Η Νίνα Μαζάνη είναι η νεαρή πολύπλευρη και ταλαντούχα ερμηνεύτρια με την βελούδινη φωνή που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο με τις μοναδικές ερμηνείες δημοφιλών ξένων, ελληνικών αλλά και δικών της τραγουδιών.
Όποιος την έχει δει πάνω στη σκηνή, θα αναφερθεί στην περίσσια ενέργειά της, το χιούμορ και καθηλωτικές φωνητικές της ικανότητες. Η Νίνα Μαζάνη αποτελεί ένα από τα next big things της ελληνικής μουσικής σκηνής και εμείς σας δίνουμε την ευκαιρία να τη γνωρίσετε λίγο καλύτερα μέσα από μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης που έδωσε στο Dnews.
Υπενθυμίζεται πως πρόσφατα η νεαρή τραγουδίστρια απασχόλησε ιδιαίτερα τα social media με το «Είναι Εντάξει Μαζί Μου», σε διασκευή/παραγωγή του Papazó, ένα τραγούδι που πρωτοακούσαμε με τη φωνή της Ελένης Τσαλιγοπούλου σε στίχους Κώστα Λειβαδά.
Όσοι θέλετε να τη δείτε live, την Παρασκευή 25 Απριλίου, θα βρίσκεται στο Club του Σταυρού του Νότου.
Πώς ήταν το πρώτο δικό σου live στον Σταυρό του Νότου;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ήταν ωραία. Είμαι εξίμησι χρόνια στην Αθήνα και ήταν το πρώτο δικό μου live. Μάλλον δεν διαχειρίστηκα το άγχος μου μέχρι το τελευταίο λεπτό, γιατί γενικότερα δεν έχω άγχος. Έτσι πίστευα... Δεν φοβάμαι γενικά για την αποδοσή μου σε ένα live, αλλά γίνομαι πολύ πιο φλύαρη. Οπότε νιώθω ότι δεν κατάλαβα πώς πέρασε η βραδιά, νιώθω ότι «έφαγα ξύλο».
Παρ' όλα αυτά, μετά που έκατσε λίγο μέσα μου, ένιωσα πάρα πολύ ωραία την ενέργεια του κόσμου. Μου άρεσε που ήταν και φίλοι μου και άγνωστοι άνθρωποι για μένα, γιατί είναι εξίσου σημαντικό.
Αυτό θέλω να κάνω. Να τραγουδάω με τον κόσμο, να επικοινωνώ, να τους μιλάω και να τους λέω και το άγχος μου, τα νεύρα μου και τα προβλήματά μου. Ήταν ωραία. Και θα ξανά είναι ωραία!
Θεωρείς ότι έχεις αρχίσει και κερδίζεις το δικό σου κοινό;
Μου αρέσει σιγά-σιγά να απαντάω σε κάποια πράγματα με αυτοπεποίθηση. Πιστεύω ότι πάντα τους κερδίζω, δεν έχω άγχος ως προς σ' αυτό. Αυτή η αμεσότητα νομίζω ότι πάντα κερδίζει. Δεν σε βλέπουν σαν κάτι τέλειο και ανέγγιχτο. Δεν τα πάω και καλά με την τελειότητα. Δεν θέλω να εκπλήξω κάποιον με κάτι συνταρακτικό, θέλω απλά να με συμπαθήσει ο άλλος γι' αυτό που είμαι και γι' αυτό που νιώθω εγώ όταν του το προσφέρω.
Πόσο σε έχουν βοηθήσει τα social, γνωρίζοντας και την ρωσίδα περσόνα που είχες δημιουργήσει, ονόματι ρίνα Μαζάνοβα;
Τα social βοηθούν και δεν βοηθούν. Είναι μια κινητή επιχείρηση και ένα μέσο. Κάποια στιγμή όταν πρωτοξεκίνησα να φτιάξω το προφίλ μου από απλό σε επαγγελματικό, το πήρα πολύ σοβαρά. Ότι από εδώ και πέρα δεν μπορείς να ανεβάζεις κάθε τρεις και λίγο μόνο στιγμές της ζωής σου, αλλά συγκεκριμένα πράγματα. Τα social είναι η βιτρίνα μου για να δουν τι έχω, τι μπορώ να κάνω και πού και μερικές φορές θα βάλω και κάτι που αφορά τη δική μου ζωή.
Όσο για την Ιρίνα, έχει μεταλλαχθεί σε Νίνα. Θέλω ότι έχω μέσα μου να το πω εγώ και όχι η Ιρίνα πια. Έτσι κι αλλιώς εκεί τι έκανα; Μιλούσα για διάφορες θεματικές που ήταν μυθοπλασία αυτοσχεδιαστικό. Ήθελα να πω κάτι μέσω του χιούμορ. Το κάνω και στη ζωή μου και μπορώ να συνεχίσω να το κάνω ως Νίνα και όχι Ιρίνα. Το χρησιμοποίησα λοιπόν τόσο όσο ήθελα. Μετά θα γινόταν κάτι καταναγκαστικό για εμένα και δεν θέλω. Από τη στιγμή μετά που βαρέθηκα και ένιωσα ότι δεν μου φαίνεται αστείο αυτό που κάνω και εξυπηρετώ μόνο τους άλλους, σταμάτησα.
