Ο Όλαφ Σολτς μετά τα εκτεταμένα επεισόδια στο Αμβούργο κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής των G-20, είχε δεχτεί πανταχόθεν σφοδρή κριτική ότι δεν πήρε τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποτρέψει τους διαδηλωτές, αλλά είχε αναπάντεχα υποστηριχτεί από την καγκελάριο Μέρκελ.
Η επιλογή του δεν ήταν αναπάντεχη, αφού εδώ και μέρες κυκλοφορούσε το όνομά του, αν και το SPD απέφευγε την ονοματολογία. Ο πρώην υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Μέρκελ από το 2007 έως το 2009, θα διαδεχτεί τον επί 8 χρόνια σκληρό Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον σκιώδη καγκελάριο στην ουσία, κάτι το οποίο από μόνο του σημαίνει στροφή στην ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική της Γερμανίας.
Ο αντιπρόεδρος του SPD δεν είναι ο πολιτικός οποίος επιζητά την εσωκομματική αντιπαράθεση. Στο τελευταίο συνέδριο του SPD, όμως, είπε ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι «η κεντρική προϋπόθεση για να ακολουθήσει κανείς μια προοδευτική ατζέντα». Ο κ. Σολτς τάσσεται υπέρ της «ρεαλιστικής και φιλικής προς την οικονομία πολιτικής», πολιτική την οποία εφαρμόζει και στο Αμβούργο, τη δεύτερη μεγάλη πόλη της Γερμανίας.
Αναμένεται να κινηθεί εντός της συμφωνίας των τριών εταίρων, στην οποία προτάσσονται τα ευρωπαϊκά θέματα. Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται λόγος για αναδιανομή πλούτου στην Ευρώπη και μεγαλύτερη κοινή ευθύνη στην ευρωζώνη και για υποστήριξη εκ μέρους της Γερμανίας των μεταρρυθμίσεων προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός κοινού προϋπολογισμού στην ευρωζώνη. Επίσης, αναφέρεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχυθεί οικονομικά ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και οι μεταρρρυθμίσεις αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν φυσικά και σε περισσότερες επενδύσεις. Και βέβαια η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου.
Μέχρι τώρα ο κ. Σόιμπλε τασσόταν αναφανδόν κατά των αλλαγών αυτών και πίεζε ασφυκτικά την Ελλάδα, αλλά ο κ. Σολτς δεν θα το κάνει. Το επιβεβαιώνουν άλλωστε οι πολλές συνεντεύξεις του στις οποίες τάσσονταν κατά του Grexit. «Η Ελλάδα δεν πρέπει να οδηγηθεί έξω από την ευρωζώνη» είχε πει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη «Welt», όταν κυκλοφορούσε ευρέως το σενάριο ότι την επιδιώκει ο Β. Σόιμπλε.
Η ενδεχόμενη ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από έναν Σοσιαλδημοκράτη είναι, επομένως, από μόνη της, εξ ορισμού, μια θετική εξέλιξη για την Ελλάδα, δεδομένου ότι και οι επικριτές εντός του SPD, όπως ήταν λ.χ. ο πρώην πρόεδρός του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, έχουν πλέον αλλάξει στάση απέναντι στη χώρα μας.
Στο συνέδριο του SPD τον περασμένο Δεκέμβριο, ο Όλαφ Σολτς επανεξελέγη αντιπρόεδρος, αλλά έλαβε μόνο 59,2%, ποσοστό μικρότερο όχι μόνο από την προηγούμενη εκλογή του, αλλά και από όλους τους αντιπροέδρους. Η Μαλού Ντράιερ, η πρωθυπουργός του κρατιδίου Ρηνανία-Παλατινάτο μάλιστα έλαβε 97,5% και η Μανουέλα Σβέσιχ, η πρωθυπουργός του κρατιδιου Μεκλεμβούργο-Προπομερανία 86%. Και οι δύο δημοφιλείς πολιτικοί δεν υποστήριζαν τον νέο μεγάλο συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες. Ο Όλαφ Σολτς ήταν υπέρ.
Σημειώνεται ότι υπέρ της έναρξης διαπραγματεύσεων ψήφισε μόνο το 56,4% των αντιπροσώπων στο έκτακτο συνέδριο. Είναι αβέβαιο, επομένως, ότι η συμφωνία για το νέο μεγάλο συνασπισμό θα ενθουσιάσει τα μέλη του SPD. Το αν τα ηγετικά στελέχη του, όπως ο κ. Σολτς, ο οποίος θεωρείται το Νο2 στο SPD και πιθανός διάδοχος του Μάρτιν Σουλτς, καταφέρουν να τα μεταπείσουν μένει να αποδειχτεί.
