Εννέα χρόνια μετά τον άδικο χαμό του 11χρονου Μάριου Σαλούκου, από μία αδέσποτη σφαίρα που τον χτύπησε, μέσα στο προαύλιο του σχολείου του στο Μενίδι, την ημέρα της καλοκαιρινής γιορτής, οι συμμαθητές του, οι δάσκαλοι, οι γείτονες κι όλη η τοπική κοινωνία ήταν εκεί. Έξω από την αίθουσα του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, όπου δικάζονται οι δύο Ρομά που κατηγορούνται για τη δολοφονία του παιδιού, τον Ιούνιο του 2017.
Με δάκρυα στα μάτια οι συμμαθητές του Μάριου, φορούσαν μαύρες μπλούζες στις οποίες ήταν τυπωμένο το όνομά του με λευκά γράμματα. Η στιγμή που ο 11χρονος μαθητής της Ε΄ Δημοτικού έπεφτε νεκρός από την αδέσποτη σφαίρα ενώ έπαιζε αμέριμνος στην αυλή του σχολείου του, έχει μείνει βαθιά χαραγμένη μέσα τους.
«Όσοι πυροβολούν στην περιοχή που είναι πυκνοκατοικημένη είναι εν δυνάμει δολοφόνοι» κατέθεσε με τρεμάμενη φωνή η μητέρα του παιδιού ,Διονυσία Σαλούκου η οποία είναι και η ίδια δασκάλα στο σχολείο που πήγαινε ο γιος της ζητώντας να σταματήσει να σταματήσει εδώ και τώρα το φαινόμενο των πυροβολισμών, το οποίο, όπως είπε, είναι συχνό.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhyqv6dcdyah?integrationId=40599y14juihe6ly}
Τι κατέθεσαν οι γονείς του Μάριου για τη στιγμή που το παιδί έπεφτε νεκρό
Σε μία συναισθηματικά φορτισμένη ατμόσφαιρα η μητέρα μίλησε για την ώρα που ο γιος της κατέρρευσε, χωρίς καν να μπορεί να φανταστεί πως είχε δεχτεί σφαίρα από πυροβολισμό.
«Ήμουν στο ίδιο σχολείο που φοιτούσε ο γιος μου. Την ημέρα εκείνη ήταν η καλοκαιρινή γιορτή του σχολείου Ήμουν και η δασκάλα του στην Ε΄ Δημοτικού. Ο Μάριος ήταν πολύ πρόθυμο και χαρούμενο παιδί. Περίμενε με αγωνία εκείνη τη μέρα . Η γιορτή ήταν να ξεκινήσει στις οκτώ .Δίπλα στο παιδί μου ήταν μαζί του οι συμμαθητές του που είναι σήμερα όλοι εδώ. Κάποια στιγμή άκουσα τη φωνή ενός παιδιού , που έλεγε ‘κυρία ο Μάριος έπεσε’ .Έπεσε μπρούμυτα. Τον γύρισα και είδα το αίμα να τρέχει ποτάμι» κατέθεσε η μητέρα του μικρού Μάρκου η οποία έχει δηλώσει μαζί το σύζυγό της παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητώντας την τιμωρία των υπευθύνων για τη δολοφονία του παιδιού τους .
Πρόεδρος :Εκείνη την ώρα δεν πήγε το μυαλό σας ότι ήταν σφαίρα .
Μάρτυρας: .Έβλεπα το αίμα να κυλάει και έλεγα κάπου χτύπησε. Δεν πήγε στο μυαλό μου ότι ήταν σφαίρα. Οι πυροβολισμοί ήταν συχνοί και σαν φαινόμενο δυστυχώς εξακολουθεί και σήμερα. Τα γλέντια τους είναι με πυροβολισμούς και τη μουσική στο διαπασών….Στο νοσοκομείο μας έλεγαν για αιμορραγικό επεισόδιο.Τελικα διαπιστώσαμε την άλλη μέρα ότι ήταν από βολίδα.Εγιναν πολλά λάθος πράγματα στην έρευνα.Καθυστερησε η αστυνομία να μπει στα σπίτια .Τα στοιχεία χάθηκαν ,τα όπλα πετάχτηκαν οι ένοχοι εξαφανίστηκαν.
