Την Παρασκευή 6 Μαρτίου οι πιστοί όλων των ηλικιών θα δώσουν το παρών στις εκκλησίες το απόγευμα για να παρακολουθήσουν την λειτουργία των Χαιρετισμών. Αυτή την δεύτερη Παρασκευή της Σαρακοστής θα ψαλεί η Β' στάση του Ακάθιστου Ύμνου.
Ο Ακάθιστος Ύμνος, το εγκώμιο προς τη Παναγία, ψάλλεται (ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου) σε όλους τους ναούς τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Σαρακοστής τις πρώτες τέσσερις τμηματικά και την πέμπτη ολόκληρος.
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό η Γ Στάση των Χαιρετισμών θα τελεστεί στις 13/3 και η Δ’ Στάση στις 20/3 και ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος θα ψαλεί στις 27 Μαρτίου. Οι Χαιρετισμοί τιμούν την Παναγία και περιλαμβάνουν ύμνους και στροφές («οίκους») του Ακάθιστου Ύμνου, προβάλλοντας το μήνυμα της πίστης και της προστασίας της Θεοτόκου κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Β' Χαιρετισμοί 2026: Παρακολουθήστε LIVE την λειτουργία
Μπορείτε να παρακολουθήσετε το απόγευμα της Παρασκευής 6 Μαρτίου σε απευθείας μετάδοση την λειτουργία των Β' Χαιρετισμών από την Παναγία την Εκατονταπυλιανή της Πάρου.
{https://www.youtube.com/watch?v=OCpK9ksojH4}
Ακάθιστος Ύμνος Β’ Στάση Χαιρετισμών: Το μυστήριο της Ενανθρώπησης
Η Β’ Στάση των Χαιρετισμών της Θεοτόκου αποτελεί έναν ακόμη βαθύ θεολογικό σταθμό μέσα στη διαδρομή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Ακολουθία συνεχίζει την εξιστόρηση του μυστηρίου της Ενανθρώπησης του Χριστού, φωτίζοντας τα γεγονότα που ακολούθησαν τον Ευαγγελισμό. Στο επίκεντρο βρίσκονται η επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ, η θαυμαστή σύλληψη του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η ανθρώπινη αμφιβολία του Ιωσήφ και η Θεία Αποκάλυψη που τη διαλύει, καθώς και η Γέννηση του Χριστού. Όλα τα γεγονότα προσεγγίζονται μέσα από την υμνολογία της Εκκλησίας με λόγο ποιητικό αλλά ταυτόχρονα βαθιά θεολογικό. Κάθε στίχος κρύβει έναν συμβολισμό και μια ομολογία πίστης. Όταν η Εκκλησία ψάλλει «Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει· χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει», διακηρύσσει ότι μέσω της Θεοτόκου έρχεται στον κόσμο η σωτηρία και η λύτρωση από την αμαρτία. Η Β’ Στάση υπενθυμίζει την ταπείνωση και την απόλυτη εμπιστοσύνη της Παναγίας στο Θέλημα του Θεού.
H δεύτερη στάση των Χαιρετισμών, αποτελείται από τους οίκους εκείνους που ξεκινούν με την δεύτερη εξάδα των γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου, δηλαδή από τα γράμματα Η έως και Μ. Ο οίκος που ξεκινά με το γράμμα Η αναφέρεται στο γεγονός της προσκύνησης των ποιμένων στο νεογέννητο Ιησού Χριστό. Οι βοσκοί ακούγοντας τις υμνωδίες των αγγέλων έσπευσαν να υποδεχθούν στο κόσμο το Θείο Βρέφος. Στον επόμενο οίκο που ξεκινά με το γράμμα Θ γίνεται αναφορά στους μάγους, οι οποίοι, αφού είδαν από την πατρίδα τους την Περσία το αστέρι, το γνωστό σ’ όλους μας, ως Άστρο των Χριστουγέννων ή Άστρο της Βηθλεέμ, το ακολούθησαν κι έφτασαν στην Παλαιστίνη για να προσκυνήσουν, κι εκείνοι με τη σειρά τους, τον Μεσσία όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων.
Ο οίκος, που ξεκινά με το γράμμα Ι μας πληροφορεί για την προσφορά των δώρων των τριών μάγων στον Ιησού. Ως γνωστόν, στα δώρα των μάγων έχουν δοθεί από την Εκκλησία μας οι εξής συμβολισμοί: ο χρυσός ως τιμή στον Χριστό ως τον νέο βασιλιά του κόσμου, το λιβάνι ως Θεό και η σμύρνα επειδή ο Χριστός θα θυσιαζόταν σταυρικώς για χάρη των ανθρώπων. Σήμερα, τα δώρα φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος.
