Με φόντο τις πολυδιαφημισμένες αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων ο κλάδος των εκπαιδευτικών αποδεικνύει για ακόμη μια φορά γιατί είναι τα εν λόγω ποσά είναι «σταγόνα στον ωκεανό» και απέχουν από την ανακούφιση της καθημερινότητας.
Μπορεί το Υπουργείο Οικονομικών να πανηγυρίζει για την οριζόντια αύξηση 40 ευρώ μικτά τον μήνα στους δημόσιους υπαλλήλους τονίζοντας εμφατικά ότι σε ορίζοντα τετραετίας, από το 2023 έως το 2026, το συνολικό ετήσιο δημοσιονομικό κόστος των αυξήσεων ανέρχεται σε περίπου 3,3 δισ. ευρώ όμως όπως εξηγεί ο Θοδωρής Κατσωνόπουλος Αιρετό μέλος του ΚΥΣΔΕ Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις, η πολυσυζητημένη αύξηση μεταφράζεται τελικά σε μόλις 22 έως 31 ευρώ καθαρά τον μήνα – ένα ποσό που δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ουσιαστική ανακούφιση. Στην πράξη, η όποια αύξηση εξανεμίζεται πριν καν φτάσει στην τσέπη των εργαζομένων. Η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας σημαίνει ότι κάθε ονομαστική αύξηση οδηγεί σε μεγαλύτερες κρατήσεις, με αποτέλεσμα το κράτος να ανακτά μέρος των χρημάτων που δίνει. Έτσι, τα επιπλέον 25 ευρώ που αντιστοιχούν στον εκπαιδευτικό κλαδο δεν αποτυπώνουν πραγματική ενίσχυση, αλλά περισσότερο μια λογιστική προσαρμογή.
Παράλληλα, η συνεχιζόμενη άνοδος των τιμών σε βασικά αγαθά, ενέργεια και στέγαση έχει μειώσει δραστικά την αγοραστική δύναμη. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανταποκριθούν σε αυξημένα έξοδα με μισθούς που, ουσιαστικά, παραμένουν στάσιμοι εδώ και χρόνια. Ιδιαίτερα πιεστική είναι η κατάσταση για όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, αντιμετωπίζοντας υψηλά ενοίκια και σημαντικά έξοδα μετακίνησης. Σε βάθος χρόνου, οι απώλειες είναι ακόμη πιο εμφανείς. Η συσσωρευμένη μείωση εισοδήματος την τελευταία 15ετία μεταφράζεται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ για κάθε εκπαιδευτικό, επηρεάζοντας όχι μόνο το παρόν αλλά και τις μελλοντικές δυνατότητες οικονομικής σταθερότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://exchange.glomex.com/video/v-dhclr5603xs1?integrationId=40599y14juihe6ly}
Αναλυτικά η ανάρτηση του Θοδωρή Κατσωνόπουλου
Οι απώλειες ενός εκπαιδευτικού την τελευταία 15ετία αντιστοιχούν σήμερα σε ένα νεόδμητο διαμέρισμα κι όμως, μας δίνουν «αυξήσεις» 22-31€/μήνα!!! Οι πρόσφατες εξαγγελίες της κυβέρνησης για την αύξηση του κατώτατου μισθού, που συμπαρασύρει και τις αποδοχές στο Δημόσιο, επιβεβαιώνουν για ακόμη μία φορά αυτό που όλοι βιώνουμε: τον απόλυτο εμπαιγμό του κλάδου μας.
Η πολυδιαφημισμένη αύξηση των 40€ μικτά μεταφράζεται τελικά σε 22 έως 31€ καθαρά. Δηλαδή, στην πράξη, ένας εκπαιδευτικός θα δει περίπου +25€ στον μισθό του. Και αυτό όχι επειδή αυξήθηκε ουσιαστικά το εισόδημά του, αλλά γιατί ένα μέρος της αύξησης «εξαφανίζεται» μέσω αυξημένων κρατήσεων και φορολογίας. Η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, οδηγεί κάθε ονομαστική αύξηση σε μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση. Έτσι, το κράτος παίρνει πίσω με το ένα χέρι ό,τι δίνει με το άλλο.
