Οι περισσότεροι από εμάς δεν διδαχτήκαμε ποτέ πραγματικά το πώς λειτουργεί η μάθηση: Μείναμε στο τι θεωρείται «έξυπνο», τι αξίζει να γνωρίζουμε και πώς υποτίθεται ότι πρέπει να μαθαίνουμε.
Αλλά υπάρχει μια παγίδα στην εκπαίδευση που στοχεύει στο να ξέρεις απλά τις σωστές απαντήσεις: η ζωή δεν έρχεται πάντα με μια ξεκάθαρη λύση. Και όταν εμφανίζεται η αβεβαιότητα, πολλά παιδιά «παγώνουν».
Τα τελευταία 15 χρόνια, ως καθηγητής σε σχολή διοίκησης επιχειρήσεων, μελέτησα πώς οι επιτυχημένοι άνθρωποι χειρίζονται πολύπλοκα προβλήματα. Αυτό που έμαθα είναι ότι η ικανότητα να προχωράς με σοφία όταν δεν ξέρεις την απάντηση είναι μια δεξιότητα εξαιρετικά πολύτιμη - και μία που θα έπρεπε να διδάσκουμε στα παιδιά μας όσο το δυνατόν νωρίτερα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Διδάσκοντας στα παιδιά σας να «αγκαλιάζουν» την αβεβαιότητα
Κάθε καλοκαίρι τα τελευταία 12 χρόνια, όταν πηγαίνουμε στην παραλία, δημιουργώ ένα θεματικό κυνήγι γρίφων για τις κόρες μου, την ανιψιά και τον ανιψιό μου - γράφει στο CNBC ο Bidhan Parmar.
Η λογική είναι ότι πρέπει να δοκιμάσεις διάφορα πράγματα και να βρεις την μη προφανή ιδέα για να λύσεις τον γρίφο. Σκεφτείτε κάτι μεταξύ Escape Room και... Κυνήγι Θησαυρού. Υπάρχουν λίγες οδηγίες, οπότε... πολλή αβεβαιότητα και σύγχυση.
Για παράδειγμα, ένας γρίφος μπορεί να είναι απλώς μια σακούλα με ζελεδάκια, με τα παιδιά να καλούνται να καταλάβουν πώς αυτό είναι ένα στοιχείο που οδηγεί σε κάτι άλλο.
Μπορεί να προσπαθήσουν να μετρήσουν τον συνολικό αριθμό τους και να παρατηρήσουν ότι υπάρχουν διαφορετικοί αριθμοί από διαφορετικά χρώματα. Ίσως να υπάρχουν δύο μωβ, τέσσερα μπλε, τρία κίτρινα, ένα πράσινο, και ούτω καθεξής.Ύστερα πρέπει να προσπαθήσουν να πάρουν το δεύτερο γράμμα της λέξης "purple" και το τέταρτο γράμμα της λέξης "blue", που ίσως αποκαλύψει μια ακολουθία γραμμάτων για να αναγραμματίσουν, οδηγώντας τους να ψάξουν το επόμενο στοιχείο. Η διαδικασία είναι αρκετά... σύνθετη!
Όταν ήταν μικρότερα, τα παιδιά εκνευρίζονταν γρήγορα: «Κολλήσαμε! Πες μας απλώς την απάντηση». Ύστερα έτρωγαν τα ζελεδάκια και τελείωνε η υπόθεση. Πλέον παραμένουν περίεργα και πειραματίζονται.
Ακόμα πιο σημαντικό, μαθαίνουν ότι το να είσαι έξυπνος δεν σημαίνει να έχεις πάντα την απάντηση. Σημαίνει να μένεις με το πρόβλημα, να δοκιμάζεις διαφορετικές προσεγγίσεις, να μαθαίνεις από ό,τι δεν δουλεύει και να συνεργάζεσαι με άλλους στην πορεία. Αυτός είναι ο τύπος σκέψης που χτίζει ανθεκτικότητα, και είναι ακριβώς αυτό που τα παιδιά θα χρειαστούν για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις της ζωής.
Όταν το κάνουν οι γονείς, τα παιδιά ακολουθούν
Αν θέλετε τα παιδιά σας να νιώθουν άνετα με την αβεβαιότητα, πρέπει να το δείξετε οι ίδιοι με το παράδειγμά σας:
Μην απορρίπτετε την αμφιβολία. Δείξτε στα παιδιά σας ότι είναι εντάξει να μην ξέρεις αμέσως την απάντηση και να αισθάνεσαι με δύο διαφορετικούς τρόπους για κάτι. Επαινέστε τα όταν καταβάλλουν προσπάθεια να βρουν μια λύση. Η αμφιβολία είναι σημάδι ότι αντιμετωπίζουν κάτι σημαντικό και χρειάζεται να μάθουν.
Βοηθήστε τα να δημιουργούν ιδέες, όχι μόνο απαντήσεις. Είναι δελεαστικό να θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματα για τα παιδιά μας, αλλά όταν επεμβαίνουμε πολύ νωρίς, τους στερούμε την ευκαιρία να χτίσουν κρίσιμες δεξιότητες. Υποστηρίξτε τα κάνοντάς τους ερωτήσεις για το τι θα μπορούσαν να δοκιμάσουν και τι θα μπορούσε να συμβεί.
Μην κρύβετε τις δικές σας «δύσκολες» επιλογές. Αν είναι κατάλληλο να τις μοιραστείτε, «πάρτε τα μαζί σας» στις σκέψεις σας, δείξτε τους τι κάνετε για να μάθετε και επιδείξτε περιέργεια αντί για πανικό.
Βρείτε χρόνο για παιχνίδι σε κάθε ηλικία. Η δημιουργική έκφραση και η φαντασία είναι βασικοί χώροι εκπαίδευσης. Δραστηριότητες όπως η μουσική, οι εικαστικές τέχνες ή το θέατρο δίνουν στα παιδιά έναν χώρο να εκφραστούν και να μάθουν για τα αποτελέσματα των επιλογών τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον.
Χτίστε υγιεινές συνήθειες. Ένας κουρασμένος εγκέφαλος είναι ένας αντιδραστικός εγκέφαλος. Ο ύπνος, η διατροφή, η κίνηση και οι ισχυρές σχέσεις κάνουν πιο εύκολο να παραμένεις ψύχραιμος και να σκέφτεσαι καθαρά σε αβέβαιες καταστάσεις.
Ο Bidhan Parmar τονίζει κλείνοντας: Ένα καλοκαιρινό κυνήγι γρίφων δεν θα λύσει τα πάντα! Αλλά κάθε φορά που τα παιδιά μου περνούν από το "Τα παρατάμε!" στο "Ας δοκιμάσουμε κάτι άλλο", "γυμνάζουν" πνευματικά το μυαλό τους. Κάθε φορά που με βλέπουν να χειρίζομαι την αβεβαιότητα χωρίς να καταρρέω, γίνονται πιο ανθεκτικά μαθαίνοντας πώς να το κάνουν και τα ίδια».
