Το ποσό των 152 εκατ. δολαριών με σκοπό την επαναλειτουργία της πρώην φυλακής του Αλκατράζ στο Σαν Φρανσίσκο ζητάει ο Λευκός Οίκος, θέλοντας να ικανοποιήσει το όραμα του Ντόναλντ Τραμπ για τη μετατροπή του πλέον δημοφιλούς τουριστικού προορισμού σε εκ νέου σωφρονιστικό ίδρυμα.
Η συγκεκριμένη πρόταση περιλαμβάνεται στο σχέδιο προϋπολογισμού που έδωσε στη δημοσιότητα ο Λευκός Οίκος για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης το οικονομικό έτος 2027. Όπως συμβαίνει συνήθως, τέτοιου τύπου δαπάνες περνούν από τη διαδικασία αξιολόγησης και έγκρισης του Κογκρέσου.
Στο κείμενο προβλέπεται η διάθεση κονδυλίων προς το Ομοσπονδιακό Γραφείο Φυλακών, ώστε να καλυφθούν τα αρχικά έξοδα για την επαναλειτουργία του Αλκατράζ, με στόχο τη μετατροπή του σε μια σύγχρονη φυλακή υψίστης ασφαλείας. Το ιστορικό σωφρονιστικό ίδρυμα έχει παραμείνει κλειστό από το 1969 και σήμερα υπάγεται στη διαχείριση της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://x.com/Reuters/status/2040099562979803614}
Η πρόθεση για την αναβίωσή του είχε γίνει γνωστή ήδη από τον Μάιο του 2025, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε μέσω των social media ότι έδωσε εντολή στο Γραφείο Φυλακών, στο υπουργείο Δικαιοσύνης και σε άλλους αρμόδιους φορείς να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός μεγαλύτερου και ανακαινισμένου Αλκατράζ, το οποίο θα προορίζεται για τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες της χώρας.
Το Αλκατράζ, που λειτούργησε από το 1934, είχε αποκτήσει τη φήμη της πιο ασφαλούς φυλακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως λόγω της απομονωμένης νησιωτικής του θέσης, των παγωμένων νερών και των ισχυρών θαλάσσιων ρευμάτων που το περιβάλλουν. Επισήμως δεν έχει καταγραφεί επιτυχημένη απόδραση, αν και πέντε κρατούμενοι παραμένουν καταγεγραμμένοι ως αγνοούμενοι, με την εκτίμηση ότι πνίγηκαν.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, πέρασαν από τα κελιά του μερικές από τις πιο γνωστές μορφές του οργανωμένου εγκλήματος, όπως ο Αλ Καπόνε και ο Τζέιμς «Ουάιτι» Μπάλτζερ.
Σύμφωνα με το ίδιο το Γραφείο Φυλακών, το Αλκατράζ οδηγήθηκε σε κλείσιμο κυρίως για οικονομικούς λόγους, καθώς το κόστος λειτουργίας του ήταν σχεδόν τριπλάσιο σε σχέση με άλλες ομοσπονδιακές φυλακές.
