Ο 84χρονος Κρητικός, πατέρας και παππούς πια, δεν το έβαλε κάτω. Από το χωριό του, στο Σκοτεινό, πήγε στο Ηράκλειο όταν ήταν 10 ετών και βγήκε στο μεροκάματο. Δίπλα στον θείο του έμαθε την τέχνη του βιβλιοδέτη, τελείωσε το Δημοτικό, πήγε φαντάρος και στη συνέχεια άνοιξε τη δική του επιχείρηση.
Στην πορεία έκανε οικογένεια και με τη σύζυγό του απέκτησαν παιδιά, αλλά και εγγόνια. Οταν πήρε σύνταξη, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Επέστρεψε στο θρανίο, αποφασισμένος να ζήσει το όνειρό του. Πήρε τα απολυτήρια Γυμνασίου και Λυκείου, έδωσε εξετάσεις και φέτος, σε ηλικία 84 ετών, ετοιμάζεται να γίνει φοιτητής.
«Από μικρός ήθελα να σπουδάσω! Έβλεπα τα άλλα παιδιά να πηγαίνουν σχολείο και ζήλευα. Ήθελα να πάω κι εγώ, αλλά δεν μπορούσα. Δεν είχα τη δυνατότητα!», εξομολογείται στο Cretalive. Ολα αυτά τα χρόνια όμως, ήταν με ένα βιβλίο στο χέρι. «Διάβαζα πάντα. Κάθε Σάββατο, όταν πληρώναμε το προσωπικό, εγώ πήγαινα κι αγόραζα ένα βιβλίο, το οποίο το διάβαζα κατευθείαν!», θυμάται. Την αγάπη του για τα βιβλία «προδίδει» και η βιβλιοθήκη του, καθώς όπως λέει πλέον δεν χωράει άλλα.
Συνήθως διάβαζε κάτι σχετικό με την ιστορία και τώρα ετοιμάζεται να κάνει σχετικές σπουδές. «Σκέφτομαι να δηλώσω Ιστορία & Αρχαιολογία. Πιστεύω ότι θα πιάσω τη βάση. Είμαι 1.000 μονάδες πάνω από τον τελευταίο που μπήκε πέρσι. Θα πάω να γραφτώ κανονικά και θα πηγαίνω όποτε μπορώ. Είναι λίγο δύσκολο να πηγαίνω στο Ρέθυμνο. Έχω και τη σύζυγο εδώ. Πρέπει να δω και με το πρόγραμμα τι θα γίνει», δηλώνει.
Δεν ήταν εύκολη υπόθεση να παρακολουθήσει τα σχολικά μαθήματα. «Έφευγα από εδώ στις 6 το απόγευμα. Μία ώρα μετά άρχιζε το μάθημα και γύριζα σπίτι κατά τις 11. Με τα πολλά, πήγαινε 1 η ώρα για να κοιμηθώ. Μετά σηκωνόμουν το πρωί, είχα τις δουλειές του σπιτιού. Ήταν λιγάκι δύσκολο για μένα. Δεν προλάβαινα να διαβάσω όπως θα ήθελα. Και πήγαινα με τύψεις στο σχολείο...», λέει, και εξομολογείται: «Ελεγα, αν με αφήσουν καμιά φορά μετεξεταστέο, δεν θα ξαναπάω! Αλλά εντάξει, διάβαζα κι έπαιρνα 20αρια!».
Οσο για τις επιδόσεις του στις Πανελλήνιες, λέει ότι καλύτερα τα πήγε στην έκθεση. «Πήρα 14,5. Στην Ιστορία, αν και μου αρέσει πολύ, δεν πήγα και τόσο καλά. Πήρα 10. Αλλά, υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες για όλους στο νυχτερινό σχολείο».
Αρκετοί δεν το πίστευαν ότι θα τα καταφέρει. «Στην αρχή, όταν επέστρεψα στο σχολείο, η σύζυγος μου έλεγε “Μα τι πας να κάνεις;”. Και γενικά δεν το πίστευαν πως θα είχα τόση δύναμη. Και τώρα όμως είναι διστακτικοί για το πώς θα πηγαίνω στο Ρέθυμνο. Μου λένε “είναι μακριά, πώς θα πηγαίνεις εκεί πέρα”. Εγώ τους απαντώ, πώς όσο οι δυνάμεις μου το επιτρέπουν θα πηγαίνω στο Πανεπιστήμιο!
