Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» 105,5, μιλώντας, μεταξύ άλλων και για το δυστύχημα των Τεμπών.
Όπως επεσήμανε ο ίδιος: «Σήμερα είναι η ημέρα του συλλαλητηρίου των Τεμπών. Είναι η ημέρα του αγώνα για Δικαιοσύνη. Είναι η ημέρα, που η τιμή και ο σεβασμός προς τα θύματα και τους συγγενείς, που δίνουν αυτόν τον αγώνα εδώ και τρία χρόνια, θα εκφραστεί με μαζικούς όρους. Γιατί το θέμα της Δικαιοσύνης είναι θέμα Δημοκρατίας και μας αφορά όλους».
Αναλυτικά η συνέντευξη:
Δ. Ελευθεράτος: Καλημερίζουμε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλο, με τον οποίο θα μιλήσουμε για το έγκλημα, όχι μόνο για την ημέρα. Καλημέρα πρόεδρε.
Σ. Φάμελλος: Καλημέρα κ. Ελευθεράτε, καλημέρα στους ακροατές και τις ακροάτριες και σε όλους τους συνεργάτες του «Κόκκινου». Σήμερα είναι η ημέρα του συλλαλητηρίου των Τεμπών. Είναι η ημέρα του αγώνα για Δικαιοσύνη. Είναι η ημέρα, που η τιμή και ο σεβασμός προς τα θύματα και τους συγγενείς, που δίνουν αυτόν τον αγώνα εδώ και τρία χρόνια, θα εκφραστεί με μαζικούς όρους. Γιατί το θέμα της Δικαιοσύνης είναι θέμα Δημοκρατίας και μας αφορά όλους.
Δ. Ελευθεράτος: Έχουν αναδειχθεί πάρα πάρα πολλά θέματα και με πολύ έντονο τρόπο και δραματικό τρόπο, θα έλεγε κανείς, στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών. Πολλά αφορούν την κυβέρνηση. Πάρα πολλά αφορούν τα συμπεράσματα που έχει διαμορφώσει ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Συμπεράσματα, κάθε άλλο παρά αβάσιμα, για τη δικαστική λειτουργία στην Ελλάδα. Εσείς τι θα προκρίνατε από αυτό το φάσμα ζητημάτων ως πιο σημαντικό;
Σ. Φάμελλος: Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω πρώτα από όλα από την κοινωνική συνείδηση. Το έγκλημα των Τεμπών είναι ένα κοινωνικό τραύμα το οποίο παραμένει ανοιχτό. Έχει δημιουργήσει δηλαδή μια ανοιχτή πληγή στη συλλογική μνήμη και στη συλλογική συνείδηση. Έχει πάρει τα χαρακτηριστικά της εθνικής τραγωδίας. Και από τον τραγικό τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε, γιατί εξελίχθηκε σε μία δημόσια υποδομή, ένα δημόσιο μεταφορικό μέσο, ένα δημόσιο αγαθό και συνέδεσε πάρα πολλές οικογένειες με την πληγή αυτή. Το μοιράστηκε η Ελλάδα.
Και το δεύτερο έγκλημα που ακολούθησε, το έγκλημα της συγκάλυψης, το οποίο πλέον οργανώθηκε ξεκάθαρα μέσα από το Μαξίμου. Γιατί και για το πρώτο, σαφέστατα, υπάρχουν ευθύνες και ελλείμματα της κυβέρνησης, που γνώριζε τα κενά στον σιδηρόδρομο, τα κενά στην τηλεδιοίκηση, τα κενά στο προσωπικό, τα κενά στο κέντρο της Λάρισας ή στο Δευτεροβάθμιο Κέντρο Ελέγχου της Αθήνας. Υπήρξε, όμως, και μια δεύτερη παρέμβαση πλέον με κυβερνητικό σχέδιο, αυτό της συγκάλυψης, που τροφοδότησε περισσότερο την οργή και την αγανάκτηση.
Και έχουν απέναντι τους οι Έλληνες και Ελληνίδες δύο εγκλήματα που δεν έχουν λάβει ακόμη απαντήσεις.
Από τη μια μεριά, λοιπόν, υπάρχει η απώλεια, αυτή η ανοιχτή πληγή της τραγωδίας του εγκλήματος των Τεμπών. Και από την άλλη μεριά είναι οι πολιτικές επιλογές, οι οποίες όχι απλά περιφρόνησαν τα δημόσια αγαθά, αλλά δεν επέτρεψαν να μάθουμε τι έγινε.
