Περίπου 1,6 εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες έχουν διασχίσει την Μεσόγειο και εισήλθαν στην ΕΕ από το 2014, οι περισσότεροι εκ των οποίων προσπαθούν να δραπετεύσουν από πολέμους και φτώχεια από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.
Το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξε σε ένα σύστημα ανακατανομής 120.000 προσφύγων μεταξύ των 28 κρατών-μελών, σε μια απόφαση βοήθειας προς την Ελλάδα και την Ιταλία που δέχονται την μεγαλύτερη πίεση της προσφυγικής κρίσης. Εντούτοις η συμφωνία έχει συναντήσει την σθεναρή αντίσταση από τις τέσσερις χώρες του Βίζεγκραντ, που τονίζουν ότι οι ποσοστώσεις στην κατανομή των προσφύγων θα πρέπει να είναι «μη υποχρεωτικές».
Κατά την διάρκεια της ακρόασης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, εκπρόσωποι της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας υπεραμύνθηκαν της άρνησής τους να δεχτούν αιτούντες άσυλο, παρά την αντίδραση της Γερμανίας και άλλων χωρών που τόνιζαν την ανάγκη για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
«Ένα από τα βασικά επιχειρήματα είναι η έλλειψη νομικής βάσης», υποστήριξε ο Κρίστιαν Κέζμαρ, αξιωματούχος του ουγγρικού υπουργείου Δικαιοσύνης. «Αποτελεί ζήτημα θεσμικής ισορροπίας, ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζουν οι θεσμοί στην λήψη αποφάσεων», πρόσθεσε.
Οι πρωθυπουργοί της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, Βίκτορ Όρμπαν και Ρόμπερτ Φίτσο έχουν επιδιώξει να εγκαταλείψουν το σύστημα ποσοστώσεων, που συμφωνήθηκε από την ΕΕ κατά πλειοψηφία.
Σήμερα, η Πολωνία αποτέλεσε την μόνη χώρα στην αίθουσα του Δικαστηρίου που υποστήριξε την Ουγγαρία και την Σλοβακία. Ένας απεσταλμένος της πολωνικής κυβέρνησης επισήμανε πως η υποδοχή μεταναστών και προσφύγων μπορεί να θέσει μια απειλή στην εθνική ασφάλεια.
Ενάντια στο αίτημα Ουγγαρίας και Σλοβακίας τάχθηκαν στο Δικαστήριο η Γερμανία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Σουηδία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που υποστήριξε ότι η θεμελιώδης αρχή της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης βρίσκεται σε κίνδυνο σε αυτή την υπόθεση.
