Ήταν Νοέμβριος του 2024 όταν για πρώτη φορά έγινε αναφορά σε αταυτοποίητο βιολογικό υλικό που φυλασόταν σε σακουλάκια δίπλα στο γραφείο του εφέτη ανακριτή των Τεμπών. Η επίσημη εξήγηση τότε ήταν ότι αυτό γινόταν στο πλαίσιο φύλαξης των πειστηρίων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστό σε ποιο ή ποια από τα 57 θύματα ανήκουν τα οστά αυτά.
Συγγενής θύματος υπέβαλε αίτημα να γίνουν βιοχημικές, τοξικολογικές και ανθρωπολογικές εξετάσεις και DNA στα συγκεκριμένα οστά. Το αίτημα όμως απορρίφθηκε όπως και η προσφυγή εναντίον των απορριπτικών ανακριτικών διατάξεων από το δικαστικό συμβούλιο. Σκεπτικό της απόρριψης ήταν ότι πρόκειται για ανακριτικές πράξεις που δεν χρησιμεύουν.
Η απόρριψη άλλωστε σχετικών αιτημάτων των συγγενών των θυμάτων ήταν «κανόνας» σε όλη την διάρκεια των 2,5 χρόνων της ανακριτικής διαδικασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στις 10 Απριλίου 2023, μόλις 40 ημέρες μετά το πολύνεκρο δυστύχημα ο ίδιος εφέτης ανακριτής είχε στείλει δύο έγγραφα στην Τροχαία με τα οποία ζητούσε από το νοσοκομείο Λάρισας να καταστραφούν τα φιαλίδια αίματος που είχαν ληφθεί για δείγμα DNA. Τα εν λόγω δείγματα καταστράφηκαν χωρίς να γίνουν τοξικολογικές εξετάσεις.
Αιτήσεις και απορρίψεις
Η ίδια άρνηση για τοξικολογικές και βιοχημικές εξετάσεις εκφράστηκε επίσημα και στις τρεις (3) αιτήσεις εκταφής που κατέθεσε ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας θύματος των Τεμπών.
Ο Παύλος Ασλανίδης επανήλθε τον Απρίλιο του 2025 με αίτημα για τα οστά. Και πάλι απορρίφθηκε ως αβάσιμη με το σκεπτικό ότι, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία γενετικής ταυτοποίησης του ανευρεθέντος βιολογικού υλικού και είχε επαληθευτεί η γνησιότητα των βίντεο της ΙΝΤΕΡΣΤΑΡ.
Ο δικηγόρος του, Γιάννης Μαντζουράνης κατέθεσε υπόμνημα, τον Ιούνιο του 2025 προς το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας επί της διαφωνίας η οποία ανέκυψε μετά την απόρριψη της σχετικής αίτησης, προκειμένου να γνωστοποιήσει η ανάκριση πόσα είναι τα οστά που βρέθηκαν στο τόπο του δυστυχήματος και στα υπόλοιπα σημεία όπου κατέληξαν αδρανή υλικά και διαμελισμένα μέλη των θυμάτων μετά το μπάζωμα του χώρου καθώς και ο τόπος στον οποίο φυλάσσονται αυτά τα τεκμήρια. Με την ίδια αίτηση ο κ. Μαντζουράνης ζητούσε για λογαριασμό του πατέρα θύματος να διενεργηθούν με παραγγελία του Εφέτη Ανακριτή όλες οι αναγκαίες βιοχημικές, ιστολογικές και τοξικολογικές εξετάσεις και οι εξετάσεις DNA για να ταυτοποιηθεί η προέλευση όλων των ανευρεθέντων οστών και να διακριβωθούν τα αίτια θανάτου. Ομοίως με όλες τις προηγούμενες σχετικές αιτήσεις συγγενών, απορρίφθηκε.
Τα συγκεκριμένα οστά είχαν βρεθεί και είχε γίνει η περισυλλογή τους από τις εγκαταστάσεις του ΟΣΕ στο Κουλούρι και όχι από τον τόπο του δυστυχήματος. Φυλασόταν, σύμφωνα με τους συγγενείς σε διπλανό γραφείο του εφέτη ανακριτή, όσο διαρκούσε η ανάκριση. Στον παρόντα χρόνο δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν πού βρίσκονται.
Πιθανολογούν ότι φυλάσσονται με τα υπόλοιπα πειστήρια της υπόθεσης.
Σήμερα πια έχουμε έναν άλλο πατέρα, τον Πάνο Ρούτσι να είναι 14 μέρες τώρα σε απεργία πείνας, ζητώντας να ικανοποιηθεί το αίτημα εκταφής του παιδιού του και διενέργειας βιοχημικών, ιστολογικών και ανθρωπολογικών εξετάσεων στη σορό του. Έχουμε επίσης μία παραγγελία για προκαταρκτική για την εκταφή μόνο για ταυτοποίηση της σορού, που δεν απαντά συνεπώς στο αίτημα Ρούτσι. Και ένα ερωτηματικό για το αν θα έφτανε ένας πατέρας που έχασε το παιδί του, να ρισκάρει την ίδια τη ζωή του, εάν είχαν ικανοποιηθεί προηγούμενα αιτήματα εκταφής και βιοχημικών εξετάσεων.