Οπότε, επειδή πρέπει να κερδίσω σε αυτή τη φάση το κομμάτι ότι είμαι τραγουδίστρια η Ιρίνα πήγε λίγο στην άκρη.
Κατά τη γνώμη σου, τι σου έδωσε περισσότερη αναγνωρισιμότητα; Η περσόνα στο TikTok ή οι οι δύο διασκευές «Η νύχτα μυρίζει γιασεμί» και «Είναι εντάξει μαζί μου»;
Ήρθαν λίγο-λίγο. Έγινε viral που λέμε τόσο με μαθηματική ακρίβεια σταθερά που δεν μπορώ να πω κάτι για περισσότερο ή λιγότερο. Αυτό που γίνεται είναι ότι τραβάς το βλέμμα του κόσμου, σε παρακολουθεί για λίγο, μετά ξαναμπαίνει, παρατηρεί ξανά κάτι άλλο που έκανες. Δεν το έκανα εσκεμμένα, κάθε φορά τυχαίνει. Δεν ξέρω, νομίζω ότι όλα μου έδωσαν ισάξια αυτό που έπρεπε για να προχωράω και να με ακούν περισσότερο, να με ψάχνουν, να με επιζητούν περισσότερο.
{https://youtu.be/vG-YvUiG5zs?si=LkVfe4AVq1Qk4jDg}
Γιατί επέλεξες αυτά τα δύο τραγούδια;
Το «Η νύχτα μυρίζει γιασεμί» μου προτάθηκε και μου φάνηκε πάρα πολύ δροσερό. Νομίζω ότι είναι από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια τραγούδια που «μυρίζει» Ελλάδα. Το ακούω και έρχεται η άνοιξη και το καλοκαίρι, έχει μια θετικότητα που σκάει από παντού και δεν μπορείς να πεις όχι. Οπότε μου φάνηκε χρήσιμο σαν πρώτο βήμα. Γιατί για αρχή, πέρα από το να έχεις καλή φωνή, πρέπει να σε συμπαθήσουν κιόλας. Και για να σε συμπαθήσουν πρέπει να είσαι και λίγο χαρούμενος, όχι με το ζόρι αλλά να δείξεις την καλή σου πρόθεση. Οπότε νομίζω και γι' αυτό πέτυχε και γιατί έκαναν σοβαρή δουλειά τα παιδιά, η Δραμαμίνη.
Και το «Είναι εντάξει μαζί μου» είναι ένα τραγούδι το οποίο το έχω ακούσει σε ringtone στο κινητό του μπαμπά μου πριν άπειρα χρόνια. Με συγκινούσε πάντα, αλλά δεν καταλάβαινα τι έλεγε τότε ούσα μικρή. Μπορεί να ήρθε η στιγμή να μάθω. Εντάξει, είναι η φωνή της Τσαλιγοπούλου που ό,τι και να σου πει και για κηδεία να τραγουδήσει λες, «Παναγία μου!». Είναι και οι στίχοι του Λειβαδά που χτυπάνε λίγο φλέβα και ψυχούλα και ένιωσα ότι ήρθε η στιγμή που ως παιδί δεν μπορούσα να το καταλάβω, να το τραγουδήσω εγώ για να το καταλάβω.
{https://youtu.be/Liwcsd-iNCI?si=u0VUTFNM-w76IJY-}
Είχες feedback από τους δημιουργούς;
Βέβαια! Και ο Κώστας [Λειβαδάς] μού έστειλε μήνυμα, με πήρε και τηλέφωνο και μου φάνηκε πάρα πολύ συγκινητικό γιατί η πρώτη σκέψη είναι πώς θα το πάρουν! Πήρα το παιδί του και το «έντυσα» και το «μασκάρεψα» με όποιο τρόπο. Προσπαθώ να σέβομαι ό,τι κάνω, δεν τα κάνω ελαφρά τη καρδία. Ούτε πιστεύω ότι εγώ έχω τις πιο φοβερές ιδέες ή ότι εκφραστικά οι συνάδελφοί μου είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί και το έκαναν φανταστικά. Εμείς έτσι το σκεφτήκαμε και χάρηκε για το πώς το αγκάλιασε ο κόσμος, το ένιωσε κι αυτός ότι φρόντισα το κομμάτι και το εκτίμησα πάρα πολύ.
Μετά από λίγο διάστημα είχε και η Τσαλιγοπούλου ένα live όπου πήγα με έναν συνάδελφο και φίλο και την είδαμε. Όταν τη χαιρέτησα μετά δεν ήξερα πώς θα με αντιμετωπίσει, οπότε πήγα λίγο «μαγκωμένη». Από το πρώτο λεπτό ήταν πολύ γλυκιά! Είναι ένα τραγούδι που έμαθε και η νέα γενιά πάλι, έχω δει βιντεάκια με την Τσαλιγοπούλου που είναι σε συναυλία πριν κάποιους μήνες κάπου έξω και τραγουδάει και είναι όλα τα πιτσιρίκια από κάτω και φωνάζουν και την πιάνει σπαστικό γέλιο. Αυτό είναι πολύ όμορφο, να κερδίζουμε και οι δύο από αυτό. Κάποια κομμάτια είναι πολύ διαχρονικά και πολλές φορές δεν χρειάζεται να τα αλλάξεις, αλλά κάποιες φορές τα πράγματα είναι ωραία κι αλλιώς ειπωμένα.
