Ένα σημείο που έχει μικρότερη προβολή αλλά τη δική του αξία στον τρόπο που ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρεται στους συντρόφους και την πορεία του στην «Ιθάκη», είναι οι αναφορές του στο ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Νίκο Βούτση.
Όπως σημειώνει, ο Βούτσης διαδραμάτισε «καθοριστικό ρόλο» στην εμπλοκή του στον Συνασπισμό το 1996 καθώς ήταν αυτός που τον προσέγγισε και τον προέτρεψε να ηγηθεί της συγκρότησης της Σπουδάζουσας του Κόμματος (σελ 46).
11 χρόνια αργότερα, το 2007, περιγράφει πώς ο Αλέκος Φλαμπουράρης του πρότεινε να γίνει Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ερώτηση ποιανού ιδέα ήταν, ο «παππούς Αλέκος» απαντάει - του Αλαβάνου με σύμφωνη γνώμη Βούτση, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο που έπαιξαν τότε τα τρία στελέχη στην άνοδο του Τσίπρα.
8 χρόνια αργότερα, στο ιστορικό κυβερνητικό συμβούλιο που αποφάσισε το δημοψήφισμα, ο Αλέξης Τσίπρας αναγνωρίζει την κρίσιμη τοποθέτηση Βούτση σε συνέχεια των παρεμβάσεων Καμμένου που ζητούσε να κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση «έκτάκτης ανάγκης» και Λαφαζάνη που ζητούσε «έφοδο στο Νομισματοκοπείο». Σε ένα κλίμα εκρηκτικό όπου, όπως περιγράφει ο Αλ. Τσίπρας, οι μαξιμαλισμοί ήταν «εύκολοι» ο πρώτος που πήρε το λόγο για να απαντήσει ήταν ο τότε υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης που είχε και την οργανωτική ευθύνη του δημοψηφίσματος. «Δεν συμφωνώ με τον πολεμικό χαρακτήρα των δύο Παναγιώτηδων» είπε. Πρότεινε μια στρατηγική «ήπιων τόνων, συντεταγμένη, δημοκρατική με συναινέσεις ευρύτατες και διάλογο». Τόνισε ότι το δημοψήφισμα δεν ήταν προάγγελος επιστροφής στη δραχμή (σελ 256).
Όλοι όσοι είχαν επαφή με το Μαξίμου της εποχής ξέρουν ότι ο Τσίπρας θεωρούσε επιτυχημένη την επιλογή του να τοποθετηθεί ο Νίκος Βούτσης στη θέση του Προέδρου της Βουλής για τα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν. Ειδικά ως προς την αποκατάσταση του κύρους του θεσμού, την ομαλή λειτουργία των διαδικασιών του και την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω της η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σε αυτό το κλίμα περιγράφει την ιστορική στιγμή της επίδοσης του «Φακέλου της Κύπρου» στον Πρόεδρο της Βουλής της Κυπριακής Δημοκρατίας για πρώτη φορά από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, υπό τον Νίκο Βούτση, τον Ιούλιο του 2017 (σελ 674).
Όπως και νάχει, όμως, είναι σαφής στο βιβλίο η απόσταση, αν όχι ρήξη, που δημιουργείται με τον Βούτση την περίοδο που ακολουθεί. Ο Αλ. Τσίπρας περιγράφει την επίσκεψή του τον Δεκέμβριο 2020, μαζί με τους Τσακαλώτο, Βίτσα, Παπαδημούλη Δρίτσα με σκοπό την ανακοίνωση της νέας τάσης που ονομάστηκε «Ομπρέλα» (σελ 579). Μια πρωτοβουλία που όπως λέει είχε «ως μία και μόνο βάση συσπείρωσης την αντίθεση στον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε σύγχρονο, μαζικό, δημοκρατικό ανοιχτό φορέα της Αριστεράς και την αντίθεση σε εμένα». Τονίζει μάλιστα ότι «επέδρασε αρνητικά στην εικόνα του κόμματος δίνοντας την εντύπωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε συνοχή».
