«Να αγαπάνε ο ένας τον άλλον ό,τι κι αν συμβεί», έτσι είχε πει στα αδέρφια Γιώργο και Νίκο Στρατάκη, ο αδελφός του πατέρα τους ο οποίος δεν απέκτησε δικά του παιδιά, αλλά αγαπούσε άνευ όρων τον αδελφό του (πατέρα τους).
Με αφορμή τη μεγάλη και ιδιαίτερη συναυλία τους στον τόπο τους το Ηράκλειο στις 26 Απριλίου, τα αδέρφια Στρατάκη (που αρκετοί γνώρισαν μέσα από τον Σασμό) μιλούν στο Dnews και θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια στο χωριό τους, τη Ροδιά. «Η Κρήτη είναι το κέντρο αναφοράς μας [...] Είναι ο πυρήνας της ύπαρξης μας», λένε χαρακτηριστικά.
Μας περιγράφουν πώς είναι η συνεργασία όντας αδέρφια και μας λένε για τα αρνητικά σχόλια και την αρνητική κριτική έχουν δεχτεί κατά καιρούς, αλλά και για τα μαθήματα και δυσκολίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει ο Γιώργος Στρατάκης: «Την κάθε δυσκολία, στατιστικά αποδεδειγμένα, την προκαλεί ο καθένας μας στην ζωή του από τις λάθος κινήσεις και τις λάθος επιλογές του».
{https://youtu.be/HdJCTUR2Aww?si=sTsO0vh4NGa7GjBA}
Με αφορμή την εμφάνιση σας στην Κρήτη, για μια ξεχωριστή βραδιά στις 26 Απριλίου, θα ήθελα να μου περιγράψετε τα παιδικά σας χρόνια στη Ροδιά.
Τα παιδικά μας χρόνια μυρίζουν σκόνη από τα χώματα στις αλάνες του χωριού μας, ξυποληταρία και γδαρμένα γόνατα, ελευθερία, ξεγνοιασιά, αγάπη και ορμηνειές από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.
Νιώθουμε τυχεροί που έχουμε ζήσει την προ-διαδικτυακή εποχή και την μετά-διαδικτυακή εποχή, και ειλικρινά λυπούμαστε που τα παιδιά μας, και γενικότερα οι νέες γενιές παιδιών, δεν έζησαν την προ-διαδικτυακή εποχή και δεν θα την ζήσουν και ποτέ. Τότε δεν χρειαζόταν να ψάχνουμε τον φίλο στην οθόνη αλλά στα σοκάκια του χωριού. Δημιουργούσαμε παιχνίδια και σκαρφιζόμασταν ιδέες για να «ξοδεύουμε» χορταστικά τα παιδικά μας χρόνια. Υπήρχε περίσσια αγνότητα και περισσότερη αλληλεγγύη, λιγότερος φόβος αλλά και μια διαφορετικότητα στην παιδική ενασχόληση του τότε με το σήμερα, που σίγουρα ήταν πιο δημιουργική.
Τι σημαίνει για εσάς αυτή η live βραδιά, ανάμεσα ενδεχομένως σε φίλους και αγαπημένα πρόσωπα;
Η κάθε βραδιά σημαίνει πολλά για μας και η συγκεκριμένη πολλά περισσότερα. Το πιο σημαντικό όμως για εμάς, είναι ότι ευτυχώς δεν έχουμε ακόμα βιώσει αυτό που λέει η καινή διαθήκη «…ουδείς προφήτης στον τόπο του» και αυτό μας κάνει να νιώθουμε ακόμα πιο όμορφα. Αισθανόμαστε έντονα την αγάπη του κόσμου, την αναγνώριση της προσφοράς μας στην μουσική ενότητα του τόπου μας, αλλά κυρίως την εκτίμηση της όποιας έως σήμερα εξέλιξής μας.
