Η τραγωδία στη Χίο, με τους τουλάχιστον 15 νεκρούς και τους 24 τραυματίες, δυστυχώς δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, τονίζει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Από το 2015 έως το 2025, 3.148 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται στη θάλασσα, στο Αιγαίο, επισημαίνει η Ύπατη Αρμοστεία σε ανακοίνωση και υπογραμμίζει πως αυτές οι τραγωδίες θα μπορούσαν να έχουν αποτραπεί.
Σε ό,τι αφορά στην τραγωδία στη Χίο, η Ύπατη Αρμοστεία επισημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει πλήρης διαφάνεια και αποσαφήνιση των πραγματικών περιστατικών σε τέτοιες επιχειρήσεις.
«Ενώ οι συνθήκες του θανατηφόρου συμβάντος δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί, η Ύπατη Αρμοστεία υπογραμμίζει τη σημασία να υπάρχει πλήρης διαφάνεια και αποσαφήνιση των πραγματικών περιστατικών σε τέτοιες επιχειρήσεις διάσωσης στη θάλασσα», αναφέρει σχετικά η Ύπατη Αρμοστεία που καταλήγει ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για να μην χάνονται ανθρώπινες ζωές στη θάλασσα.
Η ανακοίνωση της Ύπατης Αρμοστείας για την τραγωδία στη Χίο
«Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε χθες στο Αιγαίο, όπου τουλάχιστον 15 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 24 παιδιά, άνδρες και γυναίκες τραυματίστηκαν ανοιχτά της Χίου.
Εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και τη συμπαράστασή μας στους ανθρώπους που επέζησαν, καθώς και σε όλους τους φορείς, τις υπηρεσίες και τους διασώστες που βρίσκονται στο πλευρό των επιζώντων. Η Ύπατη Αρμοστεία βρίσκεται στο νοσοκομείο, παρέχοντας υποστήριξη στους επιζώντες και τις επιζώσες, μεταξύ άλλων μέσω πρόσβασης σε υπηρεσίες διερμηνείας και νομικής αρωγής, όπου αυτό απαιτείται.
Ενώ οι συνθήκες του θανατηφόρου συμβάντος δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί, η Ύπατη Αρμοστεία υπογραμμίζει τη σημασία να υπάρχει πλήρης διαφάνεια και αποσαφήνιση των πραγματικών περιστατικών σε τέτοιες επιχειρήσεις διάσωσης στη θάλασσα.
Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Από το 2015 έως το 2025, 3.148 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται στη θάλασσα στο Αιγαίο.
Αυτές οι τραγωδίες θα μπορούσαν να έχουν αποτραπεί. Τα κράτη οφείλουν να κάνουν περισσότερα για την επίλυση των συγκρούσεων και την αντιμετώπιση των αιτίων που αναγκάζουν τους ανθρώπους να καταφεύγουν σε τόσο επικίνδυνα ταξίδια. Χρειάζεται περισσότερη στήριξη προς τις χώρες πρώτου ασύλου, καθώς και περισσότερες νόμιμες εναλλακτικές οδοί. Πάνω απ’ όλα, απαιτείται να γίνουν περισσότερα για να μη χάνονται ζωές στη θάλασσα. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα αποτελεί νομική και ανθρωπιστική επιταγή που πρέπει να διαφυλάσσεται με τη συνεργασία όλων».