Ο οίκος που ξεκινά με το γράμμα Κ μιλάει για την επιστροφή των μάγων στη Βαβυλώνα, χωρίς, όμως, να περάσουν από τον Ηρώδη, τον Βασιλιά των Ιουδαίων για να τον ενημερώσουν, όπως τους είχε εκείνος ζητήσει, για την εύρεση-προσκύνηση εκ μέρους τους του Μεσσία. Έτσι, όταν ο Ηρώδης αντιλήφθηκε πως οι μάγοι τον είχαν κοροϊδέψει έδωσε εντολή να θανατωθούν όλα τα αρσενικά παιδιά από δύο χρονών και κάτω στην περιοχή της Βηθλεέμ.
Στον οίκο που ξεκινά με το γράμμα Λ, γίνεται αναφορά στην φυγή στην Αίγυπτο του Θείου Βρέφους μαζί με τον Ιωσήφ και την Παναγία μας, προκειμένου να γλιτώσει ο Χριστός τη θανάτωση του από τον Ηρώδη. Επέστρεψαν πίσω στην Παλαιστίνη μόνο όταν απεβίωσε ο Ηρώδης λίγα χρόνια αργότερα. Τέλος, στον οίκο που ξεκινά με το γράμμα Μ παρουσιάζεται το γεγονός της Υπαπαντής του σαράντα ημερών Ιησού στο Ναό του Σολομώντα για να αφιερωθεί στο Θεό και η υποδοχή του από τoν Προφήτη Συμεών.
Ήκουσαν oι ποιμένες,
τών Αγγέλων υμνούντων,
τήν ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·
καί δραμόντες ως προς ποιμένα,
θεωρούσι τούτον ως αμνόν άμωμον,
εν γαστρί της Μαρίας βοσκηθέντα,
ήν υμνούντες είπον·
Χαίρε, Αμνού και Ποιμένος Μήτερ,
χαίρε, αυλή λογικών προβάτων.
Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον,
χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον.
Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τη γή,
χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς.
Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα,
χαίρε, των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος.
Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα,
χαίρε, λαμπρόν της Χάριτος γνώρισμα.
Χαίρε, δι’ ής εγυμνώθη ο Άδης,
χαίρε, δι’ ής ενεδύθημεν δόξαν.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Θεοδρόμον αστέρα,
θεωρήσαντες Μάγοι,
τή τούτου ηκολούθησαν αίγλη·
καί ως λύχνον κρατούντες αυτόν,
δι’ αυτού ηρεύνων κραταιόν Άνακτα,
καί φθάσαντες τον άφθαστον,
εχάρησαν αυτώ βοώντες·
Αλληλούια.
Ίδον παίδες Χαλδαίων,
εν χερσί της Παρθένου,
τόν πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·
καί Δεσπότην νοούντες αυτόν,
ει και δούλου μορφήν έλαβεν,
έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι,
καί βοήσαι τη Ευλογημένη·
Χαίρε, αστέρος αδύτου Μήτηρ,
χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας.
Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα,
χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα.
Χαίρε, τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής,
χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν.
Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας,
χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων.
Χαίρε πυρός προσκύνησιν παύσασα,
χαίρε, φλογός παθών απαλλάττουσα.
Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης,
χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Κήρυκες θεοφόροι,
γεγονότες οι Μάγοι,
υπέστρεψαν εις την Βαβυλώνα,
εκτελέσαντές σου τον χρησμόν,
καί κηρύξαντές σε τον Χριστόν άπασιν,
αφέντες τον Ηρώδην ως ληρώδη,
μή ειδότα ψάλλειν·
Αλληλούια.
Λάμψας εν τη Αιγύπτω,
φωτισμόν αληθείας εδίωξας,
τού ψεύδους το σκότος·
τά γάρ είδωλα ταύτης Σωτήρ,
μή ενέγκαντά σου την ισχύν πέπτωκεν,
οι τούτων δε ρυσθέντες,
εβόων προς την Θεοτόκον·
Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων,
χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων.
Χαίρε, την απάτης την πλάνην πατήσασα,
χαίρε, των ειδώλων την δόξαν ελεγξασα.
Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τον νοητόν,
χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζωήν.
Χαίρε, πύρινε στύλε οδηγών τους εν σκότει,
χαίρε, σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαίρε, τροφή του μάνα διάδοχε,
χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε.
Χαίρε, η γη της επαγγελίας,
χαίρε, εξ ής ρέει μέλι και γάλα.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεώνος,
τού παρόντος αιώνος,
μεθίστασθαι του απατεώνος,
επεδόθης ως βρέφος αυτώ,
αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος·
διόπερ εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν,
κράζων·
Αλληλούια.
