Η κατασκευή και επαναλειτουργία του συντριβανιού το 2020 δεν έφερε μεγάλη ανάπτυξη στην περιοχή, αλλά διεύρυνε και τις ανισότητες.
Όπως φαίνεται στο μεσημεριανό οδοιπορικό του Dnews, στον «ομφάλιο λώρο» της Αθήνας έχουν ανοίξει καινούργια εστιατόρια, καφέ και πολυτελή ξενοδοχεία τα οποία φέτος πλημμύρισαν κόσμο και εξακολουθούν να δέχονται πολλούς επισκέπτες.
Συγκεκριμένα στην αρχή της Αθηνάς, στον πεζόδρομο της Δώρου, στην αρχή της Αγίου Κωνσταντίνου, στο παλαιό φαρμακείο του Μπακάκου αλλά και στους γύρω δρόμους η επιχειρηματικότητα ειδικά στην εστίαση γνωρίζει μια νέα ακμή, αντίστοιχη με εκείνη του «Νέον», της «Φοντάνα», του «Μέγα Αλέξανδρου» και του «Λαύριον».
Ωστόσο, λίγα μέτρα πιο πέρα εξαθλιωμένοι τοξικομανείς κοιμούνται κατάχαμα, άλλοι παίρνουν τις δόσεις τους μπροστά σε πολίτες, ενώ υπάρχει και κόσμος που ψάχνει στα σκουπίδια, τα οποία σχηματίζουν βουνό, στην Σατωβριάνδου, την Μενάνδρου, της Βερανζέρου κτλ, για ένα κομμάτι ψωμί.
Η λάμψη του ‘60-‘70
Όσες φορές στο παρελθόν επιχειρήθηκε ανάπλαση της πλατείας κυρίως στον 20ο αιώνα, η πραγματικότητα επέδρασε τόσο καταλυτικά που σύντομα αυτή η ιστορική γειτονιά κατέληξε σε ένα ατελείωτο σκουπιδαριό «ψυχών και ελπίδων», όπως θα έλεγε και ο ποιητής.
Την δεκαετία του ‘60 και του ‘70 η Ομόνοια κατέγραψε την μεγαλύτερη άνθηση της, διαθέτοντας πολλά εμπορικά καταστήματα, τα πρώτα πολυκαταστήματα «Μινιόν», «Λαμπροπούλος» και «Κατρατζος (σπορ)», κέντρα διασκέδασης, θέατρα, καφετέριες και εστιατόρια.
Η πλατεία «συνδεόταν» άμεσα με την Βαρβάκειο, την Ιχθυαγορά και τη Φρουταγορα, στην οδό Αθηνάς, καθώς και με ιστορικότερες γειτονικές περιοχές όπως την Σοφοκλέους, την Ευριπίδου, την πλατεία Θεάτρου, την υπαίθρια αγορά σφαγίων στου Ψυρρη και στο Μοναστηράκι.
Η μεγάλη πτώση
Η παρακμή ξεκίνησε μετά το ‘90 όταν είχαν κλείσει ή καταστραφεί τα εμπορικά πολυκαταστήματα και σταδιακά μεταφέρονταν η επιχειρηματική δραστηριότητα στα προάστια. Την ίδια περίοδο ένα ακόμη πρόβλημα προέκυψε από την μαζική είσοδο μεταναστών που αλλοίωσαν παντελώς την φυσιογνωμία της Ομόνοιας και παραδοσιακών συνοικιών όπως το Μεταξουργείο, την πλατεία Βάθη, τα Πατησια και την Κυψέλη.
Και όσο εξαπλωνόταν οι αλλοδαποί και παράλληλα αυξανόταν οι τοξικομανείς, τόσο απαξιωνόταν το μέρος. Οι χαριστικές βολές δόθηκαν στις αρχές του 21ου αιώνα όταν η Ομόνοια μετατράπηκε σε άντρο διακίνησης ναρκωτικών όλου του λεκανοπεδίου με αποτέλεσμα να μεταφερθούν εδώ διακινητές και ουσιοεξαρτημένοι και η εγκληματικότητα να εκτιναχθεί στα ύψη.
Από το 2014-15 όταν καταγράφεται μεγάλη αύξηση τουριστικού ρεύματος γίνεται μια νέα προσπάθεια ανασυγκρότησης, η οποία σήμερα φαίνεται πως αποδίδει ορισμένους καρπούς. Δεν παραγνωρίζεται βέβαια ότι η βαριά εγκληματικότητα, οι δολοφονίες, η σωματεμπορία, τα ναρκωτικά, αλλά και οι μικρό κλοπές αποτελούν ακόμη στοιχεία που χαρακτηρίζουν την περιοχή.
