούδια. Δεν μιλήσαμε, δεν είπαμε κάτι».































