Ο Βασίλης, είναι το αγόρι που η ιστορία του έγινε γνωστή μέσα από το Lifo συνοδεύοντας εκείνη την μαυρισμένη από τους καπνούς φωτογραφία η οποία έκανε το γύρο του κόσμου, μέσα από τα social media.
Στην 3η απονομή των «you smile awards», το Χαμόγελο με τους εθελοντές του, έδωσαν στον Βασίλη το βραβείο για την ανθρωπιά του, την ψυχραιμία του, το περίσσευμα ψυχής και το θάρρος που επέδειξε και τον ανέδειξαν μικρό ήρωα της χρονιάς στην κατηγορία «Παιδί που βοήθησε άλλα παιδιά», με την ελπίδα να εμπνεύσει κι άλλους ανθρώπους με τις πράξεις του.
Την βράβευση έκανε ο ίδιος ο πρόεδρος του Χαμόγελου, Κώστας Γιαννόπουλος, δίνοντας με αυτή του την κίνηση μεγάλο ειδικό βάρος σε στη βράβευση.
Ο 15χρονος (σήμερα) Βασίλης παρά το νεαρό της ηλικίας του κράτησε την ψυχραιμία του εκείνη τη μαύρη μέρα, που το ελληνικό κράτος την έχασε. Και δεν έχασε μόνο την ψυχραιμία του αλλά και τη ανθρωπιά του και την ειλικρίνεια του. Αντίθετα, με το κράτος, εκείνο το 14χρονο αγόρι που βοήθησε τη γιαγιά του και την αδελφή του να εγκαταλείψουν εγκαίρως το σπίτι τους, που έσβησε με πετσέτες τις φλόγες σε παρακείμενο δέντρο, που απειλούσαν να τους κάψουν, που δεν σταμάτησε να κολυμπά μέσα στην φουρτουνιασμένη θάλασσα βοηθώντας ανθρώπους να μεταφερθούν από τα βράχια του μικρού βραχώδους όρμου όπου είχαν καταφύγει στα σκάφη των διασωστών, κράτησε και την ψυχραιμία του και την ενσυναίσθησή του και την ανθρωπιά του αλώβητες.
«Μπαμπά, πιάσαμε φωτιά!» - Η ιστορία πίσω απ' τη συγκλονιστική φωτογραφία που τράβηξε ένας 14χρονος στο Μάτι
Δεν άφησε το μαύρο καπνό που έπνιγε τα πάντα να θολώσει τη κρίση του. Ψύχραιμος, μεθοδικός και γενναίος έκλεισε το σπίτι, ασφάλισε πόρτες και παράθυρα να μη μπούνε μέσα οι καπνοί, βοήθησε τους φίλους τα να κατέβουν την πέτρινη σκάλα για την βραχώδη παραλία, πήρε μαζί του την αδελφή του και τη γιαγιά του, μετέφερε ακόμα και καναρίνια και παπαγαλάκια μέσα σε παιδικά πορτοφόλια για να τα σώσει και συνέχισε να βοηθά.
Μέχρι που και ο τελευταίος εγκλωβισμένος άνθρωπος της μικρής παραλίας επιβιβάστηκε σε μια από τις βάρκες που ήρθαν για βοήθεια.
Ο ίδιος παρέλαβε το βραβείο λέγοντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια: Εγώ έκανα απλά το αυτονόητο, δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται τόσος ντόρος γι αυτό. Είδα ανθρώπους να κινδυνεύουν και τους βοήθησα. Αυτό δεν πρέπει να κάνουμε όλοι;» Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερο μήνυμα για να στείλουμε στον κόσμο. Καλύτερο δίδαγμα για τα παιδιά μας. Να απλώνεις το χέρι, να βοηθάς. Να μη μένεις στο «εγώ», να είσαι πάντα στο «εμείς».