Τι περιλαμβάνει αυτή η μεγάλη συναυλία;
Ενώ εμφανιζόμαστε και σε άλλους χώρους στο Ηράκλειο και γενικότερα στην Κρήτη, η συγκεκριμένη εμφάνιση στον συγκεκριμένο χώρο έχει μια ιδιαιτερότητα. Θα περιλαμβάνει τραγούδια και δημιουργίες από την συνολική δισκογραφία μας αλλά και από ανεξάρτητες παραγωγές μας και ουσιαστικά θα παρουσιάσουμε ένα ακουστικό κυρίως πρόγραμμα κατ’ επιλογή μας αλλά ταυτόχρονα «επηρεασμένο» από την ενέργεια του κόσμου, χωρίς να κάνουμε «αναφορά» σε χορευτικούς σκοπούς όπως κάνουμε στους άλλους χώρους της Κρήτης όπου εμφανιζόμαστε.
{https://youtu.be/g4Udy8zWsgc?si=AmRp4oNQ-wrXiXtq}
Σε τι διαφέρει το κοινό της Κρήτης από αυτό της Αθήνας ή άλλων πόλεων;
Πάντα υπάρχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά διασκέδασης από τόπο σε τόπο και από πόλη σε πόλη εντός και εκτός Κρήτης. Το κοινό της Κρήτης είναι λογικά πιο εξοικειωμένο και «χορτασμένο» στα ακούσματα της μουσικής μας, σε σχέση με το κοινό άλλων πόλεων που είναι περισσότερο «διψασμένο» στο να μας ακούσει, να μας γνωρίσει και να μας απολαύσει από κοντά.
Τι είναι η Κρήτη για τον Γιώργο και τον Νίκο Στρατάκη;
Είναι ο πυρήνας της ύπαρξης μας. Είναι η ταυτοποίηση της μουσική μας άποψης, η ενέργεια που διοχετεύτηκε μέσα μας από τα χώματα της και που μας ωθεί να την μεταλαμπαδεύσουμε, η ρίζα που μας κρατάει συνδεδεμένους με τους προγόνους μας. Η Κρήτη είναι το κέντρο αναφοράς μας.
Θα ήθελα να ρωτήσω ποιοι μπορεί να ήταν οι μουσικοί σας ήρωες και απευθείας μού έρχεται στο μυαλό το όνομα του Ψαραντώνη...
Πολύ σωστά σας έρχεται το όνομα του μεγάλου δασκάλου Ψαραντώνη και πραγματικά ήταν ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς μας ήρωες και ιδιαίτερα για τον Νίκο που θήτευσε δίπλα του αρκετά χρόνια.
Όχι μόνο για την μουσικότητα του, αλλά κυρίως για την στάση ζωής του. Μας δίδαξε πως με την υπομονή, την επιμονή και την πλήρη υποστήριξη των πιστεύω σου, τελικά φτάνεις στον προορισμό σου. Δεν χρειάζεται να λειτουργείς όπως επιθυμούν οι άλλοι για να είσαι αρεστός, αλλά να είσαι αρεστός γιατί είσαι αυτός που είσαι, και αυτό από μόνο του είναι άκρως ηρωικό.
{https://youtu.be/Q7FK0sCp9h4?si=E2HKPfTZ5vVTVqil}
Υπάρχει κάτι που σας είπαν όταν ξεκινούσατε τα πρώτα δειλά βήματα στη μουσική σας πορεία και το κρατάτε ως «φυλαχτό»;
Αυτό που κρατάμε ως «φυλαχτό» δεν έχει να κάνει με κάτι που μας είπαν σχετικά με την μουσική, αλλά με κάτι που μας είπαν για την μεταξύ μας σχέση που εν τέλει μας βοήθησε στην μουσική. Και αυτό δεν ήταν κάτι άλλο, από το: «Να αγαπάμε ο ένας τον άλλον ό,τι κι αν συμβεί». Έτσι μας είχε πει, ο αδελφός του πατέρα μας ο οποίος δεν απέκτησε δικά του παιδιά, αλλά αγαπούσε άνευ όρων τον αδελφό του (πατέρα μας).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ποιες είναι οι δυσκολίες όταν δουλεύουν μαζί δύο αδέρφια; Ποιες οι διαφωνίες ή για ποιο πράγμα μπορεί να εκνευρίζει ο ένας τον άλλον;
Το γεγονός ότι είμαστε αδέλφια δεν σημαίνει ότι είμαστε ίδιοι σαν άνθρωποι και σαν χαρακτήρες, οπότε σαφώς υπάρχουν και διαφωνίες και εντάσεις. Ξέρουμε όμως τι θέλουμε και που βαδίζουμε στην ζωή και υπερέχει η αγάπη και η κατανόηση στις διαπροσωπικές και επαγγελματικές μας σχέσεις και συζητήσεις.
