Ο «Αχιλλέας απ’ το Κάιρο», είναι ένα από τα πιο εβληματικά τραγούδια του Κώστα Τουρνά. Κυκλοφόρησε το 1980 στον δίσκο «Τώρα» και όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο τραγουδοποιός, ο «Αχιλλέας» του ήταν ο Γιώργος Μαρίνος.
Σε συνέντευξή του στον Κώστα Μανιάτη και το One Man, ο Κώστας Τουρνάς είχε πει ότι έμπνευση για τους στίχους του τραγουδιού στάθηκε ο Γιώργος Μαρίνος που εκείνη την περίοδο δούλευαν μαζί και ήταν γνωστό ότι ο δεύτερος ήταν ομοφυλόφιλος.
«Είχα το ερέθισμα από άνθρωπο που ήξερα και δούλευα μαζί του και ήταν ομοφυλόφιλος, τον Γιώργο Μαρίνο. Ζούσε μία ζωή την οποία ο ίδιος την είχε ομολογήσει, δεν την έκρυβε. Ο ‘Μηνάς’ που λέει μέσα το τραγούδι ήταν το ταίρι του Γιώργου και η ‘Λέλα’ ήταν η αδερφή μου, η οποία δεν ζει πια. Η θεματολογία του τραγουδιού ήταν ταμπού για την εποχή. Η φράση κλειδί σε αυτό το τραγούδι είναι το “θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου».
Ο Γιώργος Μαρίνος είχε αποκαλύψει την ομοφυλοφιλία του σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία, μόνο έτοιμη δεν ήταν για να ακούσω, πόσω μάλλον, να δεχτεί κάτι τέτοιο. Είχε προηγηθεί η αποκάλυψη στους γονείς του, όπως είχε πει ο Μαρίνος σε συνέντευξή του. Συγκεκριμένα, στην ηλικία των 16 ετών τους μίλησε ανοιχτά για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Όσο για το πώς αντέδρασαν εκείνοι, ανέφερε ότι στην αρχή στεναχωρήθηκαν στην αρχή, αλλά μετά το αποδέχθηκαν.
{https://youtu.be/96rtotgUn5Q?si=xsTqP9CSXT5CtjCL}
Στίχοι:
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
εδώ και χρόνια ζει στην Αθήνα
σ’ ένα υπόγειο σκοτεινό
γωνιακό κάπου στην Σίνα
Μαζί του ζει κάποιος Μηνάς
γι’ αυτούς τους δυο και τι δεν λένε
οι πιο σεμνοί της γειτονιάς
ξέρουν επίθετα που καίνε
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Ποτέ δε βγαίνουνε μαζί
κανείς δεν ξέρει πώς περνάνε
υπόγεια κάνουνε ζωή
κι όλοι οι αργόσχολοι ρωτάνε
Η κυρά Λέλα η Σμυρνιά
στην αμαρτία λέει βουλιάζουν
και διώχνει τα μικρά παιδιά
όταν στο υπόγειο πλησιάζουν
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Τα βράδια απ’ έξω σαν περνάς
μια μουσική ακούς και γέλια
και στο υπόγειο αν κοιτάς
βλέπεις μια ολάνθιστη καμέλια
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
ας είναι χρόνια στην Αθήνα
η μάνα του δεν τον ξεχνά
κι ας είναι απ’ τα παιδιά εκείνα...
...που είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
