Στην ιστορία που παρουσιάζει ο Άντι Μπέρναμ για τον εαυτό του, το «σημείο καμπής» στην πολιτική του καριέρα ήρθε το 2009, όταν τον αποδοκίμασαν σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη βορειοδυτική Αγγλία.
Μέχρι τότε, ήταν ένας ιδεολογικά αξιόπιστος - μεσαίας κλάσης - υπουργός υπό τον Τόνι Μπλερ, τον κεντρώο πρωθυπουργό των Νέων Εργατικών μεταξύ 1997 και 2007, ενώ στη συνέχεια διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού υπό τον διάδοχο του Μπλερ, Γκόρντον Μπράουν.
Στην 20ή επέτειο της τραγωδίας του Χίλσμπορο - της μεγαλύτερης αθλητικής τραγωδίας στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας, που στοίχισε τη ζωή το 1989 σε 97 οπαδούς της Λίβερπουλ - ο Μπέρναμ εκπροσωπούσε την κυβέρνηση του Μπράουν στο Άνφιλντ, το διάσημο στάδιο της Λίβερπουλ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Καθώς όμως άρχισε να εκφωνεί τα συλλυπητήριά του στο μικρόφωνο, η ομιλία του διακόπηκε από δυνατές και οργισμένες φωνές από τις κερκίδες, που ζητούσαν δικαιοσύνη για όσους έχασαν άδικα τη ζωή τους.
Μια σειρά από βρετανικές κυβερνήσεις είχαν αρνηθεί τα αιτήματα για δημόσια έρευνα σχετικά με τα αίτια της τραγωδίας.
{https://www.youtube.com/watch?v=-z3mBIi084Q}
Τα πλάνα από εκείνη την ημέρα δείχνουν τον Μπέρναμ, ο οποίος γεννήθηκε σε προάστιο του Λίβερπουλ, αναστατωμένο και σχεδόν δακρυσμένο, πριν γνέψει καταφατικά με το κεφάλι και ψιθυρίσει «εντάξει».
Αργότερα είχε εξηγήσει: «Το ταξίδι μου μακριά από το Ουέστμινστερ ξεκίνησε στο Άνφιλντ εκείνη την ημέρα. Ήταν το σημείο καμπής στη ζωή μου. Για να είμαι ειλικρινής, εκεί έχασα την αγάπη μου για την πολιτική».
«Καπετάν Κωλοτούμπας» ή κάποιος που αφουγκράζεται την κοινωνία;
Έπειτα από την ανακοίνωση του Κιρ Στάρμερ ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία μόλις επιλεγεί ο διάδοχός του, ο 56χρονος Μπέρναμ φαντάζει πλέον ως ο επικρατέστερος επόμενος ηγέτης της χώρας.
Έχοντας περάσει τα τελευταία εννέα χρόνια ως δήμαρχος του Μάντσεστερ, ο Μπέρναμ βρίσκεται στα πρόθυρα να αναλάβει το κορυφαίο πολιτικό αξίωμα της χώρας, χάρη σε μια κάποια χαρισματικότητα και γοητεία, αλλά και χάρη στην υπόσχεσή του ότι θα είναι διαφορετικός από όσους προηγήθηκαν, προσφέροντας μια πολιτική που κατανοεί τα κίνητρα και τις ανησυχίες εκείνων που ζουν εκτός Λονδίνου και αισθάνονται ότι δεν εισακούγονται.
Το πολιτικό του προφίλ ως «άνθρωπος του λαού» ενισχύθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, όταν ο Μπέρναμ συγκρούστηκε με την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον για τον τρόπο που αντιμετώπιζε την περιφέρειά του.
Ενώ οι επικριτές του Μπέρναμ τον χαρακτηρίζουν ως «καπετάν Κωλοτούμπα», με το επιχείρημα ότι οι πολιτικές του θέσεις φαίνεται να έχουν αλλάξει με την πάροδο των δεκαετιών, άλλοι τον βλέπουν ως έναν άνθρωπο που αφουγκράζεται την κοινωνία.
Από το «Boys from the Blackstuff» στους Εργατικούς
Ο Μπέρναμ, του οποίου ο πατέρας ήταν τεχνικός τηλεπικοινωνιών και η μητέρα του ρεσεψιονίστ σε ιατρείο, έχει περιγράψει τα παιδικά του χρόνια στο χωριό Κάλτσεθ του Τσεσάιρ ως «φανταστικά». Αποφάσισε να ενταχθεί στο Εργατικό Κόμμα σε ηλικία 14 ετών, αφού συγκινήθηκε από το τηλεοπτικό δράμα του BBC «Boys from the Blackstuff», το οποίο πραγματευόταν τη μακροχρόνια ανεργία στο Λίβερπουλ.
