To Σάββατο Ιανουαρίου, βρεθήκαμε στο Κολλέγιο Αθηνών για να ξεναγηθούμε στην ατομική έκθεση «Πομπή προς την πόλη» της γλύπτριας Αλεξάνδρας Αθανασιάδη που διοργανώθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Σχολείου.
Την ιδιωτική, δημοσιογραφική ξενάγηση έκανε η ίδια η γλύπτρια μαζί με τον επιμελητή της έκθεσης, Θεόφιλο Τραμπούλη, οι οποίοι μοιράστηκαν μαζί μας ενδιαφέρουσες ιστορίες πίσω από τα έργα που κοσμούν τους χώρους του Σχολείου.
Με κεντρικό εκθεσιακό χώρο την πλατεία του Θεάτρου, τα έργα, γλυπτά και επιτοίχια, παρουσιάζονται επίσης στους εσωτερικούς χώρους της Βιβλιοθήκης, του Μπενακείου Διδακτηρίου και του Θεάτρου.
Τα έργα της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη εκτίθενται σε σημεία από τα οποία περνούν καθημερινά εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες. Η παιδαγωγική αξία της παρουσίας έργων τέχνης σε έναν εκπαιδευτικό χώρο είναι ανεκτίμητη. Εκτός από την αισθητική απόλαυση που προσφέρουν, γεννούν ερωτήματα, εξάπτουν τη φαντασία και απευθύνονται στο συναίσθημα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αλεξάνδρα Αθανασιάδη συνεργάστηκε με εκπαιδευτικούς και ενέπλεξε μαθητές και μαθήτριες του Κολλεγίου στην προετοιμασία της έκθεσής της. Έχει άλλωστε συνεργαστεί και στο παρελθόν με παιδιά του Σχολείου, που εμπνέονται από την τέχνη της, για να δημιουργήσουν τα δικά τους έργα.
«Η έκθεση η οποία χωρίζεται σε ενότητες, αναπτύσσεται σε όλο το Σχολείο και διδάσκει την πολιτική αγωγή» εξηγεί ο Θεόφιλος Τραμπούλης, ενώ τα έργα τοποθετήθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε «να μην εμποδίζουν τα παιδιά και τη μάθηση» συμπληρώνει η καλλιτέχνις αναφέροντας ότι για να τα βάλουν στις θέσεις όπου τα βρίσκουμε, ανέτρεξαν στην ιστορία του Κολλεγίου.
- Άλογο LXV, 2006 Μπρούντζος, 226x321x70εκ. Βάση κολλημένη: 320x70x2εκ. Έκδοση: 7/8 (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
«Σε ένα σχολείο που αναδεικνύει τον ρόλο και τη σημασία της πολιτειότητας, τα έργα της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη αποκτούν μια ιερή, τελετουργική διάσταση που αγγίζει τον πυρήνα του ανθρώπινου ως πολιτικού υποκειμένου. Οι στιβαρές αρχέγονες μορφές τους, τα άλογα, οι θώρακες, οι μνήμες και οι γραφές μοιάζουν να παρατάσσονται σε μια πομπή που κινείται στον δημόσιο χώρο του Σχολείου. Η πλατεία ανάμεσα στο διδακτήριο και το Θέατρο σχετίζεται οργανικά με την ιδιαίτερη λειτουργία που έχουν οι δύο θεσμοί - σχολείο και θέατρο - ως μηχανισμοί πολιτικής αγωγής. Το θέατρο δεν είναι ένας χώρος ουδέτερης καλλιτεχνικής πράξης, είναι ένας χώρος συνάθροισης και μεταστοιχείωσης του πολιτικού», σημειώνει ο επιμελητής Θεόφιλος Τραμπούλης.
- Μυστικές μάχες - Παίγνιον Τροίας, 2019Ξύλο, σίδερο, σκούπες 200x135x27εκ. Βάση κολλημένη: σίδερο, 100x50x1εκ. (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
Στην πλατεία ανάμεσα στο διδακτήριο και το Θέατρο πρωταγωνιστούν τα γραμμικά, «διάφανα» θα λέγαμε «Άλογα» που ιντριγκάρουν τα παιδιά και τους επισκέπτες με τον ανάλαφρο χαρακτήρα και την παιχνιδιάρικη διάθεση. «Το γλυπτικό έργο της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη χαρακτηρίζεται από τις στιβαρές φόρμες και τη χρήση ευρεθέντων υλικών, κυρίως ξύλων και μετάλλων», λέει ο Θεόφιλος Τραμπούλης.
