Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, οι Εκκλησίες γεμίζουν με τη μυρωδιά από τις Φανουρόπιτες που φτιάχνουν οι νοικοκυρές.
Σύμφωνα με την παράδοση, η Φανουρόπιτα φτιάχνεται όχι για τον ίδιο τον Άγιο αλλά για τη σωτηρία της ψυχής μητέρα του.
Η μητέρα του ήταν μία αμαρτωλή γυναίκα, με απάνθρωπη και σκληρή συμπεριφορά απέναντι στους φτωχούς.
Ο Αγιος Φανούριος, παρόλο που έκανε πολλές προσπάθειες να την σώσει από την Κόλαση, δεν τα κατάφερε.
Γι’ αυτό παρακάλεσε, να μην φτιάχνουν τίποτα για αυτόν, αλλά για την μνήμη και την ψυχή της μητέρας του λέγοντας και την ευχή «Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου». Προς τιμήν του λοιπόν, συνηθίζεται οι νοικοκυρές να φτιάχνουν φανουρόπιτες, τις οποίες μοιράζουν στη γειτονιά αφού ευλογηθούν πρώτα από την εκκλησία.
Με το πέρασμα των χρόνων, καθιερώθηκε η αντίληψη ότι ο Άγιος σου φανερώνει ό,τι ζητήσεις.
Πολλοί, εξάλλου, συνδέουν αυτή την ιδιότητα του Αγίου Φανουρίου και της πίτας με το όνομα του Αγίου, που προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει αποκαλύπτω. Έτσι, όταν θέλεις να σου φανερώσει κάτι που έχασες ή κάτι που σου λείπει, το ζητάς από τον Άγιο, «τάσσοντας» του πίτα λέγοντας «Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσε μου το… και εγώ θα φτιάξω μια πίτα για την ψυχή της μάνας σου», την ευλογείς στην εκκλησία και την μοιράζεις σε 7 μονοστέφανες πρώτα.
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι 7 ή 9 παραδοσιακά, καθώς συμβολίζουν τα μυστήρια της εκκλησίας, τις μέρες της δημιουργίας και τα τάγματα των αγγέλων.
