Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει στους ψαράδες και στις παράκτιες κοινότητες η αυξημένη παρουσία του λαγοκέφαλου στις ελληνικές θάλασσες, με αναφορές για εμφάνισή του σε περιοχές του Νότιου Ευβοϊκού και της Ανατολικής Αττικής Η εξάπλωση του είδους προς τα βόρεια και δυτικά της Μεσογείου εντείνει τον προβληματισμό για τις επιπτώσεις του τόσο στο θαλάσσιο οικοσύστημα όσο και στην αλιευτική δραστηριότητα.
Ο λαγοκέφαλος θεωρείται από τους επιστήμονες ένα από τα πιο προβληματικά ξενικά είδη της Μεσογείου. Ο κίνδυνος που ενέχει είναι διπλός αφενός οικολογικός, καθώς καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία και τρέφεται με άλλα ψάρια μέσα από δίχτυα και παραγάδια, και αφετέρου υγειονομικός, λόγω της ισχυρής νευροτοξίνης που περιέχει. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το ψάρι διαθέτει ισχυρά δόντια και ραμφοειδές στόμα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό αν έρθει σε επαφή με ανθρώπινο χέρι ή πόδι. Παράλληλα, αποτελεί απειλή για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, καθώς είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός θηρευτής μικρότερων ψαριών.
{https://exchange.glomex.com/video/v-djbboztpinpd?integrationId=40599y14juihe6ly}
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το δάγκωμα, αλλά η κατανάλωσή του
Ο λαγοκέφαλος περιέχει τετροδοτοξίνη, μια εξαιρετικά ισχυρή νευροτοξίνη που δεν καταστρέφεται με το μαγείρεμα. Η ουσία αυτή συγκεντρώνεται κυρίως σε όργανα όπως το συκώτι, το δέρμα και τα έντερα του ψαριού. Σε περίπτωση κατανάλωσης, τα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν μέσα στην πρώτη ώρα και περιλαμβάνουν μούδιασμα, ζάλη, αδυναμία και διαταραχές συντονισμού.
Η τετροδοτοξίνη μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα, ζάλη, αδυναμία, δυσκολία στην ομιλία ή στην κίνηση, εμετό, διάρροια, παράλυση και σε σοβαρές περιπτώσεις αναπνευστική ανεπάρκεια ή και θάνατο. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν από λίγα λεπτά έως λίγες ώρες μετά την κατανάλωση. Δεν υπάρχει αντίδοτο και η αντιμετώπιση είναι αποκλειστικά υποστηρικτική, συχνά με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, έχουν καταγραφεί δεκάδες περιστατικά δηλητηρίασης στη Μεσόγειο, ορισμένα εκ των οποίων υπήρξαν θανατηφόρα, γεγονός που καθιστά την ενημέρωση του κοινού κρίσιμη. Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι λουόμενοι δεν πρέπει να επιχειρούν να αγγίζουν ή να ταΐζουν τον λαγοκέφαλο, ακόμη κι αν τον εντοπίσουν κοντά στην ακτή. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να οδηγήσει το ψάρι να εξοικειωθεί με τον άνθρωπο και να γίνει πιο απρόβλεπτο.
Στο πλαίσιο αυτό το Ελληνικό Παρατηρητηριο Βιοποικιλότητας έδωσε στη δημοσιότητα μια φωτογραφία με τα 7 είδη του γένους Lagocephalus που έχουν θεαθεί στις ελληνικές θάλασσες με πιο γνωστό και πιο προβληματικό τον Lagocephalus sceleratus, τον ασημογραμμωτό λαγοκέφαλο. Το είδος αυτό είναι ξενικό και εισέβαλε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, ενώ πλέον έχει εξαπλωθεί σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Το ELNAIS του ΕΛΚΕΘΕ καταγράφει την παρουσία και εξάπλωσή του στις ελληνικές θάλασσες. Ο Lagocephalus sceleratus, γνωστός ως ασημογραμμωτός λαγοκέφαλος, είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα χωροκατακτητικά ψάρια της ανατολικής Μεσογείου. Στην Ελλάδα καταγράφηκε το 2005 μετά την είσοδό του στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και σήμερα έχει ισχυρή παρουσία κυρίως σε νότιες και ανατολικές περιοχές, με συνεχή επέκταση. Πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι το είδος εξαπλώνεται και βορειότερα, ακόμη και προς περιοχές της Αττικής και του νότιου Ευβοϊκού. Ενώ μεμονωμένες καταγραφές υπάρχουν από κάθε άκρη της Ελλάδας.
{https://www.facebook.com/Biodiversitygr/posts/pfbid02nJBMC9NGzPbTtmL8WhSjUwN31gUSzJq55tzJFQAjXqAP2sew2gVKKnr7q1PH7DKBl}
Το πιο ανησυχητικό εύρημα του 2026 δεν είναι απλώς ότι ο λαγοκέφαλος εμφανίζεται σε νέες περιοχές, αλλά ότι εμφανίζεται σε ρηχά νερά και παραλίες, καταγράφονται ολοένα συχνότερες παρουσίες κοντά σε ακτές με λουόμενους, εντοπίζονται μικρά άτομα, ένδειξη εγκατάστασης πληθυσμών, αλλάζει η συμπεριφορά του και γίνεται επιθετικό.
{https://exchange.glomex.com/video/v-djb6pvp4j4t5?integrationId=40599y14juihe6ly}
