Σύμφωνα λοιπόν με αυτά, τα λεγόμενα νέα κρατίδια, δηλαδή τα ανατολικά, έχουν στο μεταξύ φτάσει τα δυτικά στους εξής τομείς:
Το προσδόκιμο ζωής είναι πλέον το ίδιο για τις γυναίκες, δηλαδή 83,1 χρόνια. Των ανδρών στα ανατολικά αυξήθηκε από τα 70 στα 77,1, δηλαδή πάνω από 7 χρόνια, ενώ στα δυτικά από 73 στα 78,4.
Το ποσοστό γεννήσεων είναι στα νέα κρατίδια 1,54 παιδιά ανά γυναίκα (πριν την ενοποίηση ήταν 1), δηλαδή υψηλότερο πλέον από τα δυτικά κρατίδια, όπου είναι 1,47.
Επίσης, έχει σταματήσει η μαζική εσωτερική μετανάστευση προς τα δυτικά κρατίδια, ενώ παρατηρείται πλέον και το αντίστροφο, επειδή τα ανατολικά έχουν γίνει πιο ελκυστικά από οικονομικής απόψεως.
Στον τομέα μόρφωση-εκπαίδευση οι Ανατολικογερμανοί βρίσκονται επίσης πιο ψηλά στην κλίμακα ικανοποίησης (μετράται από το 1 έως το 10), ενώ το Βερολίνο και τα δυτικά κρατίδια σαφώς πιο κάτω. Αλλά και η ποιότητα περιβάλλοντος και κατοικίας είναι υψηλότερη απ' ό,τι στη δυτική Γερμανία.
Σε θέματα υγείας επίσης δεν υπάρχει πια σημαντική διαφορά μεταξύ ανατολής και δύσης. Η θνησιμότητα σε όλα τα κρατίδια είναι περίπου η ίδια.
Σε άλλους σημαντικού τομείς όμως υπάρχουν ακόμα μεγάλες διαφορές:
Σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10 και πάλι οι Ανατολικογερμανοί βρίσκονται στο μέσον από πλευράς ικανοποίησης από τη ζωή τους, ενώ οι Δυτικογερμανοί στο 6-7.
Επίσης η ανεργία είναι σαφώς μεγαλύτερη στην ανατολική Γερμανία, αν και τα βορειοδυτικά κρατίδια Σλέσβιχ-Χόλσταιν και Αμβούργο είναι στο ίδιο επίπεδο με την ανατολική Θουριγγία. Η διαφορά που υπάρχει στο θέμα της ανεργίας είναι πάντως περισσότερο διαφορά βορρά-νότου παρά δύσης-ανατολής, δεδομένου ότι η Εσση, η Ρηνανία-Παλατινάτο, η Βάδη Βυρτεμβέργη και η Βαυαρία -όλα νότια κρατίδια- έχουν τους λιγότερους ανέργους σε σχέση με τα υπόλοιπα κρατίδια, είτε είναι βόρεια είτε ανατολικά.
Σε ό,τι αφορά το εισόδημα η ανατολή υπολείπεται κατά μέσο όρο σαφώς της δύσης, με μόνη εξαίρεση το Βερολίνο. Μεγάλη διαφορά υπάρχει όμως και μεταξύ των πολύ πλούσιων νότιων και των φτωχότερων βόρειων κρατιδίων.
Το κατά κεφαλήν εισόδημα στα ανατολικά έχει μεν αυξηθεί θεαματικά από το 1991 - από περίπου 43% που ήταν έφτασε στο 72,5% του εισοδήματος της δύσης-, αλλά η διαφορά, 27,5%, συνεχίζει να υφίσταται. Επίσης η αγοραστική δύναμη των πολιτών στα ανατολικά κρατίδια παραμένει σαφώς χαμηλότερη εκείνης των δυτικών, ενώ και τα ποσοστά γεννήσεων είναι και αυτά σε γενικές γραμμές χαμηλότερα στην ανατολή.
Στο θέμα της ξενοφοβίας συχνά γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι, ενώ δεν υπάρχουν τόσο πολλοί ξένοι στα ανατολικά κρατίδια, οι ακροδεξιές βιαιότητες κατά των αλλοδαπών είναι πολύ περισσότερες. (Με εξαίρεση το Βερολίνο όπου οι ξένοι αποτελούν το 15,5% του πληθυσμού, όλα τα υπόλοιπα ανατολικά κρατίδια έχουν ποσοστά αλλοδαπών έως 4%, ενώ στα δυτικά το ποσοστό κυμαίνεται από 6,3% έως15,2%).
Η εντεταλμένη της γερμανικής κυβέρνησης για τα νέα κρατίδια, η Ιρις Γκάϊκε του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), έκρουσε όμως τον κώδωνα για τουw οικονομικούς κινδύνους τους οποίους συνεπάγεται αυτή η τάση στην ανατολική Γερμανία. «Αν και η ξενοφοβία δεν είναι πρόβλημα μόνο των ανατολικών κρατιδίων, υπάρχει στην ανατολή μια μεγάλη αυξητική τάση ακροδεξιών βίαιων πράξεων. Ο ακροδεξιός εξτρεμισμός, η ξενοφοβία και η μισαλλοδοξία αποτελούν μια σοβαρή απειλή για την ανάπτυξη των ανατολικών κρατιδίων" είπε στη Μπούντεσταγκ. Και τούτο διότι το κλίμα αυτό αποθαρρύνει την εγκατάσταση επιχειρήσεων και εργαζομένων. Οπότε ο έχων ώτα ακουέτω στην ανατολή», καταλήγει η βαυαρική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung.