- Θώρακες (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
Στην δεύτερη ενότητα, συναντάμε τους «Θώρακες» που συμβολίζουν τους «πολίτες στο θέατρο και το δημόσιο χώρο της πόλης. Όπως παρατηρεί κανείς, οι θώρακες στην αρχή είναι κλειστοί και στη συνέχεια ανοίγουν. Αυτό συμβαίνει καθώς η καλλιτέχνις θέλει να δείξει ότι «οι δυνατοί πολίτες δεν κρύβουν τα τραυματα τους. Ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσουμε είναι να δείχνουμε ότι είμαστε ευάλωτοι, να δείχνουμε τον πραγματικό μας εαυτό να μην κρυβόμαστε», εξηγεί η ίδια.
Στην τρίτη ενότητα υπάρχουν οι «Μνήμες». Παρατηρώντας τα έργα, ο επισκέπτης θα αντιληφθεί ότι ανθρώπινο στοιχείο που κυριαρχεί. Οι «μνήμες« της Αθανασιάδη υπογραμμίζουν ότι «ο καθένας είναι μοναδικός και διαφορετικός, όλοι όμως αποτελούν ένα μικρό θραύσμα ενός μεγαλύτερου συνόλου. Είμαστε διαφορετικοί αλλά με κοινά στοιχεία μεταξύ μας και πρέπει να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον», αναφέρει η Αθανασιάδη για τον συμβολισμό των εν λόγω γλυπτών της, ενώ αποκαλύπτει ότι για αυτά τα έργα άντλησε έμπνευση από την καλοκαιρινή «Ορέστεια» που είδε στην Επίδαυρο.
Συνεχίζοντας την ξενάγηση, αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς είναι ότι πράγματι, κάθε έργο συμμετέχει στην εκπαιδευτική διαδικασία και συνομιλεί με τα παιδιά, είναι μια έκθεση για το Σχολείο.
Η κυκλικότητα κυριαρχεί στο έργο της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη και τα αμέσως επόμενα έργα της μάς το δείχνουν ξεκάθαρα. Το σίδερο, το ξύλο, το πλαστικό, αποκτούν μια νέα ζωή, «Οτιδήποτε άχρηστο είναι γοητευτικό και μου δημιουργεί μια μελαγχολία, άρα δεν είναι άχρηστο γιατί μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο», αναφέρει η ίδια καθώς στεκόμαστε μπροστά σε έναν «παιχνιδότοπο» από παλιά παιχνίδια. Μια εγκατάσταση που συνεχώς αλλάζει και μετατοπίζεται από τα ίδια τα παιδιά του Σχολείου.
- Εγκαταλελειμμένος παιχνιδότοπος, 2019- Μικτή τεχνική Μεταβλητές διαστάσεις (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
Μπαίνοντας στο Θέατρο, θα συνάντησε ένα επιβλητικό έργο που στην ουσία είναι δύο διαφορετικά. Πρόκειται για το Dream Scape, ένα τύπωμα που προέρχεται από ένα όνειρο που είδε η Αθανασιάδη. Η αναπαράσταση αυτής της μαυρόασπρης ουτοπίας χρειάστηκε 30 χρόνια για να ολοκληρωθεί! Το έργο ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, όταν η γλύπτρια ήθελε έναν χώρο για να νιώθει ασφάλεια και αυτός ήταν ο χώρος όπου δούλευε το έργο της.
- Dreamscape, 2021 Φωτογραφία σε πανί 300x450εκ. - Όστρακα, 2022-Πηλός Μεταβλητές διαστάσεις (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
Κάτω από το Dream Scape «κυλάει» ένα πήλινο... ποτάμι από όστρακα δηλαδή σπασμένα πήλινα κομμάτια που χρησιμοποιούνται ως γραφική ύλη. Το ποτάμι αυτό καλεί τα παιδιά και τους θεατές να γράψουν με έναν μαρκαδόρο μια οποιαδήποτε σκέψη τους και να τοποθετήσουν το κομμάτι στο «ποτάμι».
«Όλοι οι νέοι σημαδεύουν την πόλη με γκράφιτι ή το σώμα τους με τατουάζ. Αυτή ήταν η έμπνευσή μου για το έργο», λέει η Αθανασιάδη και συμπληρώνει ότι είναι «Ένα μονοπάτι αυτογνωσίας. Πιστεύω ότι η ζωή μας προέρχεται από κομμάτια και αποσπάσματα».