Έχετε στα σκαριά άλλη διασκευή;
Όχι, δεν σκέφτομαι άλλη διασκευή, δεν θέλω να χαρακτηριστώ από αυτό. Είμαι σε μια δημιουργική φάση, ψάχνουμε κομμάτια για καινούργιο δίσκο, προσπαθώ κι εγώ να δω αν μπορώ να γράψω κάτι. Μιλάω με συνθέτες, στιχουργούς και ούτω καθεξής. Θέλω να είναι κάτι πιο δικό μου τώρα, είναι καλή στιγμή.
Και έχουμε ήδη το «Φως», την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά σου.
Ήταν ωραία συνεργασία, ήταν πολύ φρέσκα όλα τα κομμάτια, έχουν πολύ από μένα μέσα και σε στίχους και σε ύφος και σε διάθεση. Λειτουργήσαμε πολύ ωραία και πολύ ομαδικά. Τα παιδιά με ακούσαν πολύ, το οποίο δεν θεωρώ ότι είναι δεδομένο. Χωρίς να έχω κάνει άπειρα στούντιο στη ζωή μου και δημιουργικές καταστάσεις. Δηλαδή πολλά πράγματα τα έδινα σε σημειώσεις τις οποίες τις έπαιρναν υπόψιν τους και το εκτίμησα. Οπότε νιώθω ότι έχω συμβάλει στα κομμάτια και τα νιώθω πιο προσωπικά και στους στίχους. Δεν έχω γράψει, αλλά έχω δώσει feedback για το πώς τα νιώθω. Είναι κομμάτια τα οποία σαν πρώτη μου δουλειά ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικά.
Για κάποιον που έχει ακούσει λίγα πράγματα για σένα πώς θα χαρακτήριζες τον ήχο σου;
Έχω ζοριστεί πολύ με αυτό. Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται στην Ελλάδα με τα είδη, τα βάζουμε όλα σε κουτάκια. Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω το κοινό μου να καταλάβει καλύτερα. Το αφήνω πάνω τους. Νομίζω κάποια στιγμή θα έκανα ένα κουίζ.
Μπορώ να τραγουδήσω αρκετά πράγματα, ας πούμε ότι είμαι στη «βεντάλια» του έντεχνου ως προς τη σημασία των στίχων, της ιστορίας, χωρίς όμως στο μυαλό μας να υπάρχει το έντεχνο ως κάτι βαρύ ή με παραδοσιακά στοιχεία. Θα βάλω μέσα και το ποπ κομμάτι ως κάτι πιο φρέσκο, με στοιχεία πιο ξενικά και θα βάλω και μπάλκαν στοιχεία μέσα ή πνευστά. Μπορεί να διαλέξω και τραγούδια τα οποία έχουν πιο ελληνικό χαρακτήρα, με ένα μαντολίνο ή σαντούρι. Βγάλε εσύ συμπέρασμα και πες μου τι είδος κάνω και ενημέρωσέ με (γέλια)! Κάνω μουσική για τον κόσμο που θέλει να περάσει καλά.
Ήρθες από την Ξάνθη και είσαι εξίμιση χρόνια στην Αθήνα. Πώς είναι λοιπόν η ζωή στην πρωτεύουσα για ένα κορίτσι από την Ξάνθη;
Πρώτη μέρα ήμουν έτσι σαν τις θείες με την τσάντα να μην την κλέψουν! Το ξεπέρασα! (γέλια). Δεν μπορούσα να κοιμηθώ στις αρχές. Στη Θεσσαλονίκη όπου ζούσα μια χαρά ήμουν, έβγαινα αργά και γυρνούσα με τα πόδια. Το είχα ζήσει όλο σαν φοιτήτρια, δεν είχα θέμα ως προς το μικρή ή μεγάλη πόλη. Απ' ό,τι φαίνεται πάντα ήθελα να φύγω και να κάνω κάτι μεγαλύτερο.
Απλά όταν ήρθα στην Αθήνα ήμουν πολύ μόνη μου πάλι. Και στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησα πολύ μόνη μου, όμως είχα τη σχολή, πρόγραμμα, εξοικείωση με συμφοιτητές κλπ. Αλλά στην Αθήνα ήταν ό,τι γίνει θα το φας μόνη σου χωρίς να σε περιμένει δουλειά εδώ. Δεν είχα από κάτι να κρατηθώ. Ωστόσο, νιώθω σαν να μην την ξέρω ακόμη, αλλά την αγαπώ. Έχει πολλή εξερεύνηση, δεν φρίκαρα ποτέ με το χάος της, δεν γκρίνιαξα ποτέ. Μου προσφέρει πολλά περισσότερα από αυτό. Αν πάρω αυτοκίνητο, πάλι θα σε ενημερώσω για το αν θα βρίζω όλη μέρα ή όχι (γέλια)! Την αγαπώ πολύ την Αθήνα.
