Για τα παιδικά του χρόνια στην Κεφαλονιά αλλά και το πρόβλημα που είχε με το αλκοόλ όσο πήγαινε σχολείο, μίλησε ο Βασίλης Κεκάτος στην εκπομπή «Στούντιο 4». Ο βραβευμένος δημιουργός και σκηνοθέτης ανέφερε πως αν και δεν ήταν καλός μαθητής, ήταν αρκετά καλλιεργημένος από μικρός καθώς τον ενδιέφερε η τέχνη.
Παράλληλα, αποκάλυψε πως ως παιδί, ήταν αρκετά δύσκολος. Ξενυχτούσε και έπινε πολύ με τους φίλους του, όπως είπε. Μάλιστα, ο πατέρας του, τον είχε πείσει ότι έχει πρόβλημα στο συκώτι προκειμένου να κόψει αυτή την κακή συνήθεια.
«Βαριόμουν πάρα πολύ να διαβάσω στο σχολείο. Μου άρεσε όμως να διαβάζω βιβλία, να βλέπω ταινίες, παραστάσεις, να ακούω μουσική. Μου άρεσε γενικότερα η τέχνη και η πολιτική, από μικρός. Οι γονείς μου, ειδικά η μητέρα μου που είναι ιδιαίτερα σινεφίλ, με πήγαιναν μαζί με την αδελφή μου στη τοπική λέσχη κινηματογράφου και βλέπαμε φανταστικές ταινίες», είπε αρχικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Ήμουν πολύ δύσκολο παιδί. Δεν διάβαζα, συμμετείχα στις καταλήψεις, έκανα βλακείες με τους φίλους μου. Ξενυχτούσαμε πάρα πολύ. Έπινα πάρα πολύ στο λύκειο. Μέχρι που ο πατέρας μου, μού είχε κάνει μια υποτιθέμενη εξέταση. Εγώ γενικά πονούσα και μου είχε πει ψέματα ότι είχε πρηστεί το συκώτι μου. Από τον φόβο μου σταμάτησα το ποτό», πρόσθεσε ο Βασίλης Κεκάτος.
Και συνέχισε: «Ήμουν το παιδί που οι άλλοι πίστευαν ότι δεν θα κάνει τίποτα. Το καταλάβαινα. Είχα την τύχη να είμαι δημοφιλές παιδί. Ήμουν ο πρόεδρος του σχολείου, κάναμε πολλά πάρτι, αλλά δεν πίστευε κανείς ότι θα κάνω κάτι. Ήξερα, όμως, ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι το τέλος».
Αναφορικά με το γεγονός ότι μεγάλωσε σε νησί, μακριά από την πρωτεύουσα, ο σκηνοθέτης επεσήμανε πως: «Επειδή έχω τους ίδιους φίλους που είχα στον παιδικό σταθμό, δεν ένιωθα αποκλεισμένος. Πάντα είχαμε το όνειρο της φυγής που μας ένωνε. Ήμασταν αποκομμένοι αλλά μας ένωνε αυτό».
Ο Βασίλης Κεκάτος αποκάλυψε, επίσης, τους λόγους που αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο: «Όταν είδα τον ‘Αντίχριστο’ του Λαρς φον Τρίερ κατάλαβα ότι αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου. Μου άρεσε που τα πλάνα έμοιαζαν με πίνακες. Αυτό με αφύπνισε, όχι η αφήγηση και η ιστορία, αλλά η ομορφιά και η ατμόσφαιρα. Αυτό με τράβηξε στο σινεμά».
Και κατέληξε: «Οι ταινίες μου άρεσαν γιατί είναι σέξι επάγγελμα. Γνωρίζεις κόσμο, ταξιδεύεις, δεν είναι βαρετό. Κάποια στιγμή σκέφτηκα μήπως γίνω συγγραφέας ή ποιητής. Δεν μπορώ να μένω, όμως, συνέχεια στο σπίτι, θα τρελαθώ. Θέλω να βγαίνω».