Ωστόσο, τα παιδιά πήγαν αυτή την έμπνευση ένα βήμα παραπέρα, και ένα άλλο «μολυσμένο ποτάμι» από πλαστικά και σκουπίδια γίνεται προέκταση του πήλινου.
Έργα της Αθανασιάδη βρίσκονται επίσης μέσα στο διδακτήριο, όπως είναι «Τα Άλογα του Μπενάκη» το οποίο θα παραμείνει στο Κολλέγιο, καθώς και η μεγάλη και εντυπωσιακή κεφαλή ενός αλόγου που βρίσκεται μπροστά από ένα παράθυρο της εισόδου στο διδακτήριο.
- Άλογα του Μπενάκη, 2008Μικτή τεχνική, εκτύπωση σε καμβά 450x320εκ. (Photo: Πάρις Ταβιτιάν)
Η έκθεση κλείνει με κάποια ακόμα έργα που βρίσκονται στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου. Εδώ δεσπόζει ο μεγάλος καταρράκτης που ξεκίνησε το 2018 και αποτελείται από διάφορα κομμάτια με ποιήματα του Καβάφη, τα οποία τοποθέτησαν τα παιδιά. «Ο τρόπος που σκεφτόμαστε είναι σαν καταρράκτης », σημειώνει η Αλεξάνδρα Αθανασιάδη και εξηγεί ότι «εδώ τα έργα συνομιλούν με την ιδέα της γνώσης και της βιβλιοθήκης ως space safe».
- Καταρράκτης, 2018 Γκραφίτι σε χαρτί, κομμάτια χαρτί Μεταβλητές διαστάσεις (Photo: Νίκος Πολίτης)
Η έκθεση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού για την πραγματοποίηση εκθέσεων καταξιωμένων καλλιτεχνών στο Σχολείο τα επόμενα χρόνια. Αυτή η προοπτική θα υποστηριχθεί σημαντικά με την επικείμενη δημιουργία του «Κτιρίου Τεχνών Δ. Δασκαλόπουλος», που θα λειτουργήσει ως καλλιτεχνικό κέντρο ανοιχτό στην κοινωνία μέσω των εκθεσιακών του χώρων και θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη του προγράμματος τεχνών του Κολλεγίου.
Για την έκθεση «Πομπή προς την πόλη» το Κολλέγιο Αθηνών διοργανώνει ξεναγήσεις το Σάββατο 8/2/2025, στις 12:00 από τον επιμελητή της έκθεσης Θεόφιλο Τραμπούλη.
Πληροφορίες
Διάρκεια έκθεσης: 30 Οκτωβρίου 2024 - 28 Φεβρουαρίου 2025
Διεύθυνση: Κολλέγιο Αθηνών, campus Ψυχικού
Στεφάνου Δέλτα 15, Ψυχικό
Ξεναγήσεις: Σάββατα, 9/11/2024, 18/1/2025 και 8/2/2025 , στις 12:00
Κράτηση θέσεων: τηλ. 210 6798100 (εσωτ. 4793), Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Λίγα λόγια για την Αλεξάνδρα Αθανασιάδη
Η Aλεξάνδρα Αθανασιάδη γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης και έργα της έχουν εκτεθεί σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, αλλά και σε σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και σε διάλογο με αυτούς, όπως στους Δελφούς και στην Αρχαία Μεσσήνη. Το 1995 τιμήθηκε με το Princess Grace Foundation Award.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
100 Χρόνια Κολλέγιο Αθηνών
Με αφορμή την έναρξη των εορτασμών για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Κολλεγίου Αθηνών, το Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2025 ο Πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος κ. Αλέξης Φυλακτόπουλος και ο Διευθυντής/President του Κολλεγίου Αθηνών Καθηγητής Σπύρος Ν. Πολλάλης υποδέχθηκαν δημοσιογράφους για μια σύντομη παρουσίαση του Κολλεγίου και των στόχων του με έμφαση στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων της Εκατονταετηρίδας που προγραμματίζονται το επόμενο διάστημα.