Η πραγματική εικόνα: Μισθολογική κατάρρευση
Ας δούμε την αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις. Τα τελευταία 7 χρόνια με τη ΝΔ στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας, έχουμε χάσει ακόμα μεγαλύτερο μέρος της αγοραστικής μας δύναμης λόγω ακρίβειας κι αυτό αποτυπώνεται και σε επίσημες εκθέσεις διεθνών οργανισμών. Και η «αύξηση» των 22-31€ δεν αρκεί ούτε κατ’ ελάχιστο για να καλύψει τη διαφορά από την αύξηση του πληθωρισμού.
Τα τελευταία 15 χρόνια, οι απώλειες από την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, τις περικοπές επιδομάτων, τη μισθολογική καθήλωση και την αυξημένη φορολογία, αγγίζουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ ανά εκπαιδευτικό. Με απλά λόγια, κάθε εκπαιδευτικός έχει χάσει ένα σπίτι, για την ακρίβεια δεν του δόθηκε η δυνατότητα να αποκτήσει ένα σπίτι, ένα νεόδμητο διαμέρισμα με βάση τις απώλειες που υπολογίζονται πάνω από 150.000€!!!
Αντί ουσιαστικών αυξήσεων, καλούμαστε σήμερα να επιβιώσουμε με μισθούς που εξανεμίζονται πριν τελειώσει ο μήνας.
Μνημόνια που δεν τελείωσαν ποτέ για εμάς
Με τον νόμο 4024/2011καταργήθηκαν επιδόματα 500-600€, καταργήθηκαν επίσης ο 13ος και ο 14ος μισθός και οι μειώσεις έφτασαν έως και 50% για τους τότε νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς. Και σήμερα; Είναι πολιτική επιλογή οι μισθοί μας να παραμένουν καθηλωμένοι σε επίπεδα 2011 και να δίνονται «αυξήσεις» με το σταγονόμετρο, με το κόστος ζωής να έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
Το μεγάλο αγκάθι: Στέγαση & επιβίωση
Χιλιάδες εκπαιδευτικοί πληρώνουν ενοίκια που φτάνουν το 50% του μισθού τους, μετακινούνται με κόστος έως 400-500€ για να αναλάβουν υπηρεσία, ζουν στο όριο της αξιοπρεπούς διαβίωσης με 800-900€ σε νησιά και τουριστικές περιοχές, όπως και στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά πλέον και σε κάθε γωνιά της χώρας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. .
Δεν ζητάμε προνόμια, απαιτούμε δικαιοσύνη
Οι εκπαιδευτικοί είναι από τους χαμηλότερα αμειβόμενους στην Ε.Ε., παρότι έχουν υψηλά προσόντα και ευθύνες και ας μην ξεχνάμε, είναι αυτοί που κράτησαν όρθιο το δημόσιο σχολείο στα πιο δύσκολα χρόνια. Και όμως, παραμένουν οικονομικά απαξιωμένοι. Ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι η αποκατάσταση των απωλειών θα οδηγήσει τη χώρα σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Κι όμως, δημοσιονομικός χώρος υπάρχει. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση.Οι εκπαιδευτικοί δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο, να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από τον μισθό μας. Δεν ζητάμε προνομιακή μεταχείριση. Απαιτούμε αποκατάσταση.
Αιτήματα του κλαδου με βάση τις συνεδριακές αποφάσεις της ΟΛΜΕ
1. Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών μέσω υπογραφής συλλογικών συμβάσεων.
2. Άμεσο μισθολογικό ξεπάγωμα της διετίας 2016-17.
3. Άμεση αύξηση μισθών ίση –κατ’ελάχιστο- με τον ρυθμό του πληθωρισμού και επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
4. Σταδιακή αποκατάσταση όλων των απωλειών σε μισθούς και συντάξεις που έφεραν τα μνημόνια.
5. Άρση των μισθολογικών ανισοτήτων με οικονομική ενίσχυση των νέων συναδέλφων.
6. Άμεση αναγνώριση και καταβολή των ΜΚ στους/στις νεοδιόριστους/ες εκπαιδευτικούς.
7. Μέτρα στήριξης για όσους/ες εργάζονται μακριά από την κατοικία τους.
8. Καταβολή μόνιμου επιδόματος για την ανταπόκριση στις ανάγκες της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, βιβλιοθήκης και εξωδιδακτικής απασχόλησης. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης.
9. Κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ.
10. Μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και τιμαριθμική αναπροσαρμογή των μισθών
11. Αύξηση των αποζημιώσεων για την κάλυψη των οδοιπορικών για εκπαιδευτικούς που μετακινούνται για να συμπληρώσουν το ωράριό τους ή να ανταποκριθούν σε άλλες υποχρεώσεις (επιτηρήσεις πανελλαδικών εξετάσεων, βαθμολογικά κέντρα κλπ).
12. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
13. Πλήρης σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια υπηρεσίας και με το ύψος της κύριας σύνταξης στο 80% του τελικού μισθού. Επίσπευση της απόδοσης των συντάξεων.
14. Άρση του ισχύοντος χρονικού περιορισμού για τους εκπαιδευτικούς σε ό,τι αφορά την υποβολή αίτησης παραίτησης για συνταξιοδότηση.
15. Να επιστραφούν τα χρήματα (25% των αποδοχών) που παρακρατήθηκαν κατά την περίοδο της διαθεσιμότητας στους/στις συναδέλφους που βίωσαν το καθεστώς της διαθεσιμότητας. Να αρθεί άμεσα αρνητική επίπτωση στη σύνταξή τους, εξαιτίας του υπολογισμού των ετών της διαθεσιμότητας στις συντάξιμες αποδοχές τους.
16. Πλήρης και ποιοτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
17. Κρατική χρηματοδότηση που θα καλύπτει τις ανάγκες του ασφαλιστικού συστήματος για την απονομή αξιοπρεπών συντάξεων. Να καταργηθεί ο νόμος για τον ΕΦΚΑ που διαλύει την δημόσια κοινωνική ασφάλιση.
18. Προστασία της πρώτης κατοικίας και των κοινωνικών αγαθών. Καμιά ιδιωτικοποίηση σε ρεύμα, νερό, δημόσιες συγκοινωνίες.
19. Παιδεία – Υγεία – Πρόνοια, δημόσια κοινωνικά αγαθά, για όλο τον λαό. Δημόσια και δωρεάν συμπεριληπτική εκπαίδευση ως πραγματικά κοινωνικό αγαθό. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
20. Αύξηση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ.
Για τα μισθολογικά (συμπληρωματικά στα αιτήματα του 20ου Συνεδρίου)
Εξακολουθούμε να διεκδικούμε ένα μισθολόγιο που θα δίνει πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις μας και θα συνδέεται με τον πληθωρισμό και το ΑΕΠ. Μέσω ενός πραγματικού νέου μισθολογίου και όχι όπως αυτό εφαρμόστηκε από την αρχή της χρονιάς πρέπει να στοχεύουμε στην ανακατανομή του πλούτου, στην ανατροπή των αδικιών και ανισοτήτων που δημιουργήθηκαν από τη μακροχρόνια επιλεκτική επιδοματική πολιτική και την πολιτική λιτότητας.
Η εξάλειψη των μισθολογικών διαφορών και ανισοτήτων σε σχέση με τους Ευρωπαίους εκπαιδευτικούς, που έχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, πρέπει να αποτελεί κεντρικό στόχο. Ο εκπαιδευτικός είναι ο κύριος παράγοντας για την ποιότητα του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου στο σχολείο αλλά και σε κάθε προσπάθεια της πολιτείας για ουσιαστικές αλλαγές στην εκπαίδευση και στην κοινωνία. Οι αποδοχές του πρέπει να του εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να ασκεί απερίσπαστος το εκπαιδευτικό – παιδαγωγικό του έργο, να έχει επαρκή και διαρκή πρόσβαση στη βιβλιογραφία και στις εξελίξεις στους τομείς της επιστήμης, της παιδαγωγικής και της διδακτικής. Συνεπώς, η ουσιαστική οικονομική στήριξή του είναι από τις βασικότερες προϋποθέσεις για τη συνολική ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας.
Η παιδεία είναι απαραίτητος όρος για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Όμως οι ήδη χαμηλές δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση, ως ποσοστό του AEΠ, φτάνοντας μόλις το 2,5%. Απαιτείται άμεση αύξηση των δημοσίων δαπανών για την παιδεία στο 5%, τουλάχιστον, επί του AEΠ με προοπτική το 7% προκειμένου να υλοποιηθούν οι παραπάνω οικονομικοί μας στόχοι.
Η προωθούμενη πολιτική, της ευελιξίας με ασφάλεια της εργασίας (flexicurity) στόχο έχει τη διεύρυνση των ευέλικτων μορφών εργασίας που συνοδεύονται με ανατροπή της ισότητας, της προστασίας της απασχόλησης, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Η μεγάλη διεύρυνση του αριθμού των αναπληρωτών και των ωρομισθίων κινείται στην κατεύθυνση της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της μείωσης του εισοδήματός και των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας.
