Τη στήριξή τους στις αγροτικές κινητοποιήσεις εκφράζουν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και ερευνητές, κάνοντας λόγο για μια βαθιά και διαρκή κρίση στον αγροδιατροφικό τομέα, που απειλεί όχι μόνο τη βιωσιμότητα των αγροτών αλλά και την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.
Σε κοινή τους παρέμβαση, τονίζουν ότι οι κινητοποιήσεις των αγροτών δεν αποτελούν μια συγκυριακή διαμαρτυρία, αλλά την κορύφωση ενός πολυετούς αδιεξόδου. Όπως επισημαίνουν, το κόστος παραγωγής αυξάνεται διαρκώς, οι τιμές παραγωγού παραμένουν απροστάτευτες, ενώ η κλιματική κρίση και η ανεπαρκής αποζημίωση των καταστροφών οδηγούν σε σοβαρές απώλειες εισοδήματος και παραγωγής. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις «ελληνοποιήσεις», στους ανεπαρκείς ελέγχους της αγοράς και στις ζωονόσους που αποδεκατίζουν το ζωικό κεφάλαιο, δημιουργώντας συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και οικονομικής ασφυξίας. Παράλληλα, οι πανεπιστημιακοί κάνουν λόγο για έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού της αγροτικής πολιτικής και για υποβάθμιση των δημόσιων μηχανισμών στήριξης και ελέγχου.
Όπως σημειώνουν, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε τις παθογένειες του πελατειακού συστήματος και την αποδυνάμωση των δημόσιων πολιτικών, επιβαρύνοντας περαιτέρω τη θέση των παραγωγών. Τονίζουν ότι χωρίς ουσιαστική ανασυγκρότηση της αγροτικής πολιτικής και χωρίς έναν ισχυρό δημόσιο φορέα χρηματοδότησης, η ελληνική ύπαιθρος κινδυνεύει με νέα μαζική έξοδο παραγωγών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι πανεπιστημιακοί προειδοποιούν ότι ενδεχόμενη κατάρρευση του αγροδιατροφικού τομέα θα έχει σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, επηρεάζοντας την ποιότητα της διατροφής, την προστασία του περιβάλλοντος και τη συνοχή της υπαίθρου. Για τον λόγο αυτό, δηλώνουν πως συμπαρατάσσονται με γεωργούς, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους και αλιείς, στηρίζοντας τα αιτήματά τους και συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις.
Όπως υπογραμμίζουν, τα αγροτικά μπλόκα αποτελούν σήμερα «το τελευταίο ανάχωμα» για να μην ολοκληρωθεί η αποδιάρθρωση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, καλώντας την Πολιτεία σε ουσιαστικό διάλογο και άμεσες παρεμβάσεις με επιστημονικό σχεδιασμό και κοινωνική δικαιοσύνη.
Η ανακοίνωση της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών
Οι μαζικές κινητοποιήσεις των αγροτών εκφράζουν μια βαθιά αγωνία για τη βιωσιμότητα και το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και της υπαίθρου. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή διαμαρτυρία, αλλά για την κορύφωση μιας κρίσης που αφορά το παρόν και το μέλλον της παραγωγικής βάσης της χώρας. Ο αγροδιατροφικός τομέας της χώρας βιώνει μία συνεχόμενη κρίση που κάθε χρόνο γίνεται πιο έντονη και πιο πολύπλοκη. Tο κόστος παραγωγής εκτινάσσεται, οι τιμές παραγωγού δεν προστατεύονται, η κλιματική κρίση και η ανεπάρκεια κάλυψης καταστροφών προκαλεί σοβαρές απώλειες παραγωγής, οι «ελληνοποιήσεις» και οι ανεπαρκείς έλεγχοι της αγοράς δημιουργούν αθέμιτες συνθήκες ανταγωνισμού, οι ζωονόσοι εξοντώνουν το ζωικό κεφάλαιο, οι φορείς σχεδιασμού και εφαρμογής της αγροτικής πολιτικής υπονομεύουν την βιωσιμότητα του τομέα, οι ανισότητες διευρύνονται οι ανισότητες διευρύνονται και θα διευρύνονται όσο δεν ανασυγκροτείται ένας δημόσιος φορέας χρηματοδότησης της εθνικής αγροτικής πολιτικής όπως η πρώην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία αποτέλεσε παραδειγματικό θύμα των μνημονιακών πολιτικών και κλειδί για τη σημερινή απόγνωστη των αγροτών. Ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και δασκάλες, ερευνητές και ερευνήτριες κατανοούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο αγροτικό ζήτημα που αφορά τη βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας και της αγροτικής κοινωνίας. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια κυριαρχούν και μια νέα αγροτική έξοδος είναι προ των πυλών. Η επισιτιστική ασφάλεια της χώρας, η ποιότητα της διατροφής μας, η προστασία του φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος απειλούνται αν καταρρεύσει η παραγωγική τάξη των αγροτών.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκάλυψε τις ρίζες του πελατειακού, παλαιοκομματικού συστήματος και κατεδάφισε τους μύθους του επιτελικού, εκσυγχρονιστικού κράτους της κυβέρνησης. Η αποδυνάμωση των δημόσιων πολιτικών, οι πρόχειρες (μη επιστημονικές) λύσεις, η υπολειτουργία των μηχανισμών ελέγχου, η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και εκπαίδευσης με σύγχρονες μεθόδους έχουν επιβαρύνει τη θέση των αγροτών και έχουν υπονο-μεύσει τη βιωσιμότητα του αγροδιατροφικού τομέα. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις και η διεύρυνση της στήριξής τους από ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας – κόντρα στις προσπάθειες ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού από την κυβέρνηση – αποτελούν το τελευταίο ανάχωμα για να μην ολοκληρωθεί το έγκλημα. Η ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα γνωρίζει τη σημασία του αγροδιατροφικού τομέα και της αγροτικής κοινωνίας για την χώρα και τις σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες που θα έχει μια πιθανή κατάρρευσή του. Η Συσπείρωση Εκπαιδευτικών συμπαρατάσσεται με τους γεωργούς, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους, αλιείς και όλους τους αγρότες και τις αγρότισσες στον δίκαιο αγώνα τους. Ενώνει τη φωνή της στις κινητοποιήσεις τους και υποστηρίζει τα δίκαια αιτήματά τους.