Αυτή η οργή, αλλά και η διεκδίκηση της Δικαιοσύνης, εκφράζεται πολύ συχνά πλέον, όχι μόνο στα συλλαλητήρια, αλλά και σε πολλές καταγραφές της κοινωνικής συνείδησης. Πώς φθάσαμε όμως μέχρι εδώ; Γιατί καταθέσατε ένα ερώτημα πολύ κρίσιμο στην αρχή, αλλά επέλεξα να παρουσιάσω αυτό καθαυτό το διπλό έγκλημα των Τεμπών πρώτα.
Η κυβέρνηση έχει κάνει μια επιλογή, περιφρόνησε και περιφρονεί τα δημόσια αγαθά, περιφρονώντας έτσι την ασφάλεια των πολιτών. Η μείωση της ισχύος, της επάρκειας της Πολιτείας και στο θέμα των σιδηροδρόμων, αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς. Όταν αναφερόμαστε σε δημόσια αγαθά, αναφερόμαστε και στην υγεία και στην παιδεία και στις συγκοινωνίες και στην πρόνοια. Όλα αυτά, λοιπόν, είναι επιλογές που οδηγούν σε μείωση της ασφάλειας των πολιτών.
Ήταν προκλητική αυτή η επιλογή, γιατί υπήρξαν οι προειδοποιήσεις, εξώδικα από τους εργαζόμενους, γραπτές προειδοποιήσεις από τους υπεύθυνους και από τις διοικήσεις των φορέων, όλα αυτά είχαν φτάσει στο υπουργείο Υποδομών. Ήταν προκλητική αυτή η επιλογή. Γιατί θυμάστε λίγες μέρες πριν τον κ. Καραμανλή να μας λέει, σε εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σε ερώτηση μας του Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, ότι «είναι ντροπή και πρέπει να ντρεπόμαστε γιατί βάζουμε θέμα ασφάλειας».
Δ. Ελευθεράτος: Και όχι μόνο αυτό, αν μου επιτρέπετε, μπορούμε να θυμηθούμε και το μεταγενέστερο, αφού συνέβη αυτό που συνέβη, το θυμάμαι σαν να ήταν χθες, είμαι βέβαιος πως το θυμάστε πάρα πολύ καλά και εσείς. Ο κ. Γεωργιάδης, ο υπουργός είχε κάνει την ανατριχιαστική δήλωση: «Και τι θέλατε δηλαδή να κάνει η κυβέρνηση; Να πει υπάρχει κίνδυνος; Δεν θα πατούσε άνθρωπος στα τρένα, δεν θα έμπαινε άνθρωπος». Είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι κυβερνητικό στέλεχος οποιασδήποτε κυβέρνησης τόλμησε να πει τέτοιο πράγμα. Κι όμως ειπώθηκε.
Σ. Φάμελλος: Δυστυχώς. Μοιάζει με χρονικό αρχαίας τραγωδίας όλο αυτό. Ότι υπήρχε αυτή η λογική του «πάμε και όπου βγει»… Εγώ θέλω να μείνω - επειδή είναι πολύ βαρύ το συναισθηματικό και ηθικό κομμάτι αυτής της συζήτησης - και πληγώνει πάρα πολύ ανθρώπους που είναι κοντά στις οικογένειες και τις οικογένειες, προσπαθώ να αφαιρέσω αυτό το φορτίο, είναι πολύ δύσκολο σήμερα αυτή τη μέρα να το κάνουμε, γιατί είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι μόνο πολιτικό, αλλά είναι και συναισθηματικό το φορτίο, το οποίο έχει μια ηθική διάσταση, αυτό το οποίο αποτυπώνεται στη σημερινή μέρα.