Κυρίαρχο παραμένει το ζήτημα της συνεχούς φτωχοποίησης της κοινωνίας και ειδικότερα του κόσμου της εκπαίδευσης. Ο προϋπολογισμός του 2024 δεν δίνει απάντηση στο βάθεμα της φτώχειας και της ακρίβειας. Οι ισχνές αυξήσεις του νέου μισθολογίου έχουν ήδη εξανεμιστεί από τις πληθωριστικές πιέσεις στα τρόφιμα, την ενέργεια, το κόστος στέγασης, στα φαρμακευτικά προϊόντα, στις ανάγκες της καθημερινότητας κάθε οικογένειας. Οι ακραίες αυτές ανατιμήσεις έχουν συντρίψει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και η ακρίβεια πια αποκτά χαρακτηριστικά φτωχοποίησης. Μια φτωχοποίηση που βαθαίνει μέρα με τη μέρα. Η ανάγκη για πραγματικές αυξήσεις είναι πιο ισχυρή από ποτέ.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ (συμπληρωματικά στα αιτήματα που ψηφίστηκαν στο 20ο Συνέδριο)
● Άμεση αύξηση του Βασικού Μισθού με προοπτική την πραγματική σύγκλιση των αποδοχών μας με τον Μ.Ο. των μισθών των εκπαιδευτικών της Ευρωζώνης. Αγωνιζόμαστε, για να μην υπάρχει κανένας συνάδελφος-εκπαιδευτικός με μισθό αναξιοπρέπειας και φτώχειας κάτω των 1000 ευρώ.
● Αποκατάσταση των εισοδηματικών απωλειών όλων των εκπαιδευτικών.
● Επίδομα στέγασης σε όλους τους εκπαιδευτικούς που διαβιούν μακριά από τις οικογενειακές τους εστίες.
● Η σχέση εισαγωγικών προς καταληκτικές αποδοχές για τους καθηγητές να
διαμορφωθεί στο 1/2,5.
● Κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και των ειδικών λογαριασμών, που αφορούν τη μισθολογική πολιτική στο Δημόσιο και άρση των αδικιών – ανισοτήτων που δημιουργούν.
● Διπλασιασμός των οικογενειακών επιδομάτων.
● Διπλασιασμός της ωριαίας αποζημίωσης και ποσοστιαία σύνδεσή της με τις συνολικές αποδοχές των εκπαιδευτικών. Καμιά μείωση και ουσιαστική αύξηση των πάσης φύσεως πρόσθετων αμοιβών (επιτροπές, βαθμολογήσεις κλπ).
● Αναγνώριση των χρόνων σπουδών όλων των εκπαιδευτικών για μισθολογική εξέλιξη κατ’ αναλογία με τη ρύθμιση που ισχύει για τους πτυχιούχους της ΑΣΕΤΕΜ.
● Επανακαθορισμός των παραμεθορίων και προβληματικών περιοχών και στη συνέχεια αύξηση του επιδόματος παραμεθορίου για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στις περιοχές αυτές αρχικά κατά 30 % όπως αποφασίστηκε και για τους ένστολους, με μακροπρόθεσμο στόχο τον διπλασιασμό των επιδομάτων.
● Αυξήσεις στους μισθούς μας 10%, άμεσα, για να καλυφθούν οι απώλειες από τον φετινό πληθωρισμό
● Κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ της ανεργίας
● Ξεπάγωμα της διετίας 2016 – 17
● Αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ
● Επαναφορά 13ου – 14ου μισθού
● Εφαρμογή του ειδικού επιδόματος βιβλιοθήκης σε αναλογία με την αντίστοιχη ρύθμιση που προβλέφθηκε για τους Πανεπιστημιακούς
● Ουσιαστική αύξηση της αμοιβής για υπερωριακή απασχόληση των εκπαιδευτικών.
● Προσαρμογή της αποζημίωσης για οδοιπορικά σύμφωνα με τις τιμές που διαμορφώνονται σήμερα στην αγορά ενέργειας.
{https://www.facebook.com/tkatsonopoulos/posts/pfbid0S93PvG5vYjFnNG5bmcJwnvt3ceBHigyeyJjzi75b6aAjs4gSxv453rVygn6jkh8el}
