Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, δεν εξέτασε την ουσία της υπόθεσης και δέχθηκε ότι η κατάχρηση εξουσίας που αποδίδονταν στους αστυνομικούς αφορούσε πλημμεληματική πράξη (αυτή της μη δίωξης υπαίτιου τέλεσης τυχερών παιχνιδιών) και έτσι, σύμφωνα με τις προβλέψεις του νέου Ποινικού Κώδικα, το αδίκημα αντιμετωπίστηκε ως πλημμέλημα και παραγράφηκε λόγω παρέλευσης της 5ετίας.
Πρόκειται για αστυνομικούς, που κατά βάση έχουν συνταξιοδοτηθεί και υπηρετούσαν το διάστημα 2008-2010, όταν τελέστηκε η πράξη, σε διάφορα τμήματα της ανατολικής Θεσσαλονίκης. Πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί σε ποινές κάθειρξης 7 και 9 ετών, αλλά είχαν αφεθεί ελεύθεροι ενόψει του Εφετείου.
Εκτός από τους αστυνομικούς, το δικαστήριο απάλλαξε για τον ίδιο λόγο πέντε ιδιώτες- ιδιοκτήτες καταστημάτων που σε πρώτο βαθμό είχαν καταδικαστεί ως ηθικοί αυτουργοί στην κατάχρηση εξουσίας σε ποινές κάθειρξης από 5 έως 10 έτη.
Η υπόθεση άρχισε να ερευνάται από τους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. ύστερα από καταγγελία ότι αστυνομικοί πληροφορούσαν καταστηματάρχες ενόψει επικείμενων ελέγχων με συνέπεια οι έλεγχοι είτε να ματαιώνονται είτε να διεξάγονται πλημμελώς.
Στο επίκεντρο της έρευνας είχαν βρεθεί επτά καταστήματα με «φρουτάκια» τα οποία υποτίθεται ότι λειτουργούσαν ως καφέ- μπαρ παρέχοντας υπηρεσίες διαδικτύου.
Στις απολογίες τους στο πρωτόδικο δικαστήριο οι εμπλεκόμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες, ισχυριζόμενοι ότι είχαν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους.