Είναι, όμως, επιλογή της κυβέρνησης να έχουμε μια αδύνατη Πολιτεία. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο αυτής της επταετίας που ζούμε. Γιατί; Γιατί όταν η επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να υλοποιηθεί το πλιάτσικο στη δημόσια και ιδιωτική περιουσία από τους κολλητούς, το σύστημα οικονομικής εξουσίας που είναι πίσω από τον κ. Μητσοτάκη, τότε από τη μια μεριά απαιτείται αδύναμη δημοκρατική λειτουργία και ελεγκτικοί μηχανισμοί και απαξίωση των δημόσιων αγαθών, για να μπορέσουν να τα αποκτήσουν υποτιμημένα όλα αυτά τα δημόσια αγαθά οι επιτήδειοι της ιδιωτικοποίησης του νεοφιλελευθερισμού. Που δεν είναι «άριστοι», σαφώς, γιατί ουσιαστικά εκμεταλλεύονται δημόσια μονοπώλια για δημόσια αγαθά. Αλλά θέλω να πω ότι η μείωση της ισχύος και της επάρκειας της Πολιτείας είναι πολιτική επιλογή για να μπορέσει να προχωρήσει το σχέδιο ιδιωτικοποίησης και τακτοποίησης ημετέρων. Αλλιώς δεν ξεπουλιέται το δημόσιο, αλλιώς δεν επικαλούνται τις ανάγκες του ιδιωτικού τομέα και των «άριστων γαλάζιων παιδιών».
Και προφανώς, παράλληλα, έχουμε και το μεγάλο πρόβλημα ότι όπου σταθείς και όπου βρεθείς από κάτω είναι ένα σκάνδαλο, από κάτω είναι ένα ρουσφέτι, από κάτω είναι η διαφθορά, από κάτω είναι οι κολλητοί. Όλο αυτό το οποίο πνίγει τα όνειρα των νέων αλλά και όλων των οικογενειών στη χώρα μας. Γιατί αυτό τώρα, όπως βλέπετε, ταυτόχρονα αναδεικνύεται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα του υπουργείου Εργασίας Στρατινάκη – Γεωργίου. Όλο παντού, όπου κι αν κοιτάξετε, η Ελλάδα είναι περιτριγυρισμένη από τέτοια σκάνδαλα.
Στα Τέμπη, όμως, είχαμε το τεράστιο αποτύπωμα της απώλειας 57 ζωών και πάρα πολλών τραυματιών. Ενός τραύματος που με τις οικογένειες των θυμάτων έχει πολλαπλασιαστεί στην ελληνική κοινωνία. Και ενώ, λοιπόν, υπήρξε αυτό το τραγικό γεγονός, η συνέχεια, δυστυχώς, ήταν ένα σχέδιο να μπαζωθεί η αλήθεια. Ένα σχέδιο, το οποίο δεν περιελάμβανε μόνο εντολή από το Μαξίμου να αποκατασταθεί ο χώρος άμεσα με καταστροφή πειστηρίων - διότι αυτό το παραδέχτηκε ο κ. Τριαντόπουλος - περιελάμβανε και την προσπάθεια της κυβέρνησης να κρύψει την ευθύνη της, παραβιάζοντας κοινοβουλευτικούς κανόνες με προκαταρκτικές - παρωδία μιας μέρας για τον κ. Τριαντόπουλο. Το ίδιο έκανε και για τον κ. Καραμανλή, αλλά και με έναν υπουργό Δικαιοσύνης, ο οποίος είπε ότι «είναι για τα μπάζα, όσοι ασχολούνται με το μπάζωμα». Το οποίο αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, γιατί ξέρετε από τις εφημερίδες μάθαμε και από έρευνες δημοσιογραφικές και των γονέων μάθαμε για χώρους στους οποίους είχαν αποτεθεί τα υλικά εκσκαφών εντός των οποίων υπήρχαν πειστήρια και τμήματα, δυστυχώς, ακόμα και των σορών.
Συγκλονισμένοι διαβάσαμε όλα αυτά τα οποία δημοσιοποιήθηκαν στη συνέχεια. Εδώ, λοιπόν, έχουμε ταυτόχρονα το θάψιμο της αλήθειας και το θάψιμο δικογραφίας της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, το οποίο έγινε με σχέδιο από την κυβέρνηση. Γιατί ενώ στην αρχή το σχέδιο, που μας οδήγησε στην υποτίμηση του δημόσιου αγαθού της ασφάλειας, ήταν οι ιδιωτικοποιήσεις και τα ρουσφέτια, γι’ αυτό φτάσαμε σε έναν αδύναμο ΟΣΕ και σε όλα αυτά τα θέματα που είχαμε με τη μετάταξη την παράνομη του σταθμάρχη, που αποκάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τα θέματα του Κέντρου Διοίκησης στη Λάρισα. Όλα αυτά τα οποία έχουμε βάλει, που οδήγησαν δύο τρένα να οδηγούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην ίδια γραμμή για πάνω από δώδεκα λεπτά.
