Δώρισε ένα ασθενοφόρο με λεφτά από τη σύνταξή της και από την πώληση ενός οικοπέδου. Γιατί; Γιατί όπως λέει στο Dnews, η ηλικιωμένη Αθηνά Παπαχρήστου: «Πρώτα είναι η υγεία. Τι να το κάνω το χωράφι, όταν ο φτωχός άνθρωπος, ο ταλαίπωρος, ο άρρωστος, υποφέρει»;
Τα λόγια της, μάθημα ζωής, σε μία κοινωνία που έχει ξεχάσει το ρήμα «νοιώθω». Λόγια απλά, από έναν άνθρωπο που έμεινε ορφανός από μικρός και ότι χρήματα είχε, ήταν μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς στην ελληνική επαρχία.
Αγόρασε το νέο ασθενοφόρο στη μνήμη του άντρα της, αφού όταν τον πήγαινε στο νοσοκομεία τα «ασθενοφόρα χαλούσαν στο δρόμο, αν βρίσκαμε ασθενοφόρο». Με την προϋπόθεση να εξυπηρετεί, μόνο το νοσοκομείο του Μεσολογγίου.
«Είχα τον άντρα μου 12 χρόνια κατάκοιτο και είχαμε γυρίσει όλα τα νοσοκομεία, από το Ρίο, μέχρι τα Γιάννενα. Αλλά δε μπορούσαμε να βρούμε ένα νοσοκομειακό να μας πάει την ώρα έπρεπε. Μετά, όλα τα αυτοκίνητα χάλαγαν στο δρόμο. Και εγώ με το νεφρό μου, έπρεπε να κάνω λιθοτριψία στην Πάτρα. Αλλά δεν υπήρχε ασθενοφόρο να με πάρει. Όταν επιτέλους βρέθηκε ένα, χάλασε στο δρόμο. Και άλλη μία φορά, που έπρεπε να πάμε στο νοσοκομείο και εγώ και ο άντρα μου, μπήκαμε σε ένα ασθενοφόρο και πάλι χάλασε. Μέσα στα χιόνια και τις λακκούβες, το ασθενοφόρο έμεινε, πριν φτάσουμε στην Άρτα. Μας κατέβασαν και μας άφησαν κάτω από ένα υπόστεγο, για να πάνε να φτιάξουν το αυτοκίνητο», μας λέει.
Αποφάσισε έτσι να πουλήσει ένα λιοστάσι, να συμπληρώσει τα χρήματα που είχε από τη σύνταξη και να πάρει το ασθενοφόρο.
«Πήρα ένα καινούργιο, να μην χαλάει. Και αχρείαστο να είναι, καλύτερα. Αλλά αν πρέπει, να είναι εδώ και να εξυπηρετεί τους φτωχούς και τους ταλαίπωρους. Να έχεις τον άρρωστο και να μην υπάρχει ασθενοφόρο για να τον σώσει; Αυτά έπρεπε να τα είχαν κάνει οι μεγάλοι, οι υπουργοί. Αυτά τα χρήματα που έδωσα, είναι χρήματα που βγήκαν από σκληρή δουλειά και κόπο. Ήμουν ορφανή από μικρή. Είχα και ένα χωραφάκι και το πούλησα και αυτό, για να συμπληρωθούν τα χρήματα για το καινούργιο ασθενοφόρο. Τι να το κάνω εγώ το χωράφι, αν ο άνθρωπος υποφέρει και δεν μπορεί να πάει στο γιατρό. Πρώτα από όλα είναι η υγεία. Μία ημέρα θα πεθάνω, είπα. Τι να το κάνω το λιοστάσι. Θα πάρω το ασθενοφόρο, να εξυπηρετεί τους φτωχούς, τους ταλαίπωρους και τους άρρωστους. Δεν είχα κανένα παράπονο από τους ανθρώπους του ΕΚΑΒ, αλλά δεν είχαν και αυτοί καινούργια αυτοκίνητα», μας είπε και ευχήθηκε τις δικές της σκέψεις να κάνουν και άλλοι συνάνθρωποί της.
