Στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) συζητούνται αύριο δύο υποθέσεις για τη φορολογική μεταχείριση των Airbnb οι οποίες είχαν απασχολήσει την επταμελή σύνθεση του Β΄ Τμήματος που έκρινε ως ακυρωτέα την εγκύκλιο της ΑΑΔΕ για το αυτοτελές τέλος επιτηδεύματος. Ωστόσο είχαν παραπεμφθεί για οριστική απόφαση στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.
Το Β' Τμήμα του ΣτΕ χωρίς να μπει στην ουσία της υπόθεσης, κατά πλειοψηφία έκρινε ότι κάθε ακίνητο που εκμισθώνεται με βραχυχρόνια μίσθωση δεν αποτελεί υποκατάστημα και ότι για την επιβολή τέλους επιτηδεύματος για τα ακίνητα αυτά απαιτούνταν ειδική νομοθετική πρόβλεψη. Συνεπώς, κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη «εγκύκλιος» επιβάλλει τέλος επιτηδεύματος στα ακίνητα αυτά, δεν έχει τον χαρακτήρα απλής ερμηνευτικής εγκυκλίου, καθώς εισάγει το πρώτον νέα ρύθμιση κανονιστικού χαρακτήρα. Κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας, μια τέτοια ρύθμιση έπρεπε να θεσπιστεί με τυπικό νόμο και να τηρεί τις συνταγματικές αρχές της νομιμότητας και της βεβαιότητας του φόρου, αλλά και την απορρέουσα από την αρχή της ασφάλειας δικαίου απαίτηση της σαφήνειας και προβλεψιμότητας των φορολογικών διατάξεων.
Έτσι, το θέμα επανέρχεται αυτή τη φορά στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου που καλείται να αποφασίσει:
α) εάν η προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί ερμηνευτική εγκύκλιο (μη εκτελεστή) ή θεσπίζει νέα κανονιστική ρύθμιση και, συνεπώς, προσβάλλεται παραδεκτώς, καθώς και εάν είναι νόμιμη,
β) εάν επιδρούν στις εκκρεμείς αυτές δίκες οι διατάξεις αφενός του (δημοσιευθέντος μετά τη συζήτηση ενώπιον του Β΄ Τμήματος) ν. 5162/2024, με τον οποίο καταργήθηκε, από το φορολογικό έτος 2024, το τέλος επιτηδεύματος για τα φυσικά πρόσωπα και αφετέρου του (δημοσιευθέντος μετά τη δημοσίευση των παραπεμπτικών αποφάσεων) ν. 5222/2025, με τον οποίο ορίστηκε (με έναρξη ισχύος από το φορολογικό έτος 2024) ότι νοείται ως υποκατάστημα, για την εφαρμογή του νόμου περί επιβολής τέλους επιτηδεύματος, ακίνητο που μισθώνεται ή υπεκμισθώνεται για βραχυχρόνια μίσθωση.