Τα δύο αδέλφια του ήταν τα πρώτα στην οικογένειά τους που πήγαν στο πανεπιστήμιο, αλλά ο Μπέρναμ τα πήγε τόσο καλά στο σχολείο που κέρδισε μια θέση για να σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, την ολλανδικής καταγωγής Μαρί-Φρανς βαν Χέελ.
Μετά την αποφοίτησή του, μετακόμισε στο Λονδίνο όπου εργάστηκε για ένα σύντομο διάστημα σε κλαδικά περιοδικά, όπως το Tank World και το Passenger World Management, πριν ξεκινήσει να εργάζεται ως ερευνητής στο κοινοβουλευτικό γραφείο της βουλευτού των Εργατικών, Τέσα Τζόουελ. Στη συνέχεια έγινε σύμβουλος του τότε υπουργού Πολιτισμού, Κρις Σμιθ. Εξελέγη βουλευτής για την γενέτειρά του, το Λι (Leigh) στο Μάντσεστερ το 2001. Υπηρέτησε αρχικά ως υφυπουργός υπό τον Μπλερ, αλλά μπήκε στο υπουργικό συμβούλιο ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, και αργότερα ως υπουργός Πολιτισμού και στη συνέχεια υπουργός Υγείας, υπό τον Μπράουν.
Η εκστρατεία στα γραφεία της Ernst & Young και η ένταξη στην ομάδα του Κόρμπιν
Ο Μπέρναμ έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία των Εργατικών το 2010 προτείνοντας έναν «φιλόδοξο σοσιαλισμό», αλλά κατετάγη τέταρτος μεταξύ των πέντε υποψηφίων, χάνοντας από τον Εντ Μίλιμπαντ, ο οποίος είχε προτείνει να στραφεί το κόμμα λίγο περισσότερο προς τα αριστερά.
Όταν ο Μίλιμπαντ έχασε στις γενικές εκλογές του 2015, ο Μπέρναμ διεκδίκησε ξανά την ηγεσία με μια κεντρώα ατζέντα, προσπαθώντας να τονίσει τα φιλικά προς τις επιχειρήσεις διαπιστευτήριά του.
Ξεκίνησε την εκστρατεία του από τα κεντρικά γραφεία της Ernst & Young. Οι επιχειρηματίες, είχε προτείνει τότε, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται «ως ήρωες εξίσου με τους νοσηλευτές». Έχασε από τον αριστερό υποψήφιο, Τζέρεμι Κόρμπιν.
Σε αντίθεση με πολλούς πολιτικούς της γενιάς του, ο Μπέρναμ δέχτηκε μια θέση σκιώδους υπουργού στην ομάδα του Κόρμπιν, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του εκπροσώπου Εσωτερικών Υποθέσεων. Ήταν επίσης ένας από τους λίγους που δεν παραιτήθηκαν από την ομάδα του Κόρμπιν το 2016, όταν η έλλειψη δυναμικής υποστήριξης του ηγέτη των Εργατικών για την παραμονή στην ΕΕ θεωρήθηκε από ορισμένους υπεύθυνη για τη νίκη του Brexit.
Ο Μπέρναμ αποχώρησε από το πλευρό του Κόρμπιν μόνο το 2017 για να θέσει υποψηφιότητα ως ο πρώτος δήμαρχος του Μάντσεστερ. Κέρδισε την αναμέτρηση με ποσοστό άνω του 60% και επανεξελέγη με ακόμη μεγαλύτερη διαφορά το 2021.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Μάντσεστερ, απέσπασε επαίνους για τον μετασχηματισμό του συστήματος μεταφορών της περιοχής, θέτοντας τα λεωφορεία υπό δημόσιο έλεγχο. Η ένθερμη υπεράσπιση της περιοχής του, η οποία οικονομικά υπερέβη σε επιδόσεις το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης χώρας, του χάρισε το προσωνύμιο «βασιλιάς του βορρά».
Παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το ποιο ακριβώς είναι το πολιτικό στίγμα του Μπέρναμ σήμερα, αλλά θεωρείται εντός των Εργατικών ως η καλύτερη ευκαιρία που έχει το κόμμα για να κλέψει ψήφους τόσο από το δεξιό, αντιμεταναστευτικό κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φαράζ, όσο και από τους Πράσινους στα αριστερά. Έχει υποσχεθεί ένα «σημείο καμπής» για τη χώρα.