Το ενδιαφέρον είναι ότι εντοπίζουμε στους χαρακτήρες μας διαφορετικά στοιχεία που ενώνονται μεταξύ τους, αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας τον άλλο και αυτό είναι πολύ σημαντικό στο να λειτουργούμε μεταξύ μας γνωρίζοντας πως, ό,τι δεν κάνει ο ένας το κάνει ο άλλος. Το εξίσου σημαντικό είναι η προτροπή και η ώθηση τόσο μεταξύ των δυο μας όσο και προς τους συνεργάτες μουσικούς μας, με στόχο να εξελισσόμαστε και να γινόμαστε καλύτεροι ως μουσικοί αλλά κυρίως ως άνθρωποι.
Ο καθένας μας γνωρίζει τον ρόλο του, αφήνει χώρο κινήσεων και ελευθερία έκφρασης απέναντι στον άλλο, χωρίς ποτέ να βλέπουμε την σχέση μας ανταγωνιστικά. Συνεχώς και αδιαλείπτως πολεμάμε ο καθένας μας να ανταγωνιστούμε τον ίδιο μας τον εαυτό και μόνο!
Τι σας έδωσε ο τηλεοπτικός «Σασμός» όπου συμμετείχατε ερμηνευτικά;
Μας έδωσε μια σημαντική εμπειρία που «τοποθετήσαμε» στην φαρέτρα μας, γιατί μέσω της τηλεοπτικής οθόνης μπήκαμε σε σπίτια και μας γνώρισε κόσμος που ίσως να αργούσε να μας γνώριζε ή και να μην μας γνώριζε ποτέ.
Και επί τη ευκαιρία μέσα από αυτό το βήμα, να ευχαριστήσουμε τον συνθέτη Νίκο Τερζή και τον τραγουδοποιό – στιχουργό Γιάννη Κότσιρα για την αγάπη, την φιλία και κυρίως την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο μας.
{https://youtu.be/RgttUmnNKKk?si=nX-tilNsnuo9tkvn}
Ποιο θεωρείτε το πιο τολμηρό σας εγχείρημα μέχρι σήμερα;
Το ότι εξακολουθούμε τόσα χρόνια να πειραματιζόμαστε με την μουσική, που αβίαστα πηγάζει από μέσα μας, και τον στίχο, πατώντας στις ρίζες μας, χωρίς να θεωρούμε ότι η παράδοση πρέπει να μεταδίδεται αυτούσια αλλά δημιουργικά μεταλλαγμένη. Προσθέτουμε ταυτόχρονα τα δικά μας αποτυπώματα στο μουσικό γίγνεσθαι του τόπου μας, που τείνουν μετά από τόσα χρόνια πορείας να καθιερωθούν.
Θα λέγατε ότι έχετε περάσει «δια πυρός και σιδήρου» για να φτάσετε μέχρι εδώ σήμερα;
Σίγουρα ναι και εξού και ο τίτλος της τελευταίας μας δισκογραφικής δουλειάς που δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Κατά καιρούς εν μέσω της 15ετης κοινής μας πορείας κριθήκαμε, σχολιαστήκαμε αρνητικά για τις εσώτερες μουσικές μας αναζητήσεις και κατηγορηθήκαμε για τα μουσικά μονοπάτια που με την ψυχή μας επιλέξαμε, όμως ευτυχώς όλα αυτά δεν μας παρέκκλιναν από την πορεία που είχαμε επιλέξει. Αντιθέτως, μας ενδυνάμωσαν και μας ώθησαν να συνεχίζουμε το δρόμο μας. Το πιο σημαντικό είναι ότι μας εφοδίασαν με περίσσια αγάπη και περισσότερη κατανόηση για τους επικριτές μας, με σκοπό να τους αποδείξουμε ότι δεν υπάρχει κάτι μεμπτό στο να υποστηρίζει κάποιος, με σεβασμό, τις επιλογές του.
