Ο Λάιονελ Ρίτσι και ο Μάικλ Τζάκσον άλλαξαν τον κόσμο με το φιλανθρωπικό single We Are the World του 1985 — αλλά ο Ρίτσι (μέχρι σήμερα) εύχεται ο Τζάκσον να είχε αλλάξει ρούχα.
«Ο Μάικλ ήταν πολύ δεμένος με την οικογένειά του, αλλά μόλις ξεκίνησε σόλο [καριέρα], δημιουργώντας αυτά τα τεράστια άλμπουμ, ταινίες και βίντεο, ήταν υπεύθυνος για το δικό του "πλοίο". Η καθημερινότητά του ήταν αυτό που θα μπορούσατε να αποκαλέσετε εκκεντρική και εξαιρετικά χαοτική», θυμάται ο Ρίτσι στη νέα του αυτοβιογραφία Truly, στην οποία περιγράφει πώς κατάφερε να συγκεντρώσει αστέρες όπως η Τίνα Τέρνερ, ο Γουίλι Νέλσον και ο Μπομπ Ντίλαν για το We Are the World, σε παραγωγή του θρυλικού Κουίνσι Τζόουνς.
«Ο Κουίνσι συνήθιζε να πειράζει τον [Τζάκσον] με το παρατσούκλι "Βρωμερός" (Smelly)», αποκαλύπτει ο Ρίτσι. «Ο Μάικλ γελούσε κι αυτός, συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε αλλάξει, ούτε πλύνει τα ρούχα του για μερικές μέρες. Ή κάτι τέτοιο. Όλοι έχουμε τις ιδιοτροπίες μας. Ο Μάικλ δεν αγόραζε ρούχα όπως εσύ ή εγώ. Δεν μπορούσε έτσι απλά να πάει σε πολυκαταστήματα ή σε μπουτίκ στο Μπέβερλι Χιλς. Ήταν σε περιοδεία και εμφανιζόταν με τα περίτεχνα κοστούμια που του είχαν φτιάξει οι στυλίστες του, ή ήταν με το παντελόνι της πιτζάμας και τις παντόφλες του στο στούντιο, ή ήταν με τα ρούχα που φορούσε όταν έβγαινε έξω. Στο σπίτι ήταν με κάτι φαρδύ και άνετο για να μπορεί να προβάρει τις χορευτικές του κινήσεις».
«Μερικά από τα πρόχειρα ντυσίματά του — για παράδειγμα, λευκές κάλτσες και μαύρα loafers — έγιναν παγκόσμιες τάσεις της μόδας. Αυτά τα loafers ήταν φανταστικά για moonwalking ή για να ισορροπεί στις μύτες [των ποδιών]», περιγράφει ο Ρίτσι, αλλά «όποτε με επισκεπτόταν ο Μάικλ, φορούσε ό,τι να 'ναι — τζιν και ένα μπλουζάκι. Και το τζιν είτε του έπεφτε είτε ήταν τόσο κοντό που ούτε τζιν δεν ήταν και μύριζε άσχημα».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Ρίτσι αναφέρει ότι όποτε ρωτούσε τον βασιλιά της ποπ «Από πού πήρες αυτά τα τζιν, Μάικλ;», εκείνος του έλεγε ότι έμπαινε σε οποιοδήποτε κατάστημα και ο ιδιοκτήτης απλώς θα του έδινε ένα ζευγάρι». «Του πρότεινα να γυρίσει πίσω και να πάρει ένα ζευγάρι που του ταιριάζει», λέει ο Ρίτσι μέσα στο βιβλίο.
«Στις περιοδείες, αν ο Μάικλ έστελνε τα ρούχα του στα καθαριστήρια των ξενοδοχείων, θα επέστρεφαν μόνο τα μισά από αυτά. Όλα τα άλλα τα κρατούσαν για σουβενίρ! Έτσι, απλώς απέκτησε τη συνήθεια να φοράει το ίδιο παντελόνι μέχρι να μην μπορεί να φορεθεί», εξήγησε και διευκρίνισε ότι το τρολάρισμα του Τζόουνς στον Τζάκσον ήταν καλοπροαίρετο: «Τον πειράζαμε, αλλά ήταν από αγάπη, οπότε δεν τον πείραζε».
«Όσο κι αν είχαν αλλάξει οι ζωές και οι καριέρες μας, ο Μάικλ κι εγώ παραμείναμε κοντά. Μερικές φορές του έπαιζα τον μεγάλο αδερφό ή αλλάζαμε ρόλους και αυτός γινόταν ο σοφός σύμβουλος για μένα», σημειώνει ο Ρίτσι.