Αν δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα εδώ, θα ξαναγύριζες πίσω;
Δεν ξέρω, δεν έχω βιώσει πολλές αποτυχίες να σου πω την αλήθεια. Και λογικά δεν τις παίρνω και πολύ καλά. Είμαι λίγο περήφανη! Δεν έχω φάει πολλή απόρριψη στο κομμάτι του ότι δεν κάνεις κάτι καλά. Δεν είχα τέτοια ξέρεις, μαύρα, σκοτεινά σημεία στη ζωή μου. Αλλά επειδή δυσκολεύτηκα να φτάσω εδώ που έφτασα, στο κομμάτι της μουσικής, υπήρχαν μέρες, μήνες ίσως, που έλεγα ότι δεν πάει, ότι δεν κάνω κάτι σωστά.
Μια φορά τόλμησα να σκεφτώ μήπως το σταματήσω, να μην τραγουδάω καν και μόλις το σκέφτηκα ένιωσα ότι ήταν η μεγαλύτερη αμαρτία που έχω κάνει στη ζωή μου! Ότι πρόδωσα την ψυχή μου, ότι πρόδωσα εμένα που τόλμησα να σκεφτώ επειδή έχω ζοριστεί σε κάτι και μπορεί να μην μου δίνει ακόμα χρήματα ή να μην κάνω τόσα live όσα ήθελα ή να μην έχω βρει τις συνεργασίες που θα ήθελα. Και η σκέψη μου δεν ήταν να φύγω. Ήταν μήπως ασχοληθώ με κάτι άλλο για λίγο. Δεν έχω κάνει κι άλλες δουλειές, δεν έχω κάνει σέρβις σε καφέ, δεν έχω ασχοληθεί καν με το θέατρο πολύ. Ήθελα να τραγουδάω.
Και από νωρίς έχεις κάνεις μεγάλες συνεργασίες όπως με Μαρινέλλα, Μουζουράκη, Μαραβέγια, Ταράτσα του Φοίβου.
Αυτές είναι οι επικεφαλίδες που θα δει κανείς στις συνεντεύξεις και αυτό μπορεί εύκολα να θεωρηθεί σαν «κοίτα τι τυχερό κορίτσι ας πούμε». Έχει πολλή τύχη μέσα σε αυτό, αλλά έχω φάει πολύ σκατό. Δηλαδή όλα αυτά που περιγράφεις χωράνε σε μια πρόταση. Αυτά που έχω κάνει ενδιάμεσα δεν χωράνε σε μια πρόταση. Τα live, τα τηλέφωνα, σε γάμους και βαφτίσια στο Κολοκοτρωνίτσι, άπειρα email, τραγούδια μου σε ραδιόφωνα, δισκογραφικές, δοκιμή, βίντεο, δηλαδή όλο αυτό το πράγμα το να κουβαλάς στην πλάτη σου μια ολόκληρη επιχείρηση, που πρέπει να ξέρεις να τραγουδάς, να επικοινωνείς, να γράφεις τα κείμενά σου, να ξέρεις να κάνεις τα οικονομικά σου, τα λογιστικά σου... Παράλληλα και να έχεις το ψυχικό σθένος να πεις «Δείτε με λάμπω, είμαι τραγουδίστρια, ακούστε με και ελάτε να με δείτε»...
Οπότε η τύχη είναι ένα κομμάτι. Όλο το υπόλοιπο είναι πολλή δουλειά, επιμονή, πολλή προσπάθεια, να πιστεύεις στον εαυτό σου. Και η εταιρία βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό γιατί είδαν σε μένα αυτό το πράγμα, δεν πήγα ποτέ να τους πω «Φτιάξτε με. Κάντε με την επόμενη τάδε, σαν αυτή θέλω να είμαι». Με ρωτούσαν «με ποια θέλεις να μοιάξεις;» και τους είπα «Δεν θέλω! Μπορούμε να φτιάξουμε κάτι καινούργιο; Αν μπορούμε να φτιάξουμε κάτι καινούργιο, έχω υπομονή, δεν με κόφτει να με κάνετε διάσημη αυτή τη στιγμή. Πάμε να φτιάξουμε τραγούδια, να με δει σιγά σιγά ο κόσμος γι' αυτό που είμαι». Ούτε single, ούτε επιτυχίες, ούτε viral. Ό, τι έρθει καλώς να έρθει, αλλά δεν είναι αυτός ο απώτερος σκοπός. Οπότε το είδαν, το πίστεψαν και έτσι το πούλησαν και για μένα.
Κάπως έτσι φτιάχτηκε η ιστορία και με λίγη τύχη. Δεν κάνουν χάρες σε αυτόν τον χώρο.