{https://youtu.be/zJVRnyqjX5E?si=myb8rM41cBTqcuQY}
Τι έχουν διδάξει οι δυσκολίες στον Γιώργο Στρατάκη;
Καταρχάς θέλω να τονίσω πως τις δυσκολίες όταν τις «αφουγκράζεσαι» πάντα σε διδάσκουν και την κάθε δυσκολία στατιστικά αποδεδειγμένα, την προκαλεί ο καθένας μας στην ζωή του από τις λάθος κινήσεις και τις λάθος επιλογές του. Όταν όμως αναγνωρίζεις τα λάθη σου, αυτομάτως σηματοδοτείς το μέλλον σου, αποφεύγοντας στο εξής τις «κακοτοπιές». Οι δυσκολίες μου δίδαξαν να ευγνωμονώ το παρελθόν μου, που με έμαθε να με οδηγώ στο μέλλον και να «σκύβω» περισσότερο μέσα μου ακούγοντας προσεκτικότερα τον ανώτερο εαυτό μου. Μου έμαθαν επίσης πως αν θέλω να είναι καλά όσοι αγαπώ πρέπει πρώτα απ’ όλα να είμαι εγώ καλά και πως δεν γίνεται να λες σε κάποιο δικό σου πρόσωπο ότι το αγαπάς όπως την ζωή σου, όταν δεν αγαπάς την ίδια σου την ζωή.
Οι δυσκολίες τέλος με βοήθησαν να κατανοήσω κάποιες ανώτερες εντολές και την έννοιά τους όπως πχ : «…..ο έχων δύο χιτώνες να δίνει τον έναν» είπε ο Χριστός. Δεν είπε όμως να δίνουμε και τους δύο, θέλοντας να τονίσει πως είναι όμορφο να προσφέρεις, αλλά πρέπει πρώτα να προσφέρεις στον εαυτό σου για να μπορέσεις να είσαι ικανός να προσφέρεις και στους άλλους.
{https://youtu.be/9CapnsIqJAA?si=CP20NFBc1pIKZ2x6}
Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια που έχετε στα σκαριά;
Εκτός από τον σχεδιασμό της νέας καλοκαιρινής σεζόν που έχει ήδη ολοκληρωθεί, αλλά και τις νέες διαδικτυακές μουσικές παραγωγές που πρόσφατα κυκλοφόρησαν, αναμένοντας σύντομα και το φυσικό αρχείο, πολύ σύντομα θα ακούσετε μία μουσική παραγωγή μιας ζωντανής ηχογράφησης στον Σταυρό του Νότου, γιορτάζοντας τα 10 χρόνια συνεχόμενης παρουσίας στον συγκεκριμένο χώρο, το Β’ μέρος «Τα Βινυλιακά» της προσωπικής δισκογραφίας του Νίκου και το Β’ μέρος «Ένας Παλιός Θεός» της προσωπικής μου δισκογραφίας.
Κλείνοντας αυτή την συνέντευξη και αφού σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την φιλοξενία, να σας πούμε κάτι ιστορικά σημαντικό και ορόσημο για εμάς. Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο του 2025, θα κυκλοφορήσει επίσημα ακόμα μια κοινή μας δισκογραφική δουλειά σε συνθέσεις του αγαπημένου μας και γνωστού σε όλους συνθέτη Λουκά Θάνου σε ποίηση του εθνικού μας ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου με τίτλο «Οδοιπορία». Μία δουλειά που είχε χρόνια στο μουσικό του συρτάρι ο συνθέτης και που είμαστε χαρούμενοι που την ερμηνεύσαμε αλλά περισσότερο χαρούμενοι που μας την εμπιστεύτηκε.
