Μια ξεχωριστή και άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε ο ηθοποιός Θανάσης Παπαγεωργίου στους οικοδεσπότες της εκπομπής «Στούντιο 4» της ΕΡΤ.
Πιο συγκεκριμένα, μιλώντας στην Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, ο πολυδιάστατος και ταλαντούχος Θανάσης Παπαγεωργίου, μίλησε για την πορεία του στο χώρο της υποκριτικής, στην απόφασή του να γίνει ηθοποιός αλλά και τις αντιδράσεις των γονιών σε αυτό.
Ο ηθοποιός Θανάσης Παπαγεωργίου στον καναπέ του «Στούντιο 4»
Μεταξύ άλλων λοιπόν, ο καλλιτέχνης, αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια και στο γεγονός πως οι γονείς του υπήρξαν πρόσφυγες. Αναφερόμενος στα παιδικά του χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων η χώρα βίωνε άσχημες καταστάσεις, δήλωσε: «Φτώχεια και πείνα. Είναι μια πικρή ανάμνηση και ένα αίσθημα αδίκου. Στον εμφύλιο ήμουν 10 ετών, αλλά και από τις περιγραφές, ήταν άσχημες συνθήκες».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σε δεύτερο χρόνο βέβαια, δήλωσε πως ο φόβος που βίωνε μεγαλώνοντας, ήταν και ένας από τους παράγοντες που τον οδήγησαν στην υποκριτική και το θέατρο: «Η ανάγκη για θέατρο γεννήθηκε μέσα από τις φοβίες», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός.
Αναφερόμενος μάλιστα στον τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν οι γονείς του στο άκουσμα της απόφασής του, ο ίδιος αποκάλυψε γελώντας: «Ο πατέρας μου δεν ήθελε να το ακούσει αυτό. Του ζήτησα 400.000 δραχμές για να γραφτώ στη σχολή και μου λέει «έλα στο γιαπί να τα βγάλεις». Πήγα ένα μήνα και πήγα γράφτηκα. Όταν πήγα να δώσω εξετάσεις, με αποπήρε, αλλά αυτό με πείσμωσε».
Ταυτόχρονα, αποκάλυψε πως η αρνητική αντίδραση του πατέρα του, του έδωσε ώθηση να κυνηγήσει το όνειρό του: «Ήταν αδιανόητο για αυτούς αυτό το επάγγελμα. Ούτε η μητέρα μου ήταν σύμμαχος. Μόνο ένας μακρινός ξάδελφος ήταν μαζί μου επειδή ήταν ηθοποιός».
«Η στέρηση, η φοβία και το στρίμωγμα, έχουν ως αποτέλεσμα να οδηγούν σε τέτοια επαγγέλματα για να μπορέσεις να εκφραστείς».
Έπειτα, αναφερόμενος στα όσα θυμάται δήλωσε: «Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις, καταλήγουν πιο οικονόμοι, σκεπτικοί, προστατεύουν πιο πολύ τον εαυτό τους. Ξέρουν τι σημαίνει πείνα»
«Το θέατρο το κάναμε γιατί είχαμε λόγο να το κάνουμε», δήλωσε μεταξύ άλλων ο ηθοποιός, μιλώντας για την υποκριτική, όπως ήταν την εποχή που ο ίδιος ξεκίνησε την καριέρα του.
Κλείνοντας, η συζήτηση επανήλθε στην οικογένειά του και την απόφασή του να γίνει ηθοποιός, οπότε και αποκάλυψε: «Στην οικογένειά μου, ντρεπόμουν να πω ότι είμαι ηθοποιός. Ντρεπόμουν να το διαδώσω. Ήξερα ότι θα αντιμετώπιζα μια «έλα μωρέ τώρα, θα του περάσει», ο πατέρας μου δεν έζησε για να με δει στο θέατρο. Η μάνα μου καμάρωνε».