Μπορείς να πεις λοιπόν ότι κάποια όνειρά σου έχουν εκπληρωθεί μέχρι τώρα;
Ναι. Όταν ήθελα να έρθω στην Αθήνα έλεγα ότι θέλω να παίξω στη Ταράτσα του Φιβου, ότι θέλω να παίξω στο Half Note γιατί νόμιζα ότι θα τραγουδάω τζαζ μια ζωή. Και θεωρούσα ότι αυτό είναι ένας υψηλός στόχος. Έπαιξα και στο Half Note. Θέλω να έχω τραγούδια, έχω τραγούδια και θα έχω καλώς εχόντων των πραγμάτων. Όλα τα υπόλοιπα που ήρθαν έχουν ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Σε πολύ άκυρες στιγμές και πολύ εκ των υστέρων, μου έρχεται η ευγνωμοσύνη και η συνειδητοποίηση ότι δεν είναι τόσο εύκολο και τα κατάφερα. Ό,τι ζω τώρα είναι παραπάνω από καλό. Είναι πολύ καλό.!
Ούτε σκέφτηκα ποτέ ότι είμαι η καλύτερη, ότι θέλω να είμαι η καλύτερη. Είναι ό, τι πιο αληθινό και όποιος το πάρει. Όπου είμαι, θέλω να με θέλουν. Θέλω ο άλλος να με επιλέγει πολύ! Είτε αυτό είναι δουλειά, σχέση, είτε είναι φιλία, οικογένεια, οτιδήποτε. Θέλω να εκτιμάς ότι κάνω κάτι καλά. Αλλιώς εκεί θα μου βγει κόμπλεξ. Δεν θα είμαι εντάξει πάνω στη σκηνή αν νιώθω ότι δεν τρελαίνεσαι για μένα.
Το θέατρο σε τι φάση βρίσκεται αυτή τη στιγμή;
Όλο λέω θέλω να το πιάσω αλλά δεν το πιάνω. Θα μπορούσα να είμαι πιο συντονισμένη, η αλήθεια είναι, στο να δω ακροάσεις για μιούζικαλ και οτιδήποτε. Έχει τόσο πολύ να μου δώσει ακόμα το τραγούδι που το φοβάμαι! Δηλαδή, θα περάσω σεζόν στο θέατρο; Ναι, θα έχει τρομερή εμπειρία αν με πάρουν και θα ξαναθυμηθώ, θα αναπτύξω τα θεατρικά μου, τα χορογραφικά μου και τα εκφραστικά μου. Αλλά έχω τόσο πάθος να γίνει κάτι καλό στη μουσική... Φοβάμαι ακόμα να το πιάσω αυτό το παρακλάδι. Έτσι κι αλλιώς τα live μου λένε ότι είναι σαν show και παράσταση και stand up comedy μαζί, οπότε... Είμαστε εντάξει ακόμα προς το παρόν.
Οι σπουδές στην υποκριτική σού έχουν δώσει και ένα εφόδιο για τη σκηνή.
Πάρα πολύ, είναι στην εργαλειοθήκη μου. Το πώς στέκεσαι πάνω στη σκηνή, τους κανόνες που μπορείς να σπας, που δεν μπορείς να σπας, ξέρεις στιγμές, ατμόσφαιρες. Όλα αυτά τα πράγματα λίγο λίγο υπάρχουν και τα επαναφέρω σε στιγμές, μου έχουν χρησιμεύσει πάρα πολύ.
Και γνωρίζεις και τη νοηματική γλώσσα. Θα τη χρησιμοποιούσες στα live σου για ανθρώπους με προβλήματα ακοής;
Ναι. Θέλω πάρα πολύ να το χρησιμοποιήσω, απλώς είναι κάτι το οποίο θέλει λίγο χρόνο παραπάνω. Θέλει έναν άνθρωπο να δουλέψει μαζί σου και αυτό είναι κοστοβόρο δυστυχώς, αλλά θέλω να το κάνω. Έχω θαυμάσει πολύ κόσμο που έχει δίπλα διερμηνεία μόνιμα. Τη νοηματική την έκανα για μένα, ξεκίνησα για μένα και για να επικοινωνώ.
Έχεις βαρεθεί να σε ρωτούν για τις μιμήσεις που κάνεις;
Πλέον άμα δε θέλω δεν κάνω, εμένα αυτό που με έχει κουράσει είναι η Ιρίνα. Καταλαβαίνω τους λόγους που μπορεί κάποιος να θέλει να μάθει, αλλά έχω προχωρήσει χρόνια από αυτό. Με ενδιαφέρει να πω κάτι καινούργιο. Έχω πολλά περισσότερα να δώσω από αυτό και από τις μιμήσεις. Και άμα γίνει και πολύς ντόρος εύλογα ο κόσμος λέει «σιγά ρε σιγά τις μιμήσεις που κάνει». Μ' αρέσει να τις κάνω κι αυτές κάποια στιγμή μπορεί να τις ξαναεντάξω. Γιατί είναι κομμάτι που δεν τελειώνει και μου φαίνεται πολύ fun, αλλά έχω εστιάσει πιο πολύ στη μουσική. Συνέχεια μου έρχεται να παρατηρώ. Φωνή, στάση σώματος, εκφορά του λόγου, τικ, ό, τι μπορεί να έχει κάποιος. Δε θα φύγει ποτέ αυτό. Θα έρχεται και θα ξανάρχεται και θα ηρεμεί μέσα μου και θα ξαναγεννιέται η ανάγκη και η φωτιά.
