Σύμφωνα με νομοσχέδιο που ψηφίστηκε τον Ιούλιο από τη Γερουσία της Γαλλίας, έχει δρομολογηθεί φόρος 3% στις εταιρείες με παγκόσμια έσοδα τουλάχιστον 750 εκατ. ευρώ που προέρχονται από «ψηφιακές δραστηριότητες», εκ των οποίων τα 25 εκατ. ευρώ πηγάζουν από την οικονομία της χώρας.
Ο φόρος αυτός, μάλιστα, θα ισχύσει αναδρομικά από τον Ιανουάριο του 2019.
Ωστόσο, σύμφωνα με την Καθημερινή, η Γαλλία δεν είναι η μόνη χώρα που λαμβάνει μέτρα για τη φορολόγηση των τεχνολογικών κολοσσών. Υπάρχουν και άλλες κυβερνήσεις στην Ευρώπη που εξετάζουν τρόπους για τη φορολόγηση των τεχνολογικών κολοσσών, οι οποίοι έχουν προκαλέσει αντιδράσεις για τους χαμηλούς φόρους που πληρώνουν σε σχέση με τα υπέρογκα έσοδά τους.
Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, οι φόροι αυτοί δεν πληρώνονται στις αγορές όπου εξασφαλίζουν το μεγαλύτερο ποσοστό του τζίρου τους αλλά σε χώρες με ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς, όπως η Ιρλανδία και η Ολλανδία.
Τον Μάιο, τα κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ συμφώνησαν να ικανοποιήσουν τις προκλήσεις «που προκύπτουν από την ψηφιοποίηση της οικονομίας», αλλά δεσμεύθηκαν με την εφαρμογή μιας κοινής λύσης στα τέλη του 2020 και όχι νωρίτερα. «Το πρόβλημα είναι να συμφωνήσουν όλοι σε ένα πράγμα και βέβαια αυτό προκαλεί μεγάλη σύγχυση» είχε σχολιάσει ο Κρις Σάουθγουορθ, γενικός γραμματέας του Διεθνούς Επιμελητηρίου Εμπορίου στη Βρετανία.
Τον Οκτώβριο, η βρετανική κυβέρνηση πρότεινε τη φορολόγηση σε τρεις υποκατηγορίες τεχνολογικών κολοσσών: τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, τις μηχανές αναζήτησης και τις ιστοσελίδες ηλεκτρονικού εμπορίου. Το σκεπτικό του φόρου είναι ανάλογο με αυτό της Γαλλίας. Δηλαδή το Λονδίνο συζητεί την επιβολή φόρου 2% στις τεχνολογικές εταιρείες με παγκόσμια έσοδα 500 εκατ. στερλινών, από τα οποία τουλάχιστον τα 25 εκατ. στερλίνες προέρχονται από τη Βρετανία.
Ο φόρος αυτός πρόκειται να τεθεί σε ισχύ από τις αρχές Απριλίου του 2020 με την προοπτική να εξασφαλίσει έως και 440 εκατ. στερλίνες μέχρι το 2023. Στην Ιταλία, επίσης, αποφασίστηκε η φορολόγηση των ψηφιακών υπηρεσιών με συντελεστή 3%.
Ουσιαστικά, ο φόρος αυτός ισχύει σε τρεις κατηγορίες: τις ψηφιακές διαφημίσεις, τις υπηρεσίες διασύνδεσης για την «αγορά/πώληση αγαθών και υπηρεσιών» και τη μεταφορά δεδομένων χρήστη σε μια ψηφιακή πλατφόρμα. Ουσιαστικά, οι βασικοί στόχοι του φόρου αυτού είναι η Google, η Amazon και η Facebook, επισημαίνει στο σχετικό δημοσίευμα το CNBC.