Η μητέρα του Μάριου μίλησε για την κατάσταση που επικρατούσε και δυστυχώς συνεχίζει να επικρατεί στην περιοχή. Όπως είπε, «η παραβατικότητα στο Μενίδι ήταν θέμα χρόνων και εξακολουθεί να είναι .Ο κόσμος βρίσκει βολίδες στις ταράτσες των σπιτιών στα μπαλκόνια. Έχει πέσει σφαίρα στα πόδια παιδιού που περπατούσε, άλλη φορά παιδί στο νηπιαγωγείο τραυματίστηκε στο μάγουλο. Οποιος πυροβολεί εκεί είναι εν δυνάμει δολοφόνος» .
Ο πατέρας του Μάριου, Αθανάσιος Σουλούκος περιέγραψε πως μια ημέρα χαράς και γιορτής για τα παιδιά μετατράπηκε σε μέρα πένθους για τον ίδιο, την οικογένειά του και όχι μόνο.
Πατέρας Μάριου: Τα παιδάκια ήταν όλα στη σειρά. Ο Μάριος στεκόταν όρθιος. Κάποια στιγμή άκουσα τη διευθύντρια να φωνάζει ένα γιατρό. Πήγα τροχάδην κοντά του, έλεγαν πως θα ζαλίστηκε και έπεσε κάτω, αλλά η σύζυγος μου, μου έλεγε ότι το παιδί είναι σοβαρά, πως το παιδί κάτι το έχει χτυπήσει από πάνω, έχει αίματα. Πήγα κοντά έψαξα δεν είχε κάτι», ανέφερε ο μάρτυρας.
Πρόεδρος: Πότε μάθατε από τι έφυγε το παιδί;
Πατέρας Μάριου: Ρωτούσαμε, γιατρέ από πού είναι τα αίματα; Πέρασαν οι νοσοκόμες από μπροστά μας με ένα σεντόνι και η μητέρα του μου λέει, Θανάση το παιδί έφυγε...
«Είναι μία πόλη εγκαταλειμμένη...»
Ο πατέρας του παιδιού εξιστόρησε τις προσπάθειες που εκείνος κατέβαλε προκειμένου να μπει στον καταυλισμό της περιοχής και να συλλέξει έστω και την παραμικρή πληροφορία για τη δολοφονία του παιδιού του .
«Αυτή η κατάσταση εκεί πάνω είναι πολλά χρόνια Είναι μια πόλη εγκαταλειμμένη . Μια φορά μπήκα μέσα στον καταυλισμό να μάθω πληροφορίες. Όντως έμαθα ότι είχαν γλέντι εκείνο το βράδυ στο σπίτι ενός των δύο κατηγορουμένων. Η αστυνομία είχε συλλάβει την αδερφή του ενός κατηγορούμενου ,η οποία αφέθηκε ελεύθερη και ο κύριος έβγαλε το κουμπούρι....»
Οι πυροβολισμοί στην περιοχή μοιάζουν καθημερινότητα, όπως ανέφερε. «Κάθε βράδυ είχε γλέντια και κάθε βράδυ τηλεφωνούσαν στην αστυνομία .Και κάθε βράδυ σφαίρες .Όλοι έχουν από ένα περιστατικό. Ακόμα και σήμερα συνεχίζει αυτό το φαινόμενο Στην αρχή πήραν κάποια μέτρα αλλά μετά χαλάρωσαν με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να γίνονται πυροβολισμοί».
Ο πατέρας καταθέτοντας δεν παρέλειψε να πει πως νοιώθει ενοχές και ο ίδιος για ότι έγινε, λέγοντας: «Το παιδί έφυγε. Εκείνο το βράδυ πίεσα το γιατρό και μου έλεγε ότι ήταν από ανεύρυσμα. Πίεσα το γιατρό να μάθω γιατί έφυγε το παιδί μου. Την επόμενη μέρα μάθαμε ότι το παιδί είχε χτυπηθεί από σφαίρα στο κεφάλι. Νιώθω μεγάλες ενοχές γιατί πήγα εκεί την οικογένειά μου και το πληρώσαμε…»
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhyrey5ng3rd?integrationId=40599y14juihe6ly}
