«Έβλεπα τα αεροπλάνα που κάνανε καταπληκτικές προσπάθειες για να σβήσουν μία φωτιά, μία αναζωπύρωση και κάποια στιγμή σκέφτηκα να κάνω δύο τρία κοντινά πλάνα.
Βλέπω την ώρα που το αεροπλάνο χτυπάει στο δέντρο, εκείνη τη στιγμή δεν το πίστευα και ξαφνικά το βλέπω να αλλάζει κάπως πορεία και να κάνει βουτιά.
Εκείνη τη στιγμή βλέπω τον καπνό, τη φλόγα που σηκώθηκε και ύστερα ήρθε ο κρότος. Ένας εκκωφαντικός κρότος. Δεν το πίστευα, ακόμα δεν έχω συνέλθει
Διάλεξα εκείνη τη στιγμή για να γράψω 2-3 εντυπωσιακά πλάνα για να φαίνεται η προσπάθειά τους, η αυτοθυσία τους. Ήρωες αυτοί οι άνθρωποι. Φαίνεται πάρα πολύ καθαρά και μέχρι εκεί ήταν πολύ ωραία πλάνα.
Το σοκ είναι πάρα πολύ μεγάλο. Είναι εκείνη η ώρα που γίνεται “ένα” η κάμερα πάνω στο σώμα, πάνω στο μάτι αλλά δυστυχώς όλο αυτό το πράγμα μπαίνει και μέσα στην ψυχή και θα με ακολουθεί για πάρα πολύ καιρό ακόμα», περιγράφει σοκαρισμένος ο εικονολήπτης της ΕΡΤ.
