Αυτό που κάποτε ήταν μια απλή χάρτινη κάρτα έχει εξελιχθεί μαζί με την τεχνολογία της εποχής: από την προστασία των δρόμων μας έφτασε να παίζει ρόλο στην εθνική ασφάλεια.
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, οι αμερικανικές πόλεις ήρθαν αντιμέτωπες με ένα νέο είδος εισβολής: το αυτοκίνητο. «Πάνω και κάτω στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο, τα αυτοκίνητα «τσίριζαν» και έβγαζαν καπνούς».
Σύμφωνα με το smithsonianmag, και αυτός ο φόβος ήταν πραγματικός. Στα πρώτα χρόνια της ευρείας χρήσης του αυτοκινήτου, οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως ηλικίας, μπορούσε να οδηγεί όπου ήθελε — και με όποια ταχύτητα μπορούσαν να πιάσουν τα πρώτα αυτοκίνητα. Σήματα στοπ, διαγραμμίσεις λωρίδων, ακόμη και μαθήματα οδήγησης δεν υπήρχαν. Τελικά, οι τοπικές κυβερνήσεις ηγήθηκαν των προσπαθειών να περιορίσουν την αλόγιστη χρήση τους. Το Σικάγο εισήγαγε το 1899 μια εξέταση 18 ερωτήσεων για τους οδηγούς, ενώ άλλες περιοχές επικεντρώθηκαν στην αδειοδότηση των οχημάτων — όπως η Νέα Υόρκη το 1903. Η Πενσυλβάνια θέσπισε το πρώτο ηλικιακό όριο για οδηγούς το 1909.
Η πρώτη άδεια οδήγησης όπως θα την αναγνωρίζαμε σήμερα εμφανίστηκε το 1910, όταν ο βουλευτής της Νέας Υόρκης Άλμπερτ Σ. Κάλαν προώθησε νόμο που απαιτούσε από τους σοφέρ να περάσουν εξέταση για να αποκτήσουν άδεια: ένα χάρτινο έγγραφο με τη φωτογραφία τους στο πίσω μέρος. Η Καλιφόρνια έγινε η πρώτη πολιτεία που τοποθέτησε τη φωτογραφία στο μπροστινό μέρος, το 1958.
Σύντομα, καθώς προστέθηκαν περισσότερα προσωπικά δεδομένα —ύψος, χρώμα ματιών, αν ο οδηγός φορούσε γυαλιά— οι άδειες έγιναν χρήσιμες και ως αποδεικτικό ταυτότητας. Για μεγάλο διάστημα, οι άδειες οδήγησης ήταν σχετικά εύκολο να πλαστογραφηθούν, γεγονός που τις έκανε δημοφιλές εργαλείο για ανήλικους που ήθελαν να αγοράσουν αλκοόλ και για άλλους που επιδίωκαν να αποκρύψουν την ταυτότητά τους. Μία από τις πρώτες «υψηλής τεχνολογίας» προσθήκες, που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990, ήταν η μαγνητική ταινία — αναπτυγμένη τη δεκαετία του 1960 από την IBM — η οποία επέτρεπε στις αρχές να επαληθεύουν την ταυτότητα ενός ατόμου.
Αργότερα, μετά το γεγονός ότι οι τρομοκράτες της 11ης Σεπτεμβρίου παραβίασαν την ασφάλεια των αεροδρομίων χρησιμοποιώντας πλαστές ταυτότητες, οι πολιτείες πρόσθεσαν αυστηρότερα χαρακτηριστικά ασφαλείας. Οι σημερινές άδειες διαθέτουν ολογράμματα που εμφανίζονται όταν η άδεια γέρνει, μικροεκτυπώσεις (κείμενο κρυμμένο μέσα σε άλλο οπτικό στοιχείο) και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μικροσκοπικές οπές που δημιουργούνται με λέιζερ ώστε να σχηματίζεται μια εικόνα χαρακτηριστική της κάθε πολιτείας (στην Καλιφόρνια, για παράδειγμα, είναι μια καφέ αρκούδα).
Σήμερα, ορισμένες πολιτείες καταργούν σταδιακά τις μαγνητικές ταινίες. Τον Οκτώβριο, η Καλιφόρνια παρουσίασε νέα σχέδια αδειών γεμάτα σεκόγιες και χρυσές παπαρούνες, αντικαθιστώντας τις ταινίες με έναν γραμμωτό κώδικα που περιέχει μια μοναδική υπογραφή ασφαλείας. Καθώς τα ψηφιακά πορτοφόλια συνεχίζουν να αντικαθιστούν τα δερμάτινα, πολιτείες από τη Χαβάη έως τη Λουιζιάνα αρχίζουν να δέχονται εικονικές άδειες μέσω smartphone ή ακόμη και smartwatch. Ορισμένες πολιτείες, όπως το Μίσιγκαν, επιτρέπουν ακόμη και τη διαδικτυακή εξέταση για το θεωρητικό μέρος της άδειας οδήγησης. Όπως και να ’χει, όταν έρθει η ώρα να βγεις στον δρόμο, θα χρειαστείς ταυτότητα.