-1930 Μπενάκειο χωρίς δυτική πτέρυγα
Είχε προηγηθεί ξενάγηση στην έκθεση της γλύπτριας Αλεξάνδρας Αθανασιάδη «Πομπή προς την Πόλη». Η ξενάγηση πραγματοποιήθηκε από την καλλιτέχνιδα και τον επιμελητή της έκθεσης και απόφοιτο του Κολλεγίου κ. Θεόφιλο Τραμπούλη.
-1925 Ιδρυτές με Ελ. Βενιζέλο
Το Κολλέγιο Αθηνών ιδρύθηκε το 1925 και ανήκει στο κοινωφελές μη κερδοσκοπικό σωματείο Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Ξεχωριστός θεσμός του Σχολείου από την ίδρυσή του έως και σήμερα αποτελεί το Ταμείο Υποτροφιών, το οποίο κάθε χρόνο παρέχει οικονομική στήριξη σε εκατοντάδες μαθητές.
-1925 Πηνελόπη και Στέφανος Δέλτα
Το 2025, το Σχολείο εισέρχεται στη δεύτερη εκατονταετία του, έχοντας συμπληρώσει έναν αιώνα ουσιαστικής συμβολής στην ελληνική εκπαίδευση. Πορεύεται βασισμένο στην παράδοσή του, εμπλουτισμένη με τις απαιτήσεις του σήμερα. Ο κ. Πολλάλης σημείωσε ότι το Σχολείο δίνει έμφαση στην ολοκληρωμένη παιδεία, όπως πρεσβεύει το επετειακό λογότυπο της Εκατονταετηρίδας με το ΠΟΛΙΤΑΣ ΤΡΕΦΟΝ. Παράλληλα, ο Ιδρυτικός Νόμος του Κολλεγίου επιτρέπει να παρεκκλίνει από το Πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και να εμπλουτίζει διαχρονικά το πρόγραμμά του με εκπαιδευτικές καινοτομίες.
-1929 Ομιλία Δέλτα στα Εγκαίνια Μπενακείου
Κατά τη διάρκεια της Εκατονταετηρίδας, έχουν προγραμματισθεί μια σειρά από εκδηλώσεις και δράσεις που θα αναδείξουν τα επιτεύγματα της εκατοντάχρονης πορείας του Σχολείου, καθώς και τους πρωτοποριακούς θεσμούς που έχουν διαμορφώσει την ξεχωριστή προσωπικότητά του.
-1960 Μαθητές στο σχόλασμα
Κεντρική θέση στον εορτασμό έχουν δύο διεθνή εκπαιδευτικά συνέδρια που θα εστιάσουν στις καινοτόμες μεθόδους που ακολουθούν οι εκπαιδευτικοί του Κολλεγίου και στον τρόπο που η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση αντιμετωπίζουν τα μεγάλα θέματα του 21ου αιώνα. Ομιλητές από το εξωτερικό και την Ελλάδα θα αναφερθούν σε θέματα ηθικής και αξιών της εκπαίδευσης, πολιτειακής αγωγής και δημοκρατίας και στον ρόλο της τεχνολογίας στην εκπαίδευση.
-1960 Οικοτροφείο Τραπεζαρία
Την Άνοιξη του 2026 θα πραγματοποιηθεί και τρίτο συνέδριο, στο οποίο θα συζητηθούν οι αρχές που διέπουν το εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό μέλλον του Κολλεγίου.
-1960 Μαθητές πηγαίνουν προς το Σχολείο
Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Έχουν προγραμματισθεί μια μουσική εκδήλωση στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος με τη συμμετοχή μαθητών από τις Ορχήστρες και τις Χορωδίες του Σχολείου και αποφοίτων μουσικών, καθώς και μια Εικαστική Έκθεση στο Ζάππειο Μέγαρο με έργα μαθητών και αποφοίτων καλλιτεχνών.
Επίσης, στο Θέατρο του Κολλεγίου θα παρουσιαστεί η επετειακή έκθεση για τα 100 χρόνια ιστορίας του Κολλεγίου Αθηνών, με υλικό που έχει συγκεντρωθεί από μέλη της Κολλεγιακής οικογένειας.
Συγχρόνως πραγματοποιούνται εκδηλώσεις για τη συγκέντρωση χρημάτων ώστε το Σχολείο, ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός, να μην στηρίζεται μόνο σε δίδακτρα για να συνεχίσει απρόσκοπτα να παρέχει στην ελληνική εκπαίδευση.
Για περισσότερες πληροφορίες και το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων μπορείτε να επισκεφθείτε τον ιστότοπο του Σχολείου.