Μετά άρχισε ένα συστηματικό σχέδιο να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια. Να μην αναληφθούν οι ευθύνες από την κυβέρνηση. Αυτό έχει δώσει και τα πολιτικά χαρακτηριστικά στις διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.
Γιατί η Δικαιοσύνη έχει υψηλή πολιτική αξία και έχει υψηλή δημοκρατική αξία. Χωρίς Δικαιοσύνη η Δημοκρατία είναι μισή. Οι πολίτες, λοιπόν, διεκδικούν ταυτόχρονα την αλήθεια, το δίκιο. Αυτό βγαίνει αυθόρμητα, να μάθουμε την αλήθεια. Τι έγινε εκείνο το βράδυ; Και να τιμωρηθούν οι ένοχοι, όσο ψηλά και αν βρίσκονται. Αλλά να είμαστε και σίγουροι ότι στα επόμενα βήματα της ζωής μας θα έχουμε και Δικαιοσύνη και ασφάλεια. Αυτό βγαίνει αυθόρμητα από τις διαδηλώσεις και διεκδικήσεις των πολιτών αυτές τις μέρες.
Δ. Ελευθεράτος: Πρόεδρε, ευχαριστώ για αυτήν την παρέμβαση, για αυτή τη συνομιλία. Νομίζω πως κάποια στιγμή μετ’ επιτάσεως θα τεθούν επί τάπητος - και φαντάζομαι πως η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις αυτό θα πρέπει να το κάνουν - και ένα σχέδιο ανασυγκρότησης των δημοσίων συγκοινωνιών και ειδικά του πολύπαθου σιδηροδρόμου. Οπότε, θα έχουμε μέσα σε όλα την ευκαιρία στο μέλλον να μιλήσουμε και ειδικότερα για αυτά τα θέματα. Τι πρέπει να γίνει; Έτσι δεν είναι κ. πρόεδρε;
Σ. Φάμελλος: Κύριε Ελευθεράτε, είναι γεγονός ότι τα Τέμπη θέτουν πολύ κρίσιμα ερωτήματα. Θα σας τα βάλω μόνο σε τίτλους:
Πώς θα έχουμε μια Δικαιοσύνη η οποία θα εγγυάται ότι πράγματι η αλήθεια αποκαλύπτεται και το δίκαιο αποδίδεται; Σημαντικότατο θέμα.
Δεύτερον, πώς θα έχουμε δημόσιες υποδομές και μια Πολιτεία που θα εγγυάται την ασφάλεια και τα δημόσια αγαθά, ιδιαίτερα εκεί που έχουν μονοπωλιακό χαρακτήρα, θα ελέγχονται και θα διοικούνται από το δημόσιο για να εξασφαλίζεται η ασφάλεια;
Και το τρίτον, που νομίζω ότι δίνει μια εγγύηση για όλα αυτά, πώς θα έχουμε μια Πολιτεία και άρα μια κυβέρνηση που θα εγγυάται ταυτόχρονα και την ασφάλεια των πολιτών και τη Δικαιοσύνη, άρα μια ισχυρή Δημοκρατία και άρα πρόοδο στη χώρα μας.
Και τα τρία είναι από τα μεγάλα πολιτικά επίδικα, τα οποία καταθέτω σήμερα. Επειδή όμως σήμερα είναι και η μέρα μνήμης, σεβασμού και αγώνα για τα θύματα των Τεμπών, θα ζητήσω να είμαστε όλοι και όλες εκεί, σε όλες τις διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, συμμετέχοντας σε αυτό που μοιράζεται σήμερα όλη η Ελλάδα:
Την ανάγκη για Δικαιοσύνη.
Για να μάθουμε τι έχει γίνει τελικά στα Τέμπη, πριν και μετά. Χωρίς να υποτιμώ ότι τα πολιτικά ζητήματα παραμένουν κρισιμότατα και οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν και στα τρία και στο θέμα της Δικαιοσύνης και στο θέμα της ασφάλειας και των δημόσιων αγαθών και των συγκοινωνιών, αλλά και στο θέμα της προοδευτικής διεξόδου. Γιατί χρειαζόμαστε εκλογές για να φύγει το συντομότερο αυτή η επικίνδυνη κυβέρνηση. Είναι σημαντικά, και για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι πρώτη προτεραιότητα.
Σας ευχαριστώ κ. Ελευθεράτε για τη φιλοξενία.
Δ. Ελευθεράτος: Κι εμείς. Να είστε καλά κ. πρόεδρε.
