Η Ευρώπη οφείλει να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σχοινί, την ώρα που οι προβλέψεις για το μέλλον είναι από αμφίβολες έως δυσοίωνες, με δύο ανοιχτά πολεμικά μέτωπα να δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τη σημερινή κατάσταση.
Μία γρήγορη ματιά στην ειδησεογραφία των τελευταίων εβδομάδων αρκεί για να αντιληφθεί κανείς πως η ηγεσία των Βρυξελλών, αλλά και οι εθνικές κυβερνήσεις χρειάζεται να καταγράψουν υψηλή αποτελεσματικότητα για να ανταπεξέλθουν στις μεγάλες προκλήσεις.
Την ίδια ώρα, η είδηση της καθόδου του νυν Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλς Μισέλ στις επόμενες ευρωεκλογές έρχεται να ταράξει τα νερά, καθώς η θέση θα παραμείνει για ένα χρονικό διάστημα κενή, ενώ στην Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα βρίσκεται το δεύτερο εξάμηνο του 2024 η Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν με ότι αυτό σημαίνει για τη διαχείριση της ευρωπαϊκής ατζέντας.
Στην παρούσα φάση, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια στιβαρή ηγεσία που να μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να αυξήσει την ανθεκτικότητα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και να δώσει όραμα στους πολίτες με φόντο ένα καλύτερο σε σχέση με σήμερα 2030.
Τα γεγονότα στην Ουκρανία και το κενό που έχει παρατηρηθεί στη στρατιωτική βοήθεια από τη Δύση, δημιουργεί νέα δεδομένα τα οποία αυξάνουν την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι σύμμαχοι της χρειάζεται να βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση από τη στιγμή που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την κλιμάκωση των συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση της Μέσης Ανατολής, αφού η επέκταση των συγκρούσεων και στο γειτονικό Λίβανο θα επηρεάσει αναμφίβολα και τους δείκτες των μεταναστευτικών ροών, στη σκιά της έναρξης εφαρμογής του νέου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου.
Τα περισσότερα κράτη μέλη αυστηροποιούν τις πολιτικές τους πάνω στο επίμαχο θέμα, ενώ στην Ελλάδα θα δοκιμαστεί στην εφαρμογή της και το περιεχόμενο της τροπολογίας Καιρίδη που ψηφίστηκε πρόσφατα με έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης. Κοντολογίς, η παγκόσμια κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε ένα στρατιωτικογεωπολιτικό σίριαλ με πολλά ακόμα επεισόδια να παιχτούν.
Στο μεταξύ, η εκκρεμότητα της έξτρα οικονομικής βοήθειας ύψους πενήντα δις ευρώ προς την Ουκρανία συνιστά νούμερο ένα προτεραιότητα για την Κομισιόν. Στόχος είναι να καμφθούν το συντομότερο οι αντιστάσεις της Βουδαπέστης, αφού ο χρόνος είναι πλέον πιεστικός, καθώς οι Ρώσοι δείχνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν.... μέχρι να διασφαλίσουν την επίτευξη των γεωστρατηγικών τους στόχων.
Εκτός των άλλων, η Ευρώπη αναμένει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη της μάχης των αμερικανικών εκλογών. Η επιλογή του νέου «πλανητάρχη» ενδέχεται να επηρεάσει τη στάση της αμερικανικής διπλωματίας στο ουκρανικό πρόβλημα, όπως για παράδειγμα την πολύτιμη οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που έχει απλόχερα προσφέρει μέχρι σήμερα η Ουάσιγκτον στους αμυνόμενους του Κιέβου.
Ο παράγοντας «ΗΠΑ» είναι πράγματι καθοριστικός για την εξέλιξη των πραγμάτων σε μία πρωτόγνωρη κρίση που διαρκεί ήδη δύο περίπου χρόνια και κανείς δεν μπορεί να κάνει ασφαλείς προβλέψεις για την επόμενη μέρα.