{https://youtu.be/Q8DxmwU4f8o?si=07mfQf8tdZ7Dtc0Y}
Υπάρχει κάποιος άλλος καλλιτέχνης που θα ήθελες να συνεργαστείς;
Δεν έχω συγκεκριμένο στόχο, με πολύ κόσμο θα ήθελα να συνεργαστώ. Δεν έχω σκεφτεί κάποιον συγκεκριμένο. Πέρα από τον Φοίβο Δεληβοριά που το έχω πει και το λέω παντού. Εδώ έγινε η Μαρινέλλα και λέω μετά από τη Μαρινέλλα τι άλλο θες ρε κορίτσι;
Επίσης σε θυμάμαι και στο αφιερωματικό άλμπουμ για το Λουκιανό, το «Σ' Ευχαριστώ Λουκιανέ».
Ναι, αυτό ήταν αρκετά νωρίς. Ψάχναμε πράγματα που να ταιριάζουμε και να έχω υλικό καιι είχα κάνει στην καραντίνα ένα βιντεάκι με νοηματική του «Θα κάτσω σπίτι», το είχε δει ο Νεκτάριος Κόκκινος, μουσικός παραγωγός της
Μinos και με ρώτησε αν θέλω να τραγουδήσω. Είχα πάει και στο αφιέρωμα που είχαν κάνει τότε στον Λυκαβηττό για τον Λουκιανό. Ήταν πολύ ωραία στιγμή, είχαμε αρχίσει να δοκιμάζουμε πράγματα για να δούμε τι κατεύθυνση μπορώ να πάρω.
Θα ήθελα και μιούζικαλ, επιθεωρήσεις, μουσικοθεατρικά. Οτιδήποτε έχει ένα πιο έντονο κόνσεπτ μέσα, το θέλω!
Πώς ήταν η εμπειρία όταν συμμετείχες φωνητικά σε ταινίες της Disney; Θα το συνέχιζες;
Πάντα θέλω. Αυτό είναι μια παράλληλη ενασχόληση η οποία προκύπτει ανάλογα τις ανάγκες κάθε ταινίας. Είναι κάτι που έκανα τα πρώτα χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχω κάνει κάτι πάνω σε αυτό. Τελευταία φορά κάναμε το Encanto της Disney. Πεθαίνω γι' αυτό! Θα μπορούσα σε αυτό το κομμάτι να είμαι όλη μέρα στο στούντιο και να γράφω, να κάνω φωνούλες και χαρακτήρες και ό, τι μπορείς να φανταστείς. Το λατρεύω!
{https://youtu.be/6ws6fvyhx8U?si=XL7Sgx0Cn8pJe5O7}
Ποια άλλα έχεις κάνει;
Έχω κάνει το Encanto, έχω κάνει το Wish, το Wish πρέπει να ήταν το τελευταίο μετά το Encanto αν θυμάμαι καλά. Έχω κάνει ένα video game, πολύ μπρουτάλ!
Σοβαρά;
Αυτό δεν μπορείς να το συναντήσεις γιατί πρέπει να παίζεις video game για να το δεις. Τη δική μου φωνή την παίρνουν συνήθως ως πιο ώριμη, πιο μεγάλη, πιο βαριά, βαθιά σε τέτοια πράγματα, σε μαμάδες μητριές, φωνή κάποιας μαύρης, καθόλου δεν μοιάζει η φωνή με μαύρης, αλλά είναι πιο μπάσα τέλος πάντων. Και με είχαν πάρει να κάνω μια πολύ αγριεμένη τύπισσα στο video game, η οποία έβριζε σωρηδόν πάρα πολύ. Πολλά γρέζια μέσα στο στούντιο και μ ετά από μια ώρα είχα ποια τεχνική; Ήθελα νερό, κάθε δευτερόλεπτο μου έφερναν νερό.
Αλλά και αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον. Σε αυτό δουλεύεις την εκφραστικότητά σου και την πιστότητα πάνω στο αμερικανικό ή αγγλικό πρωτότυπο.
Άρα, video game, θέατρο, νοηματική, τραγούδι. Τι ανάγκη εξυπηρετεί το καθένα;
Όλα αποσκοπούν στο ότι θέλω να κάνω τη δουλειά μου, αυτό που αγαπώ και να πληρώνομαι για αυτό. Νομίζω ότι οι άνθρωποι που δεν σταματάνε να παίζουν γενικά, να βλέπουν τα πράγματα πιο παιχνιδιάρικα και fun, δεν γερνούν ποτέ. Εμένα αυτό το πράγμα μου δίνει ζωή, μου δίνει ενέργεια. Παίζω δηλαδή.
Τι ακούς εσύ στον χώρο σου;
Θα ακούσω και παλιές φωνές πιο παραδοσιακές, και alernative jazz ας πούμε. Θα ακούσω και balkan πράγματα. Προσπαθώ να ακούω μουσικές για να παίρνω ιδέες, για να εμπνευστώ, να συγκινηθώ. Πλέον ακούω πάρα πολλά είδη. Παλιά, όταν ρωτούσα κάποιον τι μουσική ακούει και μου έλεγε «τα πάντα», ήθελα να τον χτυπήσω (γέλια). Λάθος μου, αναθεωρώ και ζητώ συγγνώμη σε όποιον τον θεώρησα ρηχό που τα ακούει όλα. Τώρα και για λόγους δουλειάς εγώ προσπαθώ να τα ακούω όλα. Να ακούσω ροκ και να γουστάρω. Να ακούσω και ραπ και παραδοσιακά και σκυλάδικα. Όσο δεν τραγουδάω για να εκφραστώ, πρέπει να ακούσω για να εκφραστώ.
