Σε καθεστώς αυξημένης επιφυλακής βρίσκεται η ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα, μετά τη νέα κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου και των Στενών του Ορμούζ, ενός από τα πλέον στρατηγικά θαλάσσια περάσματα παγκοσμίως.
Η ανησυχία εντείνεται καθώς, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες από πηγές του Λιμενικού Σώματος, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) και το Πολεμικό Ναυτικό του Ιράν εκπέμπουν μηνύματα που κάνουν λόγο για «κλείσιμο» των Στενών μέχρι νεωτέρας.
Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να έχουν δυσανάλογα βαριές συνέπειες κυρίως για τις ασιακές αγορές, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές που διέρχονται από το συγκεκριμένο σημείο.
Περίπου το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και πάνω από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου αργού και πετρελαϊκών προϊόντων διακινείται μέσω των Στενών του Ορμούζ, χωρίς ουσιαστικές εναλλακτικές διαδρομές σε περίπτωση διακοπής. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ποσοτήτων κατευθύνεται προς την Ασία, με την Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα να απορροφούν σχεδόν το 70% των ροών αργού πετρελαίου και συμπυκνωμάτων που διέρχονται από το στενό. Για τις οικονομίες αυτές, ένα ενδεχόμενο κλείσιμο θα σήμαινε άμεσο κίνδυνο ενεργειακών ελλείψεων, αύξηση του κόστους εισαγωγών και έντονες πιέσεις στη βιομηχανική και μεταποιητική δραστηριότητα.
Ιδιαίτερα εκτεθειμένη εμφανίζεται και η αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου, καθώς περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου LNG διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, κυρίως με φορτία από το Κατάρ προς ασιακούς προορισμούς. Χώρες που βασίζονται στο καταριανό LNG για την ηλεκτροπαραγωγή και τη βιομηχανία τους θα αντιμετώπιζαν σοβαρές δυσκολίες κάλυψης των αναγκών τους, με περιορισμένα περιθώρια άμεσης αντικατάστασης των ποσοτήτων αυτών από άλλες πηγές.
Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι παραγωγοί, όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, διαθέτουν αγωγούς που παρακάμπτουν εν μέρει τα Στενά, η διαθέσιμη δυναμικότητα των υποδομών αυτών δεν επαρκεί για να απορροφήσει το σύνολο των ροών που σήμερα περνούν από το Ορμούζ. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και μια προσωρινή διακοπή θα οδηγούσε σε απότομη μείωση της προσφοράς στις διεθνείς αγορές, προκαλώντας άνοδο των τιμών και αυξημένη μεταβλητότητα.
Αντίθετα, χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται λιγότερο ευάλωτες, καθώς οι εισαγωγές τους από τον Περσικό Κόλπο έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καλύπτοντας μικρό ποσοστό της συνολικής κατανάλωσης. Ωστόσο, η έμμεση επίδραση μέσω των διεθνών τιμών ενέργειας θεωρείται αναπόφευκτη και για τις δυτικές οικονομίες.
Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκεται και η ναυτιλία, με τις χώρες σημαίας και τις ναυτιλιακές εταιρείες που δραστηριοποιούνται έντονα στη μεταφορά ενεργειακών φορτίων από τον Περσικό Κόλπο, μεταξύ αυτών και η ελληνική ναυτιλία, να αντιμετωπίζουν αυξημένο επιχειρησιακό και ασφαλιστικό κόστος. Ένα ενδεχόμενο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ θα λειτουργούσε ως καταλύτης ευρύτερων αναταράξεων, πλήττοντας πρώτα και κυρίως τις ενεργειακά εξαρτημένες ασιακές οικονομίες, αλλά με συνέπειες που θα γίνονταν αισθητές σε ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.
