Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν σύμφωνη με την εισαγγελική πρόταση καθώς η εισαγγελέας είχε τονίσει ότι δεν είχε διαπραχθεί κανένα αδίκημα ούτε ο γνωστός εισαγγελικός λειτουργός είχε προβεί σε οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια όταν χειρίστηκε θέματα σχετιζόμενα με την αξιοποίηση και την παραλαβή της πολυσυζητημένης λίστας, που πριν από χρόνια αποτέλεσε αντικείμενο που πυροδότησε σκληρή πολιτική αντιπαράθεση.
Στην έναρξη της διαδικασίας, ο Ι. Διώτης έκανε την εξής δήλωση «επί επτά και πλέον έτη σύρομαι ως κακούργης άδικα. Η εναντίον μου κατηγορία δεν είναι απλά αβάσιμη αλλά και παράνομη. Εγώ δεν παρέβη τον νόμο. Ετήρησα τον νόμο».
Ο κ. Διώτης - το όνομα του οποίου έχει ταυτιστεί με τη δίωξη της 17Ν - απολογούμενος υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι όχι μόνον αξιοποίησε τη λίστα Λαγκάρντ αλλά το έκανε τηρώντας απόλυτα τη νομιμότητα.
«Προτίμησα να ακολουθήσω τη νόμιμη οδό, ανέφερε μεταξύ άλλων και πρόσθεσε , διέταξα μεγαλύτερο έλεγχο καταθέσεων που έγινε ποτέ στη χώρα, σε αυτούς περιλαμβανόταν και λίστα Φαλτσιανί.... Με αυτά κέρδισε το Δημόσιο... Το ωφέλησα δεν το έβλαψα» κατέληξε συμπερασματικά ο κ. Διώτης.
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσε ως μάρτυρας ο Ευαγ. Βενιζέλος και πρώην στελέχη του ΣΔΟΕ.
Ο Ε. Βενιζέλος όπως και στο δικαστήριο του πρώτου βαθμού, ανέφερε, πως η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ κινήθηκε για πολιτικούς λόγους, πως δεν υπέστη ζημία το δημόσιο από τις ενέργειες του κ. Διώτη και πως η λίστα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο ως έναυσμα για έλεγχο, αλλά όχι ως βάση καθώς ήταν παράνομο αποδεικτικό υλικό.
Επίσης τόνισε πως ο Ι.Διώτης δεν είχε δόλο να ωφελήσει τα πρόσωπα που περιλαμβάνονταν σε αυτήν. Τα πρώην στελέχη του ΣΔΟΕ αναφέρθηκαν στις δυσκολίες του ελέγχου αλλά και στις πολιτικές πιέσεις να γίνει γρήγορα και τόνισαν πως τα πρόσωπα που υπήρχαν στη λίστα Λαγκάρντ προέκυπταν και από άλλες νόμιμες λίστες.
Σε πρώτο βαθμό ο Ιωάννης Διώτης είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 10 χρόνων, ποινή που είχε προκαλέσει αντιδράσεις, όχι μόνον από τον ίδιο, αλλά και μέσα στη δικαιοσύνη.