{https://youtu.be/WhYXcX3yw70?si=hD8vmGYJxjN3FFuT}
Η καθημερινότητά σου τι έχει, κάνεις ασκήσεις φωνητικής;
Όχι, δεν κάνω. Θα κάνω. Δεν είναι ότι δεν κάνω γιατί είμαι αρκετά καλή. Χρειάζεται, όλα χρειάζονται μια εξάσκηση και μια τεχνική, όσο και αν την έχεις κατακτήσει. Μπορεί να βγει η δουλειά, ανάλογα τι θέλεις. Εγώ θέλω να με ακούσω και διαφορετικά. Θέλω να ξεφύγω από τον συγκεκριμένο τρόπο που τοποθετώ τη φωνή μου ας πούμε. Θέλω να μάθω πράγματα λίγο περισσότερο στο ελληνικό τραγούδι, γιατί ο τρόπος που τα τραγουδάω έχει ένα ξενικό πράγμα μέσα του. Θέλω λίγο να εξελιχθώ σ' αυτό. Δεν με έχει προδώσει η φωνή μου μέχρι τώρα, της φέρομαι σχετικά καλά. Την προσέχω, ούτε φωνάζω όταν είμαι έξω, ούτε τη χρησιμοποιώ λάθος, ούτε την κουράζω και τη ζορίζω άνευ λόγου. Αλλά καλό είναι να κάνουμε φωνητική για να εξελισσόμαστε.
Υπάρχει κάτι στη δουλειά σου που σε δυσκολεύει;
Ωραία ερώτηση αυτή. Με δυσκολεύει να πρέπει να τα οργανώσω όλα εγώ. Δε θέλω να το κάνω. Δεν πρέπει να το κάνω αυτό, δεν γίνεται να τα ξέρεις όλα. Δεν μπορεί να φτάνεις με τα μυαλά σου στα κάγκελα για να αποδώσεις τρεις ώρες σε ένα live και να είσαι τέλεια όταν έχεις να διαχειριστείς χίλια πράγματα. Και αυτό που δυσκολεύει πάντα είναι ότι κάθε φορά πρέπει να αποδείξεις κάτι. Σε όλες τις δουλειές πρέπει να αποδείξεις. Δηλαδή πάρα πολύς κόσμος μπορεί να με γουστάρει και πάρα πολύς κόσμος να μην μπορεί να με ακούει. Αυτά δεν μπορείς να τα κατακτήσεις ποτέ.
Γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα ότι η έκθεση για μένα δεν σημαίνει ότι έχω να σου δώσω κάτι τέλειο. Η έκθεση για μένα σημαίνει «αυτό είναι, πάρ' το και κάν' το ό,τι νομίζεις». Δεν μπορείς να μου κάνεις κακό όταν ξέρω ήδη ότι θα κάνω λάθη και ότι δεν είμαι τέλεια. Έτσι έχω αποφασίσει να πράττω και είμαι πολύ πιο ήσυχη με αυτό.
{https://youtu.be/Rm9ULG1Puug?si=iXOt0T7dQczHxpjS}
Αν σου γινόταν πρόταση για τη Eurovision, θα πήγαινες;
Βέβαια, χαζή είμαι; Απλά τη σωστή στιγμή. Δηλαδή να πάω με τα μπούνια για να ξέρω ότι ο κόσμος που θα με δει και θα με ακούσει θα με πάρει ολόκληρη. Έχω γνώθι σε αυτόν πότε είναι η στιγμή μου να εκτεθώ και πού. Εκεί πρέπει να είσαι όσο πιο κοντά στο τέλειο για σένα. Να είναι καλά η φυσική μου κατάσταση, να έχω εκπαιδεύσει καλά τη φωνή μου. Να είναι ένα τραγούδι που το γουστάρω. Να μπορείς να αντέξεις τα σχόλια. Μέχρι τώρα δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα σε αυτό. Δεν έχει τύχει να μου χτυπήσει κάποια φλέβα, αδιάφορο.
Πώς διαχειρίζεσαι την αρνητική κριτική;
Ανάλογα ποιος θα μου το πει. Αν δεν σε εκτιμώ, δεν με ενδιαφέρει. Θα ζοριστώ πολύ αν σε εκτιμώ και έρθεις και μου πεις κάτι το οποίο ξέρω ότι έχεις δίκιο και πρέπει να το αλλάξω, αλλά θα το λάβω υπόψιν μου.
Τι θα ακούσουμε στις 25 Απριλίου στο Σταυρό του Νότου;
Θα είναι παρόμοιο με το προηγούμενο, γιατί μια ίσον καμία. Το πιστεύω το πρόγραμμα και τα κομμάτια μου να τα παρουσιάσω και να τα δει περισσότερος κόσμος. Κάτι παρόμοιο με λιγότερο άγχος. Τώρα θα πάρω το χρόνο μου να ζήσω ωραία και τις στιγμές μου τις πιο μελαγχολικές, τις πιο προσωπικές πάνω στη σκηνή, τα πιο ερμηνευτικά, τα πιο κεφάτα. Θέλω να μου φύγει λίγο αυτό το άγχος του διασκεδαστή. Γιατί στο δικό μου το κεφάλι αρκετά λανθασμένα, νιώθω ότι κάποιος για να περάσει καλά πρέπει να τον βλέπω στα κάγκελα και πάνω στα τραπέζια. Δεν ισχύει αυτό. Άρα και εγώ θέλω να έχω αυτή την ηρεμία στα επόμενα μου live. Θέλω να τους αφήσω ελεύθερους να το χαρούν όπως θέλουν εκείνοι και εγώ να έχω την ψυχραιμία να κάνω κάτι με την αισθητική που ήδη έχω.
Και μετά τι έρχεται; Έχεις κάτι στα σκαρια;
Καλοκαιράκι έρχεται. Πάντα έρχονται συναυλίες, συνεργασίες. Επιδίωκω ξανά «Ταράτσα του Φοίβου» αν κάτσει σαν guest, επίσης συναυλίες εκτός. Δεν ξέρω αν θα κάτσει κάποια συνεργασία. Ακόμα είναι νωρίς. Συνεχίζουμε για το δίσκο που σου λέω, οπότε μπορεί να προκύψει οτιδήποτε. Είναι καλοί μήνες. Δεν φοβάμαι για το τι θα ρθει.
Η αναγνωρισιμότητα έχει έρθει;
Συνεχίζει να έρχεται, Δεν θα πω αργά, αλλά σταθερά από όλα τα πράγματα.
Και πώς το διαχειρίζεσαι, πώς σου φαίνεται;
Τον πρώτο καιρό δεν το πίστευα ότι με αναγνωρίζουν! Τώρα μου συμβαίνει ανά κάποιες μέρες, σε διάφορα μέρη, από έναν καφέ που θα πάω μέχρι το μάρκετ ή σε ένα μπαρ. Το χαίρομαι αλλά μετά από λίγο το ξεχνώ.
Σε τι φάση βρίσκεσαι με καινούρια τραγούδια;
Ακούω πράγματα. Θέλω να είναι κάτι διαφορετικό από τα πρώτα. Θέλω να είναι πολύ προσωπικά, πιο στιβαρά, με ουσία, ίσως λίγο περισσότερο μπαλάντες, λίγο πιο ώριμα, ρε παιδί μου!
Πάντα εκ πρώτης ήμουν χαρούμενη, φωτεινή, ανάλαφρη, με πολύ χιούμορ, που πάντα σου φτιάχνει τη διάθεση. Αλίμονο αν δεν έχω κι εγώ τις δικές μου στιγμές συστολής και μοναξιάς, μοναχικότητας και στεναχώριας ή θυμού.
Κρίμα δεν είναι, ας πούμε, να μην τα δείξω κι αυτά; Αφού τα νιώθω και θέλω κάπως να τα εκφράσω.
Τι είναι αυτό που σε δυσκολεύει στην καθημερινότητά σου, στη ζωή σου; Τι σε απασχολεί;
Το να αποφεύγω το θυμό. Τη στεναχώρια δεν την αποφεύγω τόσο, απλά την αναπαράγω πιο πολύ. Έχει πολλούς τρόπους να ζήσεις τη ζωή σου. Ανάλογα πώς έχεις μεγαλώσει και πώς θες να κοιμάσαι το βράδυ. Δίνω τόση προσοχή όση αντέχει το μέσα μου και προσπαθώ στο δικό μου κόσμο να είμαι σωστή. Προσπαθώ να τοποθετούμαι περισσότερο σε συζητήσεις γιατί ήμουν πολύ απολιτίκ και ουδέτερη. Καλλιτεχνικά δεν εκφράζομαι μέσα από αυτό. Το φοβάμαι και δεν το έχω νιώσει. Αλλά δεν αντέχω πολύ να ζοριστώ. Γιατί μετά μου βγαίνει κλάμα κάθε μέρα... Στεναχώριες... Δεν μπορώ να το συγκρατήσω όταν συμβαίνουν τόσο άσχημα πράγματα. Προσπαθώ να δω και την επόμενη μέρα. Προσπαθώ να δω και την ελπίδα. Και αν μπορώ να κάνω κάτι, να κατέβω σε μια πορεία, να ψηφίσω ένα κόμμα που πιστεύω ότι είναι λιγότερο άσχημο, αν μπορώ να κάνω κάτι από τη μεριά μου, το οποίο είμαι σίγουρη ότι συμβάλλει κάπως, θα το κάνω.
Φοβάμαι πολύ να τοποθετηθώ γιατί ξέρω ότι θα δυσαρεστήσω κόσμο. Δεν μ' αρέσει να δυσαρεστώ κανέναν. Ακόμα κι αν πιστεύω ότι κάτι είναι σωστό ή λάθος. Προτιμώ να το κάνω με έναν πιο ήπιο τρόπο.
